leve de jonkies


Een vraag voor iedereen: hoelang is het geleden dat je nog eens met je handen in de volle grond hebt gewoeld?  Ik vroeg het me gisteren af toen ik in Dikkelvenne (Gavere) met mijn handen in de aarde zat tijdens de boomplantactie. Nog maar eens een verhaal een gewone milieuheld. Kurt is garagist, maar ook erg begaan met hernieuwbare energie en elektrische auto’s. Hij was al een tijdje op zoek naar een stukje grond om te bebossen. Na lang zoeken krijgt hij de kans om 2 hectaren grond aan te kopen. Hij maak afspraken met de Vereniging voor bos in Vlaanderen en met de actie 10:10 van de universiteit Gent.

En gisteren was het zover, ongeveer 2500 boompjes zijn er aangeplant met een groep van ruim 50 studenten. Beuken, eiken, berken en ook een haag van struiken er rond. Het was een prettige bedoening, met veel plezier, gesprekjes, water, koffie, thee en een berg chocolade koeken (je zou je gaan afvragen of ze erom doen). Maar ik had meer dan genoeg voldoening aan het planten zelf zodat ik de behoefte aan suikergoed zonder grote problemen kon onderdrukken. Wie dat wou kon ook een wens aan een boompje hangen die dan samen met de boom groot kan worden.

Ik heb trouwens weer van alles geleerd. Van de 2500 boompjes die we nu op deze hectare in de grond hebben gestopt zullen zo’n vijfhonderd uiteindelijk een bos vormen. Vooreerst is er de natuurlijke selectie die maakt dat niet alle boom zullen doorgroeien. Na een jaar of zeven wordt het bos voor de eerste keer uitgedund, waarbij de zwakkere exemplaren verdwijnen. Nog eens zeven jaar later komt er een tweede uitdunning en dan kunnen we min of meer van een volwaardig bos spreken. Het mag duidelijk zijn, bomen planten is bij uitstek een uiting van lange termijn denken. (bomen omhakken is dus het omgekeerde). Voor wie zelf nog een bos wil planten nog een tip, doe het nooit als er oostenwind is!

Dus opnieuw een mooie en vruchtbare dag om nog lang te houden. Met ’s morgens de milieuheld van 82 jaar en in de namiddag de hele bende enthousiaste  jongeren. Om van de avond nog maar te zwijgen.

Advertenties

9 Reacties

  1. We kunnen ineens een oproep doen aan iedereen die een tuin heeft om ook bomen te planten. En waarom niet direct een eetbare tuin maken? Het nuttige aan het aangename koppelen. Wij hebben nog reeds een hoogstam geplant (2 jaar geleden) van kers, en vorig jaar een abrikoos en perzikenboom. En achteraan in de tuin staat ook nog een grote okkernotenboom. In de zomer hebben onze 6 kippen daar voldoende schaduw, en het bruist in zo’n boom van het leven, vooral duiven en mussen. Ze hebben beschutting en profiteren ook mee van het eten van de kippen. Een mooi gesloten cirkel…

  2. Mooi project, maar toch eventjes de puntjes op de i. Van een ‘volwaardig bos’ kan men (naargelang het soort bomen en de omgeving) pas spreken na 50-200(400) jaar. Bovendien heb je daarvoor tientallen (en liefst honderden) aaneensluitende hectaren nodig.

    Zowel die tijd als die oppervlakte is nodig om een volwaardige systeem van bosecologie te krijgen met de honderden soorten planten, insecten, andere ongewervelden, zwammen, vogels, zoogdieren, …
    Daarom erger ik mij ook aan de term ‘boscompensatie’. Het is immers onmogelijk een ‘bos’ aan te planten. Wat men wel kan doen is een boel bomen aanplanten die dan na heel lange tijd misschien een bos vormen.

    Na 7 jaar heb je hooguit een ‘kleuter-bosje’ dat ecologisch nog niet veel voorstelt.

    Dat is trouwens absoluut geen argument tegen het platen van bomen, integendeel.

    Overigens stel ik mij wel vragen bij het uitdunnen. In de natuur wordt ook niet uitgedund en ontstaan er prachtige bossen. Waarom zou men de natuurlijk selectie ook niet op lange termijn laten spelen? Bovendien is dood hout een essentieel onderdeel van een bos, zonder dood hout geen echt levend bos. Door het verwijderen van zwakke exemplaren wordt het bos mijn inziens te ‘proper’ gehouden.

  3. Ik volg Renaat bij deze – bomengroepjes zijn geen bos. Maar dankzij de vooruitgang in de mycologie (schimmelkunde) hebben we nu wel de mogelijkheid de jonge ‘bossen’ bijkomend te ondersteunen door niet enkel bomen maar ook de bijhorende zwammenculturen aan te planten. Voor wie dit interesseert, kan ik het uitstekende en baanbrekende boek van Stamets, ‘Mycelium Running’, aanraden. Ev. bij mij te ontlenen (Engels, niet in NL beschikbaar).
    Maar blijven planten, die bomen!

  4. Enkele waardevolle reacties hierboven.
    Nog even aan toevoegen dat een goede keuze van de locatie waar je zo’n nieuw bos aanplant ook kan bijdragen tot de snelheid waarmee je een bos-ecotoop zult krijgen. Als je bos aanplant op plaatsen waar enkele tientallen jaren geleden nog een bos stond heb je kans dat er vanuit de zaadbank of kleine (minuscule) relicten de typische bosplanten (ondergroei en kruidenlaag bijvoorbeeld) sneller kunnen terugkomen.

  5. ik leer hier alweer bij sé! Dank je wel Renaat, Wonko en Bruno!(en LIM natuurlijk hé, vanzelfsprekend!)

    • Dag iedereen! Steven alvast dank voor je medewerking ,tevens ook dank aan famillie ,vrienden en aan de jongeren van U-Gent 1010

      tijdens mijn laatste dankwoordje was er bijna een traantje gevallen daar ik zo verrast was door deze groene jongeren.ik was blij dat zij zich inzetten voor een betere wereld!

      iedereen succes

      kurt

  6. Eerst een vooral wens ik Kurt graag proficiat met zijn nieuwe bos.
    Steven, bedank ik voor zijn sympathieke steun vorige zondag.

    Zelf ben ik coördinator van een bosgroep. Dat is een vereniging van en voor boseigenaars. De bosgroep helpt hen bij het praktisch en duurzaam beheer van hun bos. Voor wie meer info wenst: aan de vernieuwing van onze verouderde website http://www.bosgroepen.be wordt gewerkt.

    Vanuit die invalshoek heb ik enkel bedenkingen bij enkele kritische noden die ik hier lees:
    – de hectare bos die Kurt realiseerde sluit aan bij een bestaand bos
    – bossen vervullen al vele functies eer ze ecologisch volledig rijp zijp
    – er is dringend veel meer bos nodig. we hebben niet meer de luxe om zeer selectief te zijn
    – elk (privaat) initiatief draagt bovendien bij aan de bewustwording
    – 70% van het Vlaamse bos is private eigendom. Duizenden particulieren leveren de maatschappij zo de broodnodige ecosysteemdiensten.

    – aan Renaat die zich vragen stelt bij het “uitdunnen”: een beheerder kan kiezen om bewust in te grijpen in de natuurlijk concurrentie en selectie om meerdere redenen: ecologie (open plekken, menging behouden, interessante soorten bevoordelen, meer licht brengt leven in het bos), economie (groei concentreren in de beste stammen, grondstof/bouwstof) en veiligheid (langs bosranden). Daarbij hoeft het bos helemaal niet “te proper” te worden: het is niet de bedoeling alle mindere bomen weg te halen wel om er gericht enkele van tussen te halen die concurrentie zijn voor één die je wil bevoordelen. dode bomen blijven in het bos (want beconcurreren toch niemand meer) en eenmaal geveld blijft minstens al het takkenhout in het bos.

    veel interssante zaken te vinden hier op deze blog…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: