vooruit?


Het is een gezond principe om af en toe eens je eigen overtuigingen in vraag te stellen. Vorige week op de radio was er flink wat reclame voor een ‘positieve’ bijlage bij De Tijd. Want volgens de auteurs zijn al de doemverhalen over crisis en ondergang overdreven en staat ons een mogelijk een schitterende toekomst te wachten. Dus heb ik de bijlage maar eens grondig doorgenomen.

In het hoofdstuk over voeding staan wel enkele interessante uitgangspunten, namelijk dat het huidig systeem onhoudbaar, is dat we absoluut minder vlees zullen moeten eten en de voorbije decennia vooral ongezonde voeding is gepromoot.  Maar de bedrijven die dan met de oplossingen moeten komen kunnen mij toch niet overtuigen. Een labo van Cargill waar ze zoeken op innovaties zoals het gebruiken van een spray om mayonaise op salade te spuiten zodat je er minder gebruikt, of frisdranken met Stevia. Dan volgt een artikel over de trend in restaurants om duurzamere ingrediënten te gebruiken en een lovend artikel over een bedrijf dat een manier zoekt om ons meer tarwezemelen te laten eten. Met biobrood kan je dit meteen doen, maar deze onderzoekers zoeken al jaren naar een manier om de zemelen zo te bewerken dat ze ongemerkt ook in wit brood kunnen. Ze doen maar wat mij betreft, maar of deze innovaties nu iets doen aan de honger in de wereld, de voedselverspilling of het uitputten van de landbouwgronden is nog maar zeer te vraag.

In het hoofdstuk over gezondheid een interessant stuk over nieuwe manieren van wonen voor senioren (met termen als modulair en flexibel), als ziet er wel erg duur uit. Dan de voorspellingen dat we binnenkort allemaal met sensoren rondlopen die onze bloeddruk meten onze hormonen regelen en dat soort dingen, met uiteindelijk ook chips in onze hersenen. Het zal hier en daar wel zijn nut hebben, maar dit kost allemaal handenvol geld terwijl de meeste simpele zaken als diarree en mazelen dagelijks nog duizenden slachtoffers vragen. Dus vooral oplossing om een welgestelde elite langer en beter te laten leven.

Het technologie hoofdstuk gaat natuurlijk over de toenemende invloed van IT in onze wereld. Zo mogen we een smartphone verwachten die ons zelf zal vertellen als we honger hebben en meteen een passend restaurant zal aanbevelen. Of die zelf beslist om ons wakker te maken als er een ongeluk is  waardoor de file nog langer zal worden. Tja, ik heb nu niet de indruk dat ik zoiets in huis zou willen.  Verder nog een beschrijving van een bedrijf dat innovaties rond recyclage (van ideeën) uitwerkt. Leuke dingen voor de mensen, zoals bijvoorbeeld de uitvinding om de gaatjes in een rijstbuiltje x-vorming te maken waardoor ze efficiënter worden. Of we daarmee veel problemen oplossen is nog de vraag natuurlijk.

Het deel over geluk gaat dan over balans werken en leven en er klinken wel wat stemmen door om te vertragen of minder te willen. Het boeiendste stuk is zeker de reportage over Luc Schuiten, de architect die al jarenlang toekomstbeelden van de stad ontwerpt. Zijn beelden zien er erg organisch uit en hij pleit duidelijk voor een trager leven, met een combinatie van High-Tech en Low-tech. Zoals Schuiten zelf zegt, dit zijn niet perse beelden van hoe de stad er uit zal zien, maar hij ziet het wel als een mogelijkheid.

Als ik de balans opmaak van de bijlage blijf ik wat om mijn honger zitten. Mooi is dat overal gezegd wordt dat we niet kunnen blijven verder doen zoals we bezig zijn, maar veel van de gepresenteerde oplossingen zijn uiteindelijk wel een voortzetting van huidige tendensen:  nog technischer, duurder en elitairder. De verhalen in het boekje zijn wellicht haalbaar voor een happy few, maar niet haalbaar voor de 8 of 9 miljard mensen waar we binnenkort de planeet moeten mee delen.

Tenslotte is de hele sociale innovatie die ondertussen bezig is niet opgenomen. Volgens mij zou het perfect mogelijk zijn een positieve bijlage te maken met een heleboel kleine en grote initiatieven. Maar dan gericht op samenwerking  in plaats van competitie, eerder gericht op low-tech dan op high-tech, met een echte trendbreuk in plaats van meer van hetzelfde. Redactie van De Tijd, als je inspiratie nodig hebt voor zoiets, laat maar weten.

Advertenties

Eén reactie

  1. De door De Tijd voorgestelde dagdromen houden ook geen rekening met de onzichtbare krachten, zoals het streven naar macht, het dogmadenken van de religies en de onstilbare geldhonger van de immorele aandeelhouders.

    En wil De Tijd ook eens -met heel veel ratio en verstand- ons een idee geven HOE de alles wegvretende (8,9,10,11…miljard) mensen hun bol proper zullen krijgen?
    Misschien toch nog geen slecht idee van de NASA om de ‘Curiosity’ naar Mars te sturen en te onderzoeken of daar alle elementen voor leven aanwezig zijn 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: