het ene filmpje is het andere niet


Gisteren is het clipje van Sing for the Climate gelanceerd. Een mooi filmpje, veel enthousiasme, goed gemaakt. Ik heb zelf ook meegezongen en sta helemaal achter de campagne van 11-11-11 en de klimaatcoalitie. Maar het doet toch een beetje pijn aan de ogen om te zien hoe politici nu uit volle borst meezingen en het filmpje misbruiken voor eigen doeleinden. Schauvlieghe durft beweren dat ze er helemaal achter staat en tegelijk slaagt ze er niet in een deftig klimaatplan uit te werken. Daar zit Wathelet glunderend te zingen terwijl zijn regering de steun aan de slachtoffers van klimaatverandering drastisch vermindert. Hoe cynisch kan je zijn?

Ik kan toch niet anders dan Anneleen Kenis gelijk geven die dit soort post-politieke acties niet zo zinvol vindt. ‘Dot is Now’ bekt wel goed, maar vermijdt elke duiding of analyse. Ik ga het filmpje ook mee promoten, maar uiteindelijk vind ik de saaie speech van deze oude man (president van Uruguay) veel zinvoller. Het loont de moeite om de 10 minuten uit te zitten en rustig te luisteren naar wat José Mujica te zeggen heeft.

Een vergelijkbare opinie is hier te lezen in een stuk van Gert Goeminne, de man die half Vlaanderen over zich heen kreeg met een kritisch stuk over Sing for the Climate.  Gert gaat in op de kwestie van vrijheid en geluk en levenskwaliteit, net als Mujica. Dit citaat maakt duidelijk wat de uitdaging is:

De cruciale vraag die het inzicht van de relativiteit van onze vrijheid opwerpt, is dus niet of we meer of minder vrijheid nodig hebben, maar wel wélke vrijheid we willen. Zijn er met andere woorden andere vrijheidsvormen denkbaar, die niet alleen op een sociaal en ecologisch verantwoorde manier georganiseerd kunnen worden, maar die ook levenskwaliteit garanderen? Nog anders gesteld: kan een klimaatvriendelijke levensstijl op een andere manier onderhandeld worden dan via de hoeveelheid CO2 die daarbij wordt uitgestoten?

Alleen kunnen we daar moeilijk een liedje van maken natuurlijk.

Advertenties

zet je schrap, grijp je kans


Ik kan een glimlach niet onderdrukken als ik op de radio politici hoor beweren dat ze er alles aan doen om de stijging van de energieprijzen tegen te gaan. Ze hebben inderdaad een tijdje de maximumprijzen geblokkeerd, maar nu wordt een ferme stijging onvermijdelijk. Hoe zouden Vande Lanotte en Wathelet de wereldwijde stijging van de energieprijzen kunnen stoppen? Door op een energiefiets zelf energie op te wekken?

Het is heel simpel, de conventionele energievoorraden worden schaarser, de hernieuwbare en niet-conventionele energiebronnen zijn duurder. Dus zijn stijgende energiekosten onvermijdelijk. Tenminste zolang we vinden dat we ongebreideld recht hebben op goedkope vliegreizen, verwarmde terrassen, elektrische pepermolens en steeds meer autokilometers. Laat ons duidelijk zijn, energie zal alleen nog maar duurder worden.

En er is nog meer, ook voedsel (en vooral vlees) zal de volgende maanden een pak duurder worden. De grote droogte deze zomer in de VS zorgt ervoor dat maïs en graan schaarser worden en dit laat zich voelen. Specialisten voorspellen dat vlees de volgende maanden tot 15% duurder zal worden. En aangezien er nog meer wisselvallig weer op komst is zal dit in de toekomst steeds vaker voorkomen. Dus laat ons duidelijk zijn, voedsel zal alleen nog maar duurder worden.

Om het plaatje volledig te maken. Ik denk dat de volgende 5 jaar de lonen niet echt zullen stijgen, de crisis niet merkelijk zal verbeteren en ook de werkgelegenheid niet zal aantrekken.  Stijgende prijzen en gelijkblijvende lonen wil zeggen dat de koopkracht onvermijdelijk zal achteruitgaan. Voor zowat 15% van de bevolking is dit een ramp: zij die op of onder de armoede grens leven. Ik hoop dat daar alvast iets aan gedaan kan worden, dat lijkt me wel een politieke prioriteit.

Maar voor de ruim 80% anderen is de dalende koopkracht een mooie kans. Een kans om een hoop ballast overhoop te gooien en je te bevrijden van de consumptiedruk. Een kans om je auto weg te doen of dan eindelijk toch die investering te doen in isolatie, want in deze tijden brengt zo’n investering gegarandeerd meer op dan elk spaarboekje. Het is een kans om jezelf de vraag te stellen wat je nu echt nodig hebt om goed te leven, om wat meer tijd te spenderen met je buren in plaats van in een shoppingcentrum. Je kan  – net als de regering – proberen het onvermijdelijke tegen te houden. Maar hoe sneller je begrijpt dat er nieuwe tijden aanbreken, hoe beter de aanpassing verloopt.

handenarbeid


Deze voormiddag probeer ik me in te leven in de situatie van de duizenden Aziatische jonge meisjes die dagelijks in de weer zijn om smartphones en andere elektronica in elkaar te prutsen. Er zijn wel een paar verschillen, ik doe dit niet onder druk of omdat ik anders geen inkomen heb. Ik sta niet aan de lopende band, en mag naar het toilet als ik dat wil. Ik mag ook babbelen met mijn collega’s en zelf creatief een ontwerp maken. Rara wat is dit?

Ik ga namelijk Beambots maken. Dit zijn miniatuur robotjes die werken op zonne-energie en grotendeels gemaakt zijn van recuperatiematerialen. Deze robotjes die lijken op groot uitgevallen insecten zijn dan weer nodig voor de algemene vergadering van Green Track. Green Track is het netwerk van de Gentse kunstensector waar hard gewerkt wordt aan transitie en duurzaamheid. Morgen krijgen de kunsthuizen die voldoen aan de voorwaarden van het Charter een BeamBot.

Vandaar werk ik deze voormiddag in het Fablab van timelab. Een Fablab is een plek waar mensen samen komen die bezig zijn met kunst en technologie. Er staan een aantal toestellen zoals 3D-printers, lasercutters en andere vreemde machines. Het concept is dat iedereen welkom is om te werken in het Fablab (mits een aantal afspraken natuurlijk), maar steeds volgens het open-source concept. Dus alles wat daar gemaakt wordt is meteen ter beschikking van de andere Fablabbers over de hele wereld.

Kortom, een boeiende experimenteer plek waar al een ander paradigma wordt toegepast. Ik heb zo een vermoeden dat dit soort werkplekken, net als Repair-Café’s  in de toekomst wel eens een belangrijke rol zullen spelen.

de eerste keer


Gisteren was ik op de gemeenteraad. De gemeenteraden zijn openbaar, dus iedere burger is welkom om mee te volgen. De raad start met een vragenuurtje om 18 uur, waarbij gemeenteraadsleden vragen mogen stellen en de burgemeester of de bevoegde schepen daar een antwoord op formuleren.

Er waren gisteren 15 vragen over bijvoorbeeld het registeren van homofome intenties bij misdrijven, overlast in straat x of y, te veel licht op één plaats en te weinig licht op een andere plaats. De kortste vraag en politiek wel bijzonder relevant kwam van de heer Francis Van den Eynde (Vlaams Belang): “Zal de stad Gent dit jaar een kerstboom zetten en zo ja waar?”.

De vragen worden op papier uitgedeeld  waarbij opvalt  dat er een bundeltje van 19 pagina’s nodig is voor deze 15 vragen. Slechts één kant bedrukt  en een volledige pagina per vraag,  dus ook de netelige kwestie van de kerstboom.  Alweer zie ik een mogelijke papierbesparing van minstens 50 %.  Ik heb zo het gevoel dat ik ook wel eens een vraagje zal placeren in deze ronde.

Om 19 uur gaat de bel en stromen de raadsleden en schepenen de zaal binnen. De burgemeester opent met een toelichting bij de agenda. We, pardon ik moet nog ‘ze’ schrijven, starten met 49 ‘B- punten’ die worden goedgekeurd zonder debat. Het gaat over de aankoop van een accu boorhamer voor de politie, aanvaarden van diverse schenkingen, naamgeving van straten enzovoort.

Dan start het debat over het eerste ‘A-punt’, het verslag van de ombudsvrouw, gevolgd door een stemming. Een hele reeks punten worden vervolgens door de burgemeester (die ook voorzitter is) opgenoemd, als er iemand ‘stemming’ roept wordt er over gestemd, anders niet.  Soms zijn er enkele tussenkomsten voor de stemming, soms ook niet. Bij elke stemming zie je op de schermen meteen de uitslag zoals bij het Songfestival. Er zijn ook geheime stemmingen, bijvoorbeeld rond de benoeming van vertegenwoordigers in allerlei intercommunales. Het gaat best wel snel, dus ik denk dat je toch redelijk aandachtig moet zijn (zelfs de burgemeester duwde wel eens op het verkeerde knopje).

Wat valt nog op: er wordt redelijk wat gebabbeld tussendoor, mensen zijn bezig op hun laptop of smartphone, er kan best wel een grapje af. Regelmatig gaan mensen rondwandelen of een babbeltje slaan met iemand anders. Meestal zijn het enkel de mensen die betrokken zijn op een bepaald thema die luisteren naar de tussenkomsten.

Volgende keer moet ik een thermometer meebrengen, want het was behoorlijk warm in de raadszaal. Gelukkig zijn het nog radiotoren die je zelf kan uitzetten (geen thermostatische kranen), dus heb ik dit er eentje in mijn buurt op non-actief gezet. Nog een kleine suggestie, er wordt hier redelijk wat fruit gegeten, maar met je klokhuis of bananenschil kan je nergens terecht. Dit lijkt me een goede vraag voor het vragenuurtje; ‘komt er een wormenbak in de raadszaal en zoja wanneer?’  (ps; niet ongerust worden, dit is met heel andere wormen dan houtwormen)

Einde van de zitting om 22u15, uitzonderlijk vroeg dus.  Oja, het antwoord op de vraag van de heer Van den Eynde was: “ de stad Gent zal 14 kerstbomen zetten”

voor de agenda


Tijd voor nog enkele interessante aankondigingen voor de toekomst. In het Huis van Alijn kan je op 9 december terecht voor een ‘Eco Urban Crafts Market’, Dit is een markt wie op een originele en duurzame manier bezig is met ecologische en gerecycleerde materialen. Je kan er een aantal producten leren kennen waaronder natuurlijke cosmetica en BH’s uit gerecycleerde of duurzame materialen! Als dit geen hoopgevend perspectief is.

Daarnaast organiseert het Ministerie van Ideeën op woensdag 12/12/12 tussen 12u en 16u in Brouwerij De Koninck (Antwerpen) haar eerste Ministerraad. Wat kan je daar komen doen:

  1. Maak kennis met onze Ministers en het kernkabinet. Kom zelf ontdekken wat er in die maanden al allemaal is gerealiseerd.
  2. Bekende sprekers verklaren hun voorliefde voor ecologische en sociale ondernemers.
  3. Ontdek de duizenden vierkante meters die Brouwerij De Koninck onze Ministers ter beschikking stelt voor co-creatie, experimenten en start-ups. Dit vormde trouwens de directe aanleiding om voor onze eerste Ministerraad meteen bij De Koninck zelf op audiëntie te gaan.
  4. U bevindt zich in het goede gezelschap van creatieve denkers en doeners die de handen in elkaar slaan om een overgang naar een duurzame samenleving te versnellen. Wedden dat er iets moois kan bloeien en groeien?

Loop je zelf rond met een origineel idee dan kan je op deze ministerraad je ei kwijt.
Schrijf u hier vandaag nog in. Hopelijk tot 12/12/12 bij De Koninck!

Op facebook kan je kennismaken met Samen Groener. Samen Groener wil aandacht geven aan de talloze duurzame initiatieven  (een buurtfeest, een eigen bio-tuin, een winkel met duurzame goederen, een oplossing voor het mobiliteitsprobleem, tips om te besparen, een invalshoek voor de politieke besluitvorming, …).  Iedereen die iets zinvols te vertellen heeft, en dat mag je ook scherp formuleren (geen grenzen, enkel die van het fatsoen en de spelregels die ook in de normale samenleving gelden) is er welkom.

Wie er vanuit gaat dat we in 2013 nog wel wat actie zullen moeten voeren kan hier al eens kijken naar alle mogelijke campagnes en actiedagen/weken/maanden die gepland zijn voor 2013. En dit is natuurlijk nog maar een topje van de ijsberg…

politieke keuzes


Nog voor het echte politieke werk start heb ik al een eerste dilemma op mijn bord gekregen. Zoals alle pasverkozenen kreeg ik een mail van de stadssecretaris rond de IT ondersteuning van de raadsleden. De stad Gent zet namelijk meer en meer in op digitale documenten. Als je weet dat er bij 1 gemeenteraad soms 300 punten op de agenda staan en er voor elk punt een dossier wordt gemaakt van soms tientallen of honderden bladzijden dan begrijp je dat dit geen slecht idee is.

Terwijl in de vorige coalitie de raadsleden naast een computer ook een printer kregen, is de printer nu alvast afgeschaft. In de mail is te lezen welke keuze de raadsleden krijgen:

1)       U kiest uit één van deze toestellen die worden geleverd door Digipolis:

  • notebook met Windows (Dell Latitude E55xx)
  •  iPad (3G)
  •  notebook met Apple iOS (MacBook Pro 15”)

2)       U kiest uw internet/data-abonnement:

  • Internetabonnement (TIP): wordt aanbevolen bij notebooks
  • Data (3G): wordt aanbevolen bij iPads

Ik kan me voorstellen dat dit voor sommigen alweer een bewijs is van het feit dat politici zakkenvullers zijn en enkel aan zichzelf denken. (en dat allemaal op kosten van de belastingbetaler nietwaar). Anderzijds kan ik toch melden dat raadsleden die hun taak ernstig nemen een hoop vrijwilligerswerk erbij nemen en daarbij inderdaad massa’s documenten moeten verwerken. En dan kan het me dunkt toch beter digitaal dan op papier.

Maar goed, ik heb dus wel een paar dagen zitten tobben over wat ik nu ga doen. Want je kan ook met je eigen materiaal werken, alleen heb je dan geen garantie dat alle toepassingen goed werken. Ik heb overwogen om gewoon met mijn laptop verder te doen. Hij is 4 jaar oud ondertussen en doet het prima. Tegelijk heb ik mijn licht opgestoken bij enkele van de huidige raadsleden die me toch verzekerden dat ik best het aanbod aanneem, want de stad kan niet dezelfde ondersteuning bieden, en het gaat om specifieke software met risico’s dat het dan niet werkt enzovoort.

Dus heb ik nog een blik geworden op de Greenpeace Gids voor duurzame elektronica en gekozen voor de Dell laptop (die wat duurzaamheid betreft iets beter scoort dan Apple).  Helemaal gelukkig  ben ik  niet met de keuze, maar dat zal niet de enige keer zijn de volgende zes jaar. En misschien kan ik de mee zoeken naar oplossingen om binnen zes jaar de regeling een stapje duurzamer te werken.

oproep aan journalisten


Nog even eraan herinneren: vandaag niks kopen aub. Het is namelijk de internationale Buy Nothing day, een internationale symbolische actie om tenminste eens 1 dag geen nieuwe spullen te kopen.

Daarnet fietste ik nog door de stad en ik kon me niet van de indruk ontdoen dat we weer op weg zijn naar een ‘buy everything’ periode, met veel promotie voor een nieuwe Media markt (daar zijn bussen dan wel goed voor), overal aankondigingen van buitenkansjes en fantastische nieuwe dingen die we met zijn allen moeten kopen om gelukkig te zijn…

De kerstverlichting wordt weer opgehangen, de Sinten zijn tegenwoordig in dienst van winkelketens en op tientallen plaatsen zullen weer energieverslindende ijspistes worden aangelegd. Goed voor de middenstand.

Zucht. Wie vandaag de Morgen, of de Standaard inkijkt zou denken dat we wel andere zorgen hebben dan wat we nu weer onder de kerstboom moeten leggen voor mensen die al alles hebben. Maar iedereen doet vrolijk verder. Daarom lanceer ik via Facebook, deze blog en Twitter een oproep naar alle journalisten om de volgende dagen, als politici geïnterviewd worden over het klimaat en durven zeggen dat ze ‘goed bezig zijn’ meteen hard in lachten uit te barsten. We kunnen de Schauvlieges, Peetersen en Wathelts toch niet opnieuw laten verklaren dat zij hun best doen en het de schuld is van de anderen.

Dus journalisten, ontmasker de leugens en de zelfgenoegzaamheid. Wees niet tevreden met algemeenheden en ontwijkende antwoorden. Confronteer de politici met de harde cijfers die aantonen dat België én Vlaanderen het bijzonder slecht doen in alle rankings rond klimaatbeleid. Laat je niet afwimpelen door excuses of vage beloftes.  De journalist die een politicus die kan laten verklaren we inderdaad veel te weinig doen voor het klimaat en enkel aan de korte termijn denken krijgt mijn eeuwige waardering.