tien om te zien


Al schommelend je eigen muts breien is alvast een leuk idee, ondertussen duiken vernieuwende ideeën met een ecologische en sociale impact steeds vaker op. Sinds kort kan je bijvoorbeeld deelnemen aan een nieuw autodeelsysteem met de naam ‘Tapazz’.  Het gaat om een applicatie waarmee in principe elk auto een deel-auto kan worden.

keks-kaffee-2-540x304Om het probleem van de plastiek deksels bij meeneemkoffie bekers aan te pakken hebben een aantal Duitse studenten het eetbare deksel bedacht.  Voor wie dagelijks zo’n koffie meeneemt in het station misschien wel wat minder afval, maar wel meer calorieën.

Van andere aard, en misschien iets fundamenteler is het probleem om betaalbare en duurzame huisvesting te voorzien. De prijs ‘bluehouseprize’ zou ontwerpers er toe kunnen aanzetten hier nieuwe oplossingen voor te vinden.

Er zijn ook nieuwe ideeën rond het samen nemen van beslissingen. Nu ik de lokale democratie van binnenuit leer kennen ben ik zeker voorstander van het zoeken naar manieren van besluitvorming waar ieders stem van belang is. Ideeën uit de sociocratie kunnen hier wellicht inspiratie bieden.

Aan de andere kant van de Oceaan is een campagne bezig om plastiek flesjes uit de nationale parken te weren. Het korte filmpje op de site van Annie Leonard maakt duidelijk wat het probleem is. Ik heb de petitie alvast ondertekend.

In de reeks deelinitiatieven is er alweer een nieuwe opgedoken, dienstenruil is een soort letssysteem maar dan op landelijke schaal (wat het misschien ook wat moeilijker maakt). Toch de moeite om even te bekijken.

Wie tijdens de vakantie toevallig in Knokke terecht komt, kan misschien eens langs gaan bij slagerij Gaspar. Daar is de eerste beenhouwer van het land te vinden met een ruim aanbod van Veggie-producten. Wat blijkt na enkele weken, zowel de bestaande als nieuwe klanten zijn opgetogen over de extra keuzemogelijkheden.

Van Jacob De Proft kreeg ik een mailtje over zijn nieuwe site, Ichangesubstainable,  een platform waar je heel wat informatie kan vinden rond diverse aspecten van duurzaamheid. Het doel is mensen ondersteunen die op zoek zijn naar verandering, en zijn we dat niet allemaal?

Niet alle ideeën zijn even nuttig. Zo zouden de etiketjes op fruit kunnen vermeden worden door gebruik te maken van lasertechnieken om producten te labelen, wat het dan makkelijker zou maken om de producten onverpakt te kopen. Maar dat kan vandaag ook natuurlijk, bijvoorbeeld op de boerenmarkt.

Om af te sluiten, daarom enkele mooie beelden en muziek van de boerenmarkt waar ik bijna elke week langs ga. Geniet ervan.

creatief met wol


Sorry, vandaag alweer een positief bericht in de Gentenaar. Deze keer over de groei van de voedselteams en de samenwerking met de stad in de zoektocht naar nieuwe depots.

En om de creativiteit dit weekend wat te stimuleren. Deze brei-schommel-stoel.

Een variatie op dit model, aangedreven met de wind

Veel knutselplezier

een groen briesje in de stad?


Misschien wordt het een beetje eentonig, maar alweer kan ik wat positief nieuws melden vanuit mijn heimat. Zo heeft de schepen van onderwijs Elke De Cruynaere beslist om het uitdelen van melk in scholen te beperken. Vooreerst is het niet nodig om koemelk te geven aan opgroeiende kinderen (zie  www.melkmoetniet.be ), ten tweede was er nu regelmatig afgunst tussen kinderen die melk kregen en zij die chocomelk betaalden, en ten derde zal dit de afvalberg verkleinen, want enkel melk in glazen flessen is nog toegelaten.

Een andere kwestie; een paar maanden terug schreef ik over het experiment waarbij beslist is om sluikstorten tegen te gaan door een parkje niet langer op te ruimen. Er was heel veel scepticisme bij de start, maar wat blijkt uit een evaluatie na een drietal maanden, het parkje ligt er behoorlijk proper bij en de gebruikers zijn tevreden. Schepen Tine Heyse, blijft voorzichtig in het trekken van conclusies, maar het experiment wordt in elk geval een tijdje verlengd.

Ook op vlak van mobiliteit zijn er veranderingen, er is niet alleen de sluiting van de zeer gevaarlijke Kiss en Ride zone aan de Zuid, maar er komen ook vernieuwingen als het gaat over autoloze zondagen. Zo wil schepen Filip Watteeuw ook deelgemeentes betrekken bij de komende edities en zo meer mensen laten genieten van een dag zonder auto. Trouwens het experiment van de leefstraten, waar een maand lang geen auto’s in de straat mochten is ook positief geëvalueerd.

Niet alleen de bestuurders doen hun best, ook de komende feesten worden een stukje groener. Boomtown bijvoorbeeld gaat heel ver in het verkleinen van de ecologische voetafdruk, net als steeds meer organisatoren. Op deze uitgebreide blog kan je heel veel lezen over de stappen die Boomtown zet, en in dit filmpje zie je ook het wetenschappelijk werk dat daarbij komt kijken.

Ps: ik wordt niet gesponsord door De Gentenaar, maar het is wel de krant die veel aandacht geeft aan wat er leeft in Gent. En toevallig of niet zijn dit de laatste tijd meer en meer initiatieven voor een sociale en duurzame toekomst. Pas op, ik ga niet euforisch worden, er loopt nog veel mis, er is nog een lange weg te gaan. Maar zoals een oud Chinees spreekwoord ons al leerde, ook de grootste reis begint met de eerste stap.

voor de wetenschap


Nu er steeds meer mensen groenten gaan kweken in de stad komt de vraag wel eens boven of dit allemaal zo gezond is. Want uiteindelijk rijden in de steden auto’s, vrachtwagens en bussen rond, en zit je vaak niet ver van grote invalswegen of zelfs autostrades.

wetenschapIn Gent is er een onderzoek opgestart om dit uit te zoeken. Ik ben een van de deelnemers die daarvoor volgens zeer strikte procedures Grand Rapids sla aan het kweken is. Daarvoor kreeg ik een bak, teelaarde, een zakje met zaden en materialen voor de inschatting van de atmosferische afzettingen. Dit klinkt nogal indrukwekkend maar het gaat gewoon over een plastiek bekertje en een papier filter. De bedoeling is daarmee vast stellen aan welke stoffen de sla wordt blootgesteld.

Op twee vastgestelde momenten moet de sla geoogst en gewogen worden. De helft van de sla moet 3 x gewassen worden. Alle geoogste sla moet dan in de bijgeleverde zakjes worden gedaan en terug binnengebracht. Daarmee kunnen in laboratoria de nodige testen gebeuren om uit te zoeken hoe het het zit met de gezondheid van onze stadssla.

Na het experiment mogen we de bak houden, en als de sla opnieuw begint te schieten mag die natuurlijk geconsumeerd worden. Of zou het beter zijn te wachten op de resultaten van het onderzoek?

een tussentijds balansje


Gisteren dus de laatste gemeenteraad afgesloten om 01u15, een vergadering van 6 uur en 15 minuten, en dit nadat we de dag ervoor ook al eens 4 uur hadden vergaderd. Daarmee kan ik zeggen dat de ‘kennismakingsfase’ van zes maanden in de lokale politiek voorbij is. Tijd om even terug te blikken, waarbij er een verschil is tussen het werk voor en achter de schermen.

Vooreerst zijn er de openbare commissies en gemeenteraadsvergaderingen (36 avonden als ik juist heb geteld). Hier valt me toch op dat het voor een groot deel gaat over rituelen en strategie. Patrick Jansens zegt in een uitzending van Touché: ‘de gemeenteraad kraanwaterHLNzou het hoogtepunt van de democratie moeten zijn, maar uiteindelijk is het enkel theater’ (deel 2, vanaf minuut 7). Het klopt dat eenmaal een punt op de gemeenteraad komt de beslissing al grotendeels genomen is en de nog enkele rituelen worden opgevoerd voor de pers en eigen achterban. Misschien is mijn beperkte ervaring in theater en met de media daar wel van pas gekomen.

In een commissie kon ik wel wat accenten leggen, door bijvoorbeeld regelmatig aandacht te vragen voor bijvoorbeeld duurzame aankopen, voor soberheid in de manier van werken of milieuvriendelijk maken van sportevenementen. Als het dan lukt om een paar voorstellen te realiseren zoals rond vis, of het kraantjeswater dan geeft dat uiteraard wel wat voldoening.

Ten tweede is er het werk tussendoor, via contacten met schepenen en kabinet, op basis van burgers en organisaties, via intercommunales en andere vertegenwoordigingen. Hier gaat het over het oplaten van proefballonnetjes, doorspelen van ideeën, vragen stellen rond bepaalde dossiers, mensen samen brengen en concrete voorstellen doen. Dit is een boeiend terrein omdat ik wel het gevoel krijg me hier en daar nuttig te kunnen maken. Concreet ben ik bijvoorbeeld bezig geweest rond depots voor de Voedselteams, mee zoeken naar de invulling van stadslandbouw of de zoektocht naar een coöperatief model voor hernieuwbare energie. Dit zijn dossiers die pas op langere termijn tot resultaten leiden en waar ik de volgende jaren wil blijven rond werken.

Er zijn nog wel aspecten van het politieke leven die een terugblik verdienen, maar daar ga ik de volgende dagen nog wel op in.

de kracht van doen


Twee zaken vielen me meteen op bij de eerste zitting van de gemeenteraad in januari. De vele lichten in de zaal en het flessenwater. We zijn 6 maanden verder, ik heb het thema enkele keren aangekaart en zelf kannen kraantjeswater aangebracht. Gisterenavond was ik dan ook blij verrast door de nieuwe flessen KRNWTR op alle banken. Een initiatief van schepen Sofie Bracke, die meteen akkoord was toen ik voorstelde om meteen de luchters te doven, en daarmee 90 spaarlampen uit te schakelen voor minstens 4 uur.

Het zijn geen wereldschokkende zaken, maar ik geloof wel dat dergelijke acties kleine puzzelstukjes zijn in de omslag die we moeten maken. Ik merk dat steeds meer collega’s van alle partijen daar positief op reageren.  Een andere open-VLD schepen Mathias De Clerck is bijvoorbeeld een enthousiaste bakfietsgebruiker geworden. Ik ben net zijn boek aan het lezen, waar heel wat groene ideeën instaan. Dus blijf ik hopen dat hier een beweging in de goede richting is ingezet. De wind van verandering is op meer en meer plaatsen voelbaar, het aantal ‘give-boxen‘ neemt snel toe, de leefstraten worden positief geëvalueerd, zelfs de horeca in de Overpoort wil nu een fietsstraat. Zeer opvallend, veel van deze initiatieven starten van onderuit, van mensen die ervoor kiezen om de handen uit de mouwen te steken.

De inspanningen rond klimaatverandering krijgen ook aandacht in de media, zo is er deze reportage van VTM over de klimaatacties in Gent. Aangezien vandaag ook Obama met nieuwe klimaatplannen komt aanzetten misschien reden tot wat hoop.

Maar meer nog dan verklaringen en intenties zijn het echter daden die de wereld veranderen. Dit is ook de boodschap van Rob Hobkins in zijn nieuwe boekje ‘the power of just doing stuff“. Hier een niet altijd even duidelijk filmpje over de lancering van dit boek. Je kan hier binnenkort nog een bespreking verwachten. Ondertussen probeer ik mijn bescheiden bijdrage te leveren aan de kracht van gewoon dingen doen.

armoede in een rijk land


Vanavond (en morgenavond) de laatste gemeenteraad voor de zomer. Er staan weer heel wat thema’s op de agenda en ik zal wellicht tussen komen rond de kwestie van de tonijn en een voorstel doen om met de stad ook te kiezen voor Green IT.

Relatief onbelangrijke punten in vergelijking met de realiteit van de armoede in Vlaanderen, zoals we konden zien in de Panorama reportage vorige week. (en nog steeds hier online te bekijken). Een samenleving die toelaat dat steeds meer kinderen opgroeien in armoede is dringend een gewetensonderzoek toe. In plaats van de typische discussies waarbij de federale, Vlaamse en lokale overheden de verantwoordelijkheid naar elkaar doorschuiven zou een gezamenlijke totaal aanpak toch aangewezen zijn.

Als je de reportage nog niet gezien hebt, dan hierbij een verzoek om dit alsnog te doen (en daarom hou ik vandaag heel kort)

arm vlaanderen