food for thought


Gisteren flink wat heen en weer gefietst (in de regen) want ik mocht mijn bestelling van het VOKO ophalen en was daarna verantwoordelijk om het depot van ons voedselteam open te houden. Het leek me dan ook een goed moment om erna even te tijd te nemen om op internet de Koppen reportage te bekijken over de ‘wegwerpmaatschappij’.  Je kan de reportage via deze link zien:  http://www.deredactie.be/permalink/1.1198292

Geen mooi verhaal natuurlijk over de gigantische hoeveelheden voedsel die dagelijks worden weggegooid, zowel op het veld, tijdens de verwerking, bij het transport, in de supermarkten en tenslotte bij de consument. Vooral het feit dat nogal wat consumenten (en ook jongeren) het heel normaal vinden perfect voedsel weg te gooien is nogal verontrustend. Het argument ‘we hebben er toch voor betaald’ toont dat er hier weinig ethische of ecologisch bewust zijn.

Het zit dus grondig fout met ons voedselmodel. Wie daar meer over wil weten wil ik graag een boeiende lessenreeks aanraden bij het Centrum Duurzame Ontwikkeling. Onder de titel ‘Erst das Fressen, dann die Moral?‘ kan je op vijf dinsdagavonden terecht voor boeiende inleidingen en debatten.

Deze morgen dan was ik  voor het eerst op de politieke raad van Groen om over het programma te praten. Ik heb alvast geleerd dat tientallen pagina’s tekst met een groep van dertig mondige mensen bespreken een lastige kwestie is. Verder heb ik toch een poging gedaan om ook het voedsel-thema mee op te nemen. Gezien de te verwachten ontwikkelingen zou het geen kwaad kunnen om na te denken over een beleid in verband met voedsel. Er was niet echt tijd om hierop in te gaan, maar bij een volgende gelegenheid wil toch nog volgende suggesties aankaarten:

– inventariseren van de lokale voedselproductie, voor hoeveel monden kan er voedsel geproduceerd worden binnen Gent?

– stimuleren van alle vormen van stadslandbouw waarbij ondernemers kansen krijgen om diverse bedrijfjes te starten rond produceren en verwerken van voedsel

– inventariseren van (tijdelijk) braakliggende gronden en nemen van initiatieven om ze samen met de buurt om te vormen tot volkstuintjes

– kinderen en jongeren stimuleren om meer te weten over het produceren van voedsel, met moestuinen voor de stadsscholen, cursussen rond het herkennen van eetbare planten in parken en kippenprojecten

– inventariseren van de bronnen op het Gentse grondgebied en nagaan over hoeveel drinkbaar water we beschikken

– een actieplan tegen voedselverspilling, zowel bij supermarkten, scholen, bedrijven als particulieren is er een gigantisch potentieel, aangezien nu tot 40% van alle voedsel wordt weggegooid

– verder werken aan de eiwittransitie waarbij de overstap naar plantaardig voedsel  wordt gestimuleerd. Een CO2-taks op vlees zou daar een actiemiddel in kunnen zijn

– een campagne voor de meest kwetsbare groepen (die vaak ook het meest ongezonde voedsel eten) zodat door bijvoorbeeld na te denken of de korte keten initiatieven of voedselteams mits speciale ondersteuning ook bij die doelgroepen een voet aan de grond krijgen

– in overleg met verenigingen zoals Velt en de volkstuinen een strategische voorraad biologische zaden aanleggen en massaal vorming aanbieden rond diverse vormen van tuinieren (o.a. in potten en op balkons)

– een lange termijn plan om de volgende zes jaar de afhankelijkheid van industrieel en ingevoerd voedsel te verkleinen, wat meteen ook een belangrijke effect zal hebben om de doelstellingen om klimaatneutraal te worden

Bijkomende suggesties zijn natuurlijk welkom!

Advertenties

10 Reacties

  1. Ik vind dat je een aantal interessant actiepunten aanhaalt – en ik denk dat het Gandazwam-idee daar mooi in kan passen… 🙂

  2. ‘k Heb hier zo’n 10 keer YES! zitten roepen bij het lezen van uw suggesties. ‘k Ga gewoon naar Gent verhuizen en keihard op je stemmen!

  3. Het zoveel mogelijk kiezen voor duurzaam, lokaal geproduceerd en gezond eten en drinken op stadsdiensten (bedrijfsrestaurant stad (indien de stad Gent dat heeft), stadsscholen, stedelijke activiteiten (recepties, …), …

    Voor het stadsgroen in de mate van het mogelijke kiezen voor (lokale) planten die ook voedsel produceren (hazelaar, notenbomen, fruitbomen, …) of die interessant zijn voor de stadsimkerij. (Naast natuurlijk ook planten die ecologisch en esthetische interessant zijn.)

    Aanleg stadsboerderij (http://www.stadsboerderijalmere.nl/ http://www.caetshage.org/ )

  4. Ik ga een aantal ideeën stelen voor bij ons op het werk 😉

  5. Het spreekt vanzelf dat De Natuurfrituur bezig is met duurzame voeding, en dus ook met voedselverlies. Daarom werken we samen met anderen via het platform van het Innovatiepunt Sociale Economie. En omdat 2012 het internationaal jaar van het coöperatieve ondernemen is, is het een uitstekend moment om er werk van te maken. En werk te scheppen…

  6. ik zou de “patat” een heropwaardering willen geven! Naar het schijnt gemakkelijk te kweken, ook verticaal, met hoge opbrengsten op kleine oppervlakten, en meer voedzaam op sommige vlakken dan tarwe.
    http://groenegedachten.blogspot.com/2010/05/aardappels-in-autobanden.html
    http://ethicalomnivore.co.uk/2010/12/20/vertical-potato-farming/
    En het inzetten van gepensioneerden (mét kennis van wecken, moestuinen, oogst bewaren….) om de jeugd les te geven. Leuk voor alle partijen, en het versterkt het sociaal weefsel!!

    • Autobanden bloodgesteld aan zonlicht (UV-straling) (en water, temperatuurwisselingen, …) geven mogelijk allerhande ongezonde stoffen vrij. Het is dan ook maar de vraag of het niet ongewenst is autobanden te gebruiken voor het kweken van (eetbare) planten. De meningen over hoe groot dit probleem is (en of het een reëel probleem is, zijn overigens verdeeld.)
      (De reden dat het sowieso geen probleem vormt bij een ‘earthship’ is de bescherming van de banden tegen UV-licht, water, …)

      Overigens wordt bij de traditionele kweek van aardappelen zeer veel pesticiden gebruikt. Bij het kweken van biologische aardappelen is de opbrengt onvermijdelijk een pak lager. Het lijkt me dan ook niet wijs om sowieso de aardappelconsumptie te stimuleren.

      Ik vind de vraag wat in ons klimaat de beste duurzaam te kweken zetmeelbron is wel interessant. Het zou me niet verbazen dat niet de aardappel is en evenmin tarwe, maar eerder iets als de kastanje.

      • Beste Renaat,
        ik zou ze zelf nooit in autobanden kweken, vandaar dat ik de 2-de link erbij deed (met een houten bak die meegroeit), er zijn ook vb met kippengaas enz… En er zijn voorbeelden legio van bloggers die het effectief met deze methode doen (wel in de VS, bij ons bijna niet) en die zeer goede resultaten hebben. Dit is echt ook iets dat iedereen in een tuin, of op een balkon, of op een plat dak kan doen. En dat zijn de nog “onontgonnen” “landbouwgronden”. Kastanjebomen zijn meer iets om aan te planten bij landbouwers op akkers en weilanden (als dat kan)(In mijn tuintje past geen kastanjeboom ;-). Agroforestry is een beweging die dat mee wil stimuleren. Een geweldig idee volgens mij.
        Groetjes van
        De Vertekes

  7. Op ledebergplein staan er alvast enkele perenboompjes. Tijdens het wachten op de bus, zie ik daar vaak enkele mooie peertjes hangen. Heeft iemand een idee of je die ook mag plukken of dat die door de stad of zo geoogst worden?

  8. […] ivm maatregelen rond het thema lokale voedselproductie vind ik baanbrekend (zie bijv hier en hier) en getuigen IMO van een weinig gezien […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: