small is beautiful


Ik hoor regelmatig de opmerking dat als we binnenkort 8 of 9 miljard monden moeten voeden dit enkel zal kunnen met grootschalige, industriële landbouw. En soms ben ik geneigd om die redenering te volgen, want je hebt toch bijzonder grote opbrengsten nodig om aan de groeiende behoefte te voldoen.

Het is echter wel de moeite om eens uit te zoeken wie de grote promotoren van deze industriële schaal zijn. Want het zijn niet de boeren, niet de politici en ook niet de academici. Het zijn vooral zij die het meest te winnen hebben bij deze vorm van landbouw. En dat terwijl er ondertussen steeds meer studies aantonen dat het mogelijk is om de hele wereldbevolking te voeden als we minder vlees eten, minder voedsel verspillen en kiezen voor een ecologische manier van werken. Volgend filmpje maakt duidelijk hoe de mythes van de grootschalige landbouwindustrie kunnen doorprikt worden.

Advertenties

10 Reacties

  1. Beautiful! (maar met één ‘l’: full of beauty maar beautiful …)

  2. Ik heb al jaaaaren gezegd dat De belangrijkste doelstellingen voor landbouw zou moeten zijn:
    – Op een duurzame manier voedsel produceren voor de plaatselijke gemeenschap
    – het landschap onderhouden
    En NIET:
    – overschotten produceren met subsidies
    – produceren voor de export
    – economische modellen volgen
    – het milieu vervuilen
    Het filmpje dat in dit artikeltje staat zegt infeite hetzelfde, maar dan beter uitgelegd 🙂

  3. Hallo allemaal,

    laat me effe advocaat van de duivel spelen.

    Voor de industriele revolutie veronderstel ik dat het “op de goede manier” gebeurde. Die tijden werden echter ook gekenmerkt door om de zoveel tijd eens een slechte oogst en bijhorende hongersnood op te leveren. Ik dacht dat dat het ook één van de doelstellingen van bij het begin van de europese unie was omdat te voorkomen. Er is volop ingezet op industriele landbouw, en je kan zeggen wat je wil, we zitten nu met serieuze overschotten, die zelfs ergens anders gedumpt moeten worden. Een interessant bijresultaat is dat er minder mensen met landbouw moeten bezig zijn, en er dus meer tijd vrijkomt om eventueel aan leukere zaken te besteden.
    Besluit: het is verre van perfect zoals het nu is, maar wat ervoor was was op veel vlakken niet beter?

    Graag een reactie hierop.
    Vriendelijke groet, Steven

    • Het is natuurlijk niet de bedoeling dat ieder voor zich voedsel kweekt. Net zoals met alle ander productie is er zoiets als ‘optimale schaalgrootte’. De moestuin en stadslandbouw zijn er in de eerste plaats om de relatie tussen mens en voedselbronnen te hernieuwen en te versterken. En om vaardigheden die dreigen verloren te gaan te herintroduceren. Daarnaast zal ‘landbouw’ altijd belangrijk blijven. Maar dan wel een landbouw die minder fossiele energie vraagt, minder inputs uit olie ook, en meer menselijke arbeid. Het is immers niet ideaal dat ‘maar weinig mensen daarmee bezig zijn’ om dan ‘andere leuke dingen te doen’. Dat veronderstelt dat werken, in de landbouw of elders, niet waardevol of zingevend zou zijn. Niets is minder waar. Arbeid is identiteitsverlenend, en als ik de werking van zorgboerderijen mag geloven, ook ‘helend’…
      Een duurzame landbouw gaat helemaal niet terug naar vroeger, maar is een volgend stadium in de ontwikkeling van productie en consumptie van voedsel.
      De omslag naar een andere soort landbouw gaat sowieso gepaard met kapitaalsvernietiging, dat geldt ook voor de reconversie van industriële capaciteit overigens, en het is dat wat men wil uitstellen of afschuiven op derde partijen, zoals overheden. Je kan niet omschakelen zonder dat er minstens tijdelijk miserie van komt voor sommigen. De vraag is of dat zo erg is. Het is belangrijk de mensen daarin goed te begeleiden, maar boeren voelen zich nu ook gevangen in een systeem dat ze zelf steeds minder begrijpen en waarin ze steeds minder vrijheid hebben.
      Voedsel is ook een gewone ‘markt’, want dat veronderstelt dat de natuur zich moet aanpassen aan de consument. Het is natuurlijk andersom! Er is ook de vraag naar regionale/lokale voedselsouvereiniteit. Dat is niet toevallig. Samen met de ‘eigen moestuin’ is het een reflex als gevolg van zowel de klimaatverandering als van een speculatieve ‘vrije’ markt, die niet ‘vrij’ hoort te zijn voor een commodity die ook een mensenrecht is.

  4. We moeten ook terug leren een deel van ons voedsel zelf te kweken. Ik doe daar al heel grote inspanningen, maar ik ben er belange nog niet om een gezin een jaar rond te kunnen voeden. Ik denk dat ik nu aan 35% zit van ons jaarverbruik. En geloof me, dat is aan een spectaculaire hoeveelheid groenten! Niet voor niks hebben we een tweede diepvriezer gekocht om daar onze opbrengst in te stoppen, en die diepvriezer zit redelijk vol!

    Ik heb trouwens een leuke app gevonden voor de iPhone en iPad, waarmee je kunt berekenen wat je zoals zou moeten planten om volledig zelfvoorzienend te zijn.

    http://groenhuis.org/?p=10095

  5. Een bijkomend probleem is dat je toch een beetje groene vingers moet hebben om een geslaagde biologische moestuin te onderhouden. Er kruipt veel werk en liefde in en de opbrengst is niet altijd navenant. Ik kan ook begrijpen dat heel wat mensen met twee serieuze linker handen zitten en voor die mensen moeten er ook oplossingen zijn. Een moderne samenleving moet zorg dragen voor iedereen, ook voor diegenen die niet voor zichzelf kunnen zorgen.

    Een bedenking die ik me ook maak is dat we met ze’n allen terug groter zullen moeten gaan wonen willen we zelfbedruipend zijn qua voedsel uit de moestuin. Ik kan mijn gazon nog ommaaien en met mijn totaal van bijna 12 are grond zou dat lukken, maar de realiteit is dat de percelen in VLaanderen alsmaar kleiner worden, met een huidige gemiddelde grootte van 4 are. En dan blijft er niet veel meer over om een moestuin te maken en daarvan te leven!
    En wat dan bijvoorbeeld met al die mensen die op een appartement zitten?
    Het is dus een heel moeilijk hoofdstuk in heel het debacle rond ecologischer leven…

  6. Nog een laatste bedenking. We leven in het noordelijke gedeelte van Europa, en dat impliceert winters… En dan groeit er niks in de tuin, toch niet in volle grond en open lucht. Een serre is dan een oplossing, en daar hebben we nu al weer het een en ander in gezaaid en geplant. Maar gaat iedereen zo’n investering kunnen doen? Met de aankoop en de plaatsing ben je toch gauw enkele duizenden euro’s kwijt.

    En natuurlijk zijn er altijd creatieve oplossingen om plantjes in de winter toch warm te houden.

  7. Er zijn wel reeds mooie initiatieven voor/door en met mensen die geen tuin,akker hebben of in een appartement wonen zoals in de Gentse Rabotwijk waar men samen met de buurtbewoners een korte voedselketen “uit de grond” stampte met 160 volkstuintjes en een ware biologische stadsakker met serre en Rabothoning incluis. De levende verse groenten kunnen geleverd worden 100m verder in eetcafé Toreke. Waar men met de alternatieve munt’Torekes’ kan betalen en het restaurant kan op zijn beurt met de ‘Torekes’ de groenten kopen.De vrijwilligers op de akker worden vergoed met Torekes en deze kunnen ingeruild worden voor verse groenten of in een buurtwinkel of eetcafé….
    http://www.torekes.be

  8. @Kries

    Dat zijn allemaal heel mooie initiatieven. Maar kan je daarmee een hele wijk het jaar rond van voeding voorzien? Dat lijkt me sterk. Ik zit zelf redelijk wat in mijn eigen moestuin, en met de serre erbij levert dat al aardig wat op, maar volgens mijn berekening kom ik slechts aan 35% van mijn jaarlijkse behoefte voor heel het gezin.
    Een volkstuintje zonder serre heeft een veel korter tuinseizoen. Vroeger (zonder serre) begon de eerste groenten ergens in de maand april, en dat duurde tot begin oktober. Nu kan ik toch al starten begin februari (in de serre) en het rekken tot november, dus eigenlijk bijna het hele jaar rond!

  9. Buiten prei staat er niet veel meer in onze tuin. Ik heb wel nog schorseneren gezaaid in een grote kuip, worteltjes, sla, radijzen, bieslook en uien, en een 20-tal kolen, maar dat is allemaal in de serre. Ik ga trouwens de hele winter door trachten om groenten aan de praat te houden in de serre. IK ben benieuwd of me dat zal lukken!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: