de flexinist


Een kleine twee maand geleden schreef ik hier over mijn voornemen om het met minder zuivelproducten te doen. Dit naar aanleiding van een behoorlijk confronterende lezing van Gary Yourofski. Hoe zit het ondertussen met dit voornemen?

Melk is helemaal uit de nieuwe koelkast verdwenen. Dit is niet moeilijk omdat er verschillende alternatieven zijn zoals soja melk, rijst melk of andere. Ik wissel een beetje af en dit lukt zonder problemen (het zijn vooral de kinderen die melk gebruiken en ze hebben nog niet om ‘echte’ melk gevraagd). Yoghurt is ook van de baan, ook hiervoor bestaan lekkere soja-variaties. Boter is vervangen door olijfolie of plantaardige vetstof . Toch leef ik niet helemaal melkloos, want ik eet nog wel eens een ijsje, of een koekje waarin ongetwijfeld melkpoeder zit. Toch denk ik dat deze ingrepene ingrepen 70 tot 80 % minder melk consumptie tot gevolg hebben.

De moeilijkste kwestie is echter kaas. Ik vind kaas lekker, gebruik het regelmatig bij het koken en de kinderen zijn er dol op. Ik heb een paar van de veganistische kaassoorten uit de Bio-shop geprobeerd, maar die vielen toch tegen. Tot ik deze week een nieuwe ontdekking deed: de Mozarisella. Jawel een veganistische variatie op de alom gekende Mozzarella. Het is niet helemaal hetzelfde, maar de eerste tests zijn positief (in een slaatje, op een broodje), en volgende week zal ik het ook aan de kinderen voorleggen. Als dit ook zou lukken op de pizza dan is er alweer een hindernis overwonnen.

Eieren gebruik ik nog af en toe, maar dan wel Eeties, die volgens mij toch wel de meest verantwoorde eieren leveren uit de regio. Buitenshuis is het natuurlijk wat moeilijker om het zonder zuivel te doen,  al neemt het aanbod stilaan toe. Zoals je een halftijdse vegetariër een flexitariër kan noemen ga ik dus nu voortaan door het leven als een flexinist, een halftijds veganist.

Advertenties

9 Reacties

  1. Ik vond kaas ook de moeilijkste, maar ik heb het eens een periode zonder geprobeerd (alles of niets werkt soms beter) en heb daardoor veel lekkerdere alternatieven leren kennen. Kaas op de boterham is intussen verleden tijd – allez, thuis dan toch. Ook op pizza of lasagne mis ik het absoluut niet. Ik heb ook wel het ‘voordeel’ dat mijn maag gewoon niet zo goed zuivel kan verteren, dat maakt het kaas-minderen wat gemakkelijker 😉

  2. ik ben ook een grote fan van Eeties, helaas zijn de eitjes niet in Antwerpen te verkrijgen. Lijkt me ook logisch, want de productie is kleinschalig, en dat hoort ook zo. Een boer die in Antwerpen eenzelfde systeem zou toepassen zou ons meteen als klant hebben voor een paar eitjes per maand (niet te veel hoor, maar af en toe zo eens eentje..)Fijn dat je Eeties nog even in de kijker zet!!!En wat betreft de benamingen veganist, flexitarër, flexinist….vind ik wel wat ingewikkeld hoor. Ik zeg tegenwoordig meestal dat we bijna uitsluitend plantaardig eten. Klinkt moderner en minder extremistisch dan veganist naar het schijnt :-)HEb je de site van EVA als eens geprobeerd? Hun zuivelloze recepten zijn de moeite waard!! http://www.melkmoetniet.be

  3. Ik vraag me af waar je die “Mozarisella” kunt kopen??? Ik zou dat wel eens willen proberen. Sta zelf al een jaar of 20 op een kaasloos dieet (wegens migraine).
    Voor de eitjes doen wij beroep op onze eigen verwerkers van keukenafval (hebben enkele kippen rondlopen onder onze fruitbomen).

  4. Ik vraag me eigenlijk af hoe je dat doet financieel, want al die vervangprodukten zijn toch (soms veel) duurder? Zeker als je bvb. bio soja melk wilt gebruiken. Heb je al eens de “rekening” gemaakt? Of is de kostprijs voor jou iets dat niet meespeelt?

    • Gezond, diervriendelijk en milieuvriendelijke producten zijn inderdaad meestal op korte termijn duurder dan massageproduceerde toestanden. Het is allemaal een kwestie van welke prioriteiten je stelt. Het is een feit dat mensen die altijd bewust voor het goedkoopste product kiezen een hypotheek aangaan op onze nakomelingen.

      Alhoewel individuele zaken zoals bio voeding, sojamelk enz duurder zijn wil dat niet zeggen dat ze niet betaalbaar zijn. Ik vermoed dat het geld dat Steven bespaart door bv geen wagen te moeten aanschaffen elke x jaar en ook niet te moeten betalen voor het onderhoud ervan, ruimschoots compenseert voor hetgeen hij extra uitgeeft aan eten 🙂

    • veel hangt af van van waar je koopt, hoeveel bewerkingen de voeding heeft ondergaan en wat jouw ‘korf’ van producten is. Als je een gemiddeld voedingspatroon, zoals kant en klaar eten, frisdranken, snoep en dergelijke ‘vertaald’ naar bio , dan is dat inderdaad pakken duurder. Als je verse en zoveel als mogelijk onbewerkte ingrediënten koopt, in bulk koopt, via voedselteams of voedselcollectief koopt,… dan blijkt dat mijn budget niet groter is dan wanneer ik naar de Aldi zou gaan. Maar ook ik koop natuurlijk kant en klaar lekkers, en betaal daar met de glimlach meer voor. Want er zijn heel veel domeinen, heel wat productcategorieën, waar ik helemaal geen geld aan uitgeef en geen omkijken naar heb.
      We zijn toe aan minder consumeren, kwalitatiever consumeren en de ‘juiste’ prijs betalen. Want het is absurd dat we met ons budget alles moeten kunnen doen wat die ander, met eventueel een groter budgeet, ook kan doen… De vraag is: welke aankopen zijn echt nodig om tot levenskwaliteit te komen? En dan blijkt dat er veel behoefte is aan tijd en ruimte, aan delen en ontmoeten, en dat net dat heel duur is omdat we voortdurend moeten bezig zijn met – ja juist- geld verdienen 😉

  5. Zelf ben ik er van overtuigd dat iemand die steevast de goedkoopste voeding koopt en eet, daar op termijn een prijs voor betaalt qua gezondheid (en de kosten die daaraan verbonden zijn). Wat je eet bepaalt voor 75% hoe gezond je bent. Ik wil ook betwisten dat gezonde voeding altijd duurder zou zijn. Ik eet géén vlees, en haal mijn proteïnes uit pakweg rijst en quinoa. Niet meteen de duurste voeding. Qua drank hou ik het meestal bij water en drink ik uitzonderlijk eens wat frisdrank. Als ik dat vergelijk met gezinnen waar de cola met liters binnengegoten wordt, dan doe ik het een pak goedkoper.
    En zoals Lucie al zei : als je zelf je maaltijden bereidt ipv alles kant-en-klaar te kopen, kost dat een pak minder, smaakt het beter én krijg je ook veel minder troep binnen.

  6. De Mozarisella is inderdaad heerlijk! Hoewel ik ook niet voor alle vegan alternatieven voor kaas val, vind ik de santecianno ook heel lekker. http://www.veggiedeluxe.be/webshop/kaas-vervangers/vegourmet-santeciano Het laat zich bovendien gemakkelijk raspen voor op de spaghetti en pizza’s en is qua smaak best te vergelijken met gewone jonge kaas. Het is wel iets minder smeuig dan kaas van koemelk. De No Muh kaas valt ook redelijk goed mee, (iets pittiger) vooral verwerkt in sauzen of warme gerechten. Volledig plantaardig eten valt (tegen mij verwachting in) reuzegoed mee. Ik doe het nu al 2 jaar en werd als bonus langzamerhand verlost van mijn chronische rugpijn. Maar de belangrijkste drijfveer voor mij is en blijft het ethische aspect. Leuk dat je er ook aandacht aan hebt geschonken Steve!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: