een beetje nuance


Ik heb serieus getwijfeld of ik het stukje van gisteren wel zou publiceren omwille van mogelijke reacties, maar ik dacht dat het geen kwaad kon ook daar transparant in te zijn. Want om te beginnen, ik weet het allemaal niet zo goed.

Omdat ik in de hevige reacties ook wel beweringen lees die niet overeenkomen met wat ik denk of bedoel eerst nog wat verduidelijkingen.

– ik ben niet tegen de gewone geneeskunde en erken zeker de waarde ervan. Tegelijk vind ik het jammer dat de farmaceutische industrie zoveel macht heeft, dat er duidelijk sprake is van overconsumptie van medicijnen en behandelingen, dat een holistische kijk meestal (maar niet altijd) ontbreekt, en dat onze Westerse geneeskunde vaak arrogant reageert op methodes die werken vanuit een ander paradigma.

– ik weet niet of andere methodes, noem ze alternatief of natuurgeneeskunde of nog anders, per definitie allemaal kwakzalverij zijn. Het kan best zijn dat onze wetenschappers de werking van homeopathie niet kunnen bewijzen, maar ik ken in mijn omgeving verschillende verstandige mensen die getuigen van een succesvolle homeopathische behandeling waar gewone geneeskunde faalde. Zelfs al zou dit te verklaren zijn door placebo-effecten, is het dan waardeloos? En wie ben ik om bijvoorbeeld Chinese kennis die in duizenden jaren is opgebouwd van de kaart te vegen omdat het niet klopt volgens onze manier van denken?

– ik beweer niet dat artsen zakkenvullers zijn, ik heb alleen de prijzen meegegeven die ik betaal. Er zijn ongetwijfeld kwakzalvers en bedriegers in alle domeinen, zowel in de alternatieve geneeskunde als bij de loodgieters, de beenhouwers en de artsen.  Ik weet dat veel artsen wel moeite doen om tijd te nemen voor hun patiënten en ze heus niet allemaal rijk zijn.

– ik vind het een goede zaak dat er sceptisch gekeken wordt naar alle methodes en theorieën. Ik ben zelf ook eerder sceptisch ingesteld. Tegelijk heb ik moeite met alle vormen van radicalisme, ‘grote gelijk’ en ‘gesloten denken’, een neiging die ook wel eens opduikt bij de sceptici.

Dus beste mensen, ik weet het allemaal niet zo goed. Het zou kunnen dat ik in de zak gezet ben, het zou kunnen dat de consultatie me motiveert om gezonder te leven. Ik zou in dat soort discussies in elk geval oproepen tot wat nederigheid en openheid. We hebben misschien gigantische hoeveelheden kennis ter beschikking, maar we zijn ook veel kennis en inzichten kwijtgespeeld door te kiezen voor een bepaalde manier van leven en denken. Trouwens, het is niet omdat dingen (nog) niet gemeten kunnen worden dat ze niet bestaan.

Oja, wat het kraantjeswater betreft. Ik drink en promoot dit al vele jaren om ecologische redenen en zal dat ook blijven doen. Alleen hoor ik hier en daar mensen die beweren dat bijvoorbeeld de toevoeging van chloor aan leidingwater toch niet zonder effecten is. De opmerking gisteren ‘maar ook over kraantjeswater – waar ik eens goed zal moeten over nadenken’ wil zeggen dat ik mezelf toelaat te twijfelen aan de stelling of kraantjeswater voor de gezondheid steeds het beste is. Dat soort zekerheden loslaten is steeds lastig, en mensen worden daar vaak behoorlijk boos van.

Maar niet ongerust worden, ik ga geen flessenwater uit Ijsland kopen, maar misschien wel eens wat info inwinnen over mogelijkheden om het kraantjeswater te filteren.

Advertenties

15 Reacties

  1. Ik vond gisteren niet onmiddellijk de woorden voor alle bedenkingen die door me heen gingen bij het lezen van een aantal reacties. Het zo exclusief voorop stellen van ‘Wetenschappelijk onderzoek’ als de maatstaf voor valabele methoden en theorieën stoot me o.m. enorm tegen de borst. Ook ‘wetenschappelijk onderzoek’ heeft z’n hiaten en beperkingen, en is ingebed in een bepaalde manier van kijken.. Dit is zo ‘verengend’, en wat mij betreft ook arrogant. Een combinatie van openheid, en kritisch zijn, vormen mijn maatstaf. En brachten me al ervaringen en oplossingen die ik anders niet zou gevonden hebben. Ik botste al diverse keren op de ‘grenzen’ van de Westerse geneeskunde, en vond toch ‘alternatieve’ wegen die me effectief hielpen. Ik botste ook al op de grenzen van bvb. ‘homeopatie’ en kwam dan toch verder bij een westers geschoolde specialist. Ik mis veelal een holistische kijk in klassieke benaderingen. En ook gebrek aan ‘erkenning’ voor wat ik aanbreng als informatie m.b.t. mijn lichaam en de processen die ik voel plaatsgrijpen. (ik liep o.a. weken met een lage bloeddruk o.i.v. medicatie, en gaf dit telkens aan. Ik weet hoe een lage bloeddruk voelt – Volgens de bijsluiter kon dit niet, mogelijke bijwerking was een verhoogde bloeddruk. Enkel door elke keer dat ik de lage bloeddruk aanvoelde, een meting te vragen van m’n bloeddruk, werd ik uiteindelijk na diverse dagen geloofd. Eén voorbeeld dus. Ik kan evengoed een voorbeeld geven van een homeopatische arts die bleef zweren bij bepaalde producten, die me uiteindelijk niet hielpen. Wat meer openheid zou ruimte kunnen geven voor aanvullen en uitwisselen vanuit diverse disciplines en benaderingen. Het woord ‘kwakzalver’ wordt nogal snel in de mond genomen.
    En inderdaad: het ‘niet weten’. Heel wat artsen/genezers/… weten ook een heleboel niet. Dat durven toegeven, en andere benaderingen een plek/kans durven geven… zou ons een stap verder kunnen brengen.

    En verder laat ik Steven het hierboven verwoorden ;-).
    HIlde

  2. Kraantjeswater wordt toch gecontroleerd en gefilterd als je de meeste bronnen mag geloven? Ik heb ook al gelezen over bedenkingen omtrent oestrogenen in kraantjeswater, maar me ook nog verder in dat thema verdiept …
    Los daarvan: ik sta al even sceptisch tegenover de gangbare als tegenover de alternatieve geneeskunde. Zonder de discussie te hebben gevolgd, vind ik het goed dat je oproept voor meer nederigheid en openheid, iets wat op vlak van voeding en gezondheid helaas al te vaak ontbreekt bij heel wat mensen …

  3. Het klinkt misschien belachelijk, maar mijn beste pijnstiller en kalmeermiddel is mijn saxofoon als ik Jazz speel. Soms wel eens last van hoofdpijn, maar na een kwartiertje spelen verdwijnt dat als sneeuw voor de zon. Ik heb dat al eens uitgelegd aan de huisarts (voor de keren dat ik er kom…) en die gaf aan dat het niet volledig uit de lucht gegrepen is. De trillingen in mijn hoofd zouden een verzachtende werking kunnen hebben.
    En andere verklaring is misschien dat ik me dan zoveel concentreer, dat ik niet meer “denk” aan kwaaltjes.

    Hoe dan ook, ik ben ermee gebaat en dat sterkt mijn geloof in het feit dat we als moderne mens gewoon teveel met onszelf en onze kwaaltjes bezig zijn…

  4. De storm van het Grote Gelijk is eindelijk gaan liggen op dit forum. Er is slechts één zekerheid in het leven : het is eindig. Daarom : geniet ervan en gebruik die kostbare en mooie tijd voor positieve zaken, waar ook plaats is voor eigen opinies maar ook openheid voor andere meningen. Inderdaad, gedaan met het opbieden tegen elkaar over het Grote Gelijk, waar niemand immers eigendomsrechten op heeft. Gelukkig maar!
    Als je baat hebt bij wat dan ook, dan is dat positief en helpt het je, al dan niet met wetenschappelijke onderbouw. En dat is toch de essentie?
    Steven heeft het alvast begrepen : proefstukje # 5: stop de competitie…
    & Carpe Diem


  5. Leven en laten leven als mensen er maar baat bij hebben?

  6. Steven, alles wat werkt is in de eerste plaats datgene wat niet verstoort wat je lichaam al goed doet. Dus een dokter die een wetenschappelijk bestudeerde en geverifieerde ingreep doet kan alsnog op lange termijn neveneffecten veroorzaken die schadelijker zijn dan iemand die via een alternatieve therapie het probleem min of meer onder controle of draaglijk houdt.

    Wetenschappelijk onderzoek is een georganiseerde manier van observeren. Maar ze is niet waardevrij. Dat is een belangrijk verschil. Als iemand zegt: we hebben bewezen dat een ingreep werkt. Of iemand zegt: we hebben bij x patiënten gezien dat de ingreep op een termijn van x jaar geen noemenswaardige bijwerkingen vertoont, dan lijkt dat hetzelfde, maar dat is het niet. Het gevaar is dat mensen die hun oplossing (geneesmiddel, therapie) bewezen achten de oorzaak van latere neveneffecten meestal zo lang mogelijk buiten hun eigen oplossing gaan zoeken.

    Als je eerlijk bent als wetenschapper – en in de farmaceutische wetenschap zeker – dan kun je niet anders dan toegeven dat je risico’s niet kunt uitsluiten. Ieder lichaam is anders en onderhevig aan levensomstandigheden die altijd afwijken van laboratoriumcondities (we hebben trouwens geen eenduidige lichamelijke norm, een oerlichaam zeg maar). Dus echt zeggen dat je kunt bewijzen dat iets perfect onschadelijk is, daar kan alleen de tijd maar met zekerheid over oordelen. En laat het nu net die tijd zijn die we zo graag te slim af willen zijn met onze studies en onze onderzoeken. Sommige dingen kun je gewoon nog niet met zekerheid zeggen omdat ze nog niet lang genoeg en vaak genoeg gebruikt zijn.

    Vandaar dat de eed van Hippocrates ook begint met ‘Ik zal naar mijn beste oordeel en vermogen en om bestwil mijner zieken hen een leefregel voorschrijven en nooit iemand kwaad doen.’

    Nooit iemand kwaad doen.

    Daar hebben we tegenwoordig lak aan zolang het niet bewezen kan worden. Net zoals prestatie-bevorderende middelen geen competitievervalsing zijn zolang ze niet op te sporen zijn en het niet bewezen is dat ze doping zijn.

    • “Dus een dokter die een wetenschappelijk bestudeerde en geverifieerde ingreep doet kan alsnog op lange termijn neveneffecten veroorzaken die schadelijker zijn dan iemand die via een alternatieve therapie het probleem min of meer onder controle of draaglijk houdt.”

      Elke werkzame behandeling heeft mogelijk neveneffecten. Maar veel alternatieven therapieën beweren wel degelijk dat ze echt kunnen genezen, niet dat ze gewoon iets onder controle houden. Integendeel, vaak wordt er beweert dat de klassieke geneeskunde zich net beperkt tot het onder controle houden en het probleem niet in de kern aanpakt.

      “Wetenschappelijk onderzoek is een georganiseerde manier van observeren. Maar ze is niet waardevrij. Dat is een belangrijk verschil. Als iemand zegt: we hebben bewezen dat een ingreep werkt. Of iemand zegt: we hebben bij x patiënten gezien dat de ingreep op een termijn van x jaar geen noemenswaardige bijwerkingen vertoont, dan lijkt dat hetzelfde, maar dat is het niet. ”

      Je werpt twee zaken door elkaar. Bewijzen dat iets werkt en onderzoeken wat de mogelijk neveneffecten zijn is niet hetzelfde en wordt dus ook in wetenschappelijk onderzoek niet als hetzelfde beschouwd. Je lijkt te suggereren dat men te weinig oog heeft voor nevenwerkingen. De talloze nevenwerking die gevonden worden in de klassieke geneeskunde (lees de bijsluiters maar) toont denk ik aan dat men daar wel oog voor heeft.
      Een goede arts zal bij het voorkomen van nieuwe klachten nadat een patiënt een nieuwe soort medicatie is gaan nemen, steeds de mogelijkheid dat er sprake is van neveneffecten, in overweging nemen.

      “Als je eerlijk bent als wetenschapper – en in de farmaceutische wetenschap zeker – dan kun je niet anders dan toegeven dat je risico’s niet kunt uitsluiten. Ieder lichaam is anders en onderhevig aan levensomstandigheden die altijd afwijken van laboratoriumcondities (we hebben trouwens geen eenduidige lichamelijke norm, een oerlichaam zeg maar). ”

      Klopt. Maar ik zie de medische wereld dat ook niet doen. Wat niet betekent dat het nooit is gebeurt of nog gebeurt. Men is in de farmaceutische industrie niet altijd eerlijk. Maar men is zich over het algemeen erg bewust van de mogelijke risico’s. Daarom dat er ook jaren en talloze experimenten (met proefdieren, gezonde vrijwilligers, zieke mensen, …) voorafgaan aan de ontwikkeling van nieuwe medicatie. Ook dat is geen garantie dat het nooit misloopt, maar kan het beter en zo ja, hoe?

      “Dus echt zeggen dat je kunt bewijzen dat iets perfect onschadelijk is, daar kan alleen de tijd maar met zekerheid over oordelen. En laat het nu net die tijd zijn die we zo graag te slim af willen zijn met onze studies en onze onderzoeken. Sommige dingen kun je gewoon nog niet met zekerheid zeggen omdat ze nog niet lang genoeg en vaak genoeg gebruikt zijn.”

      Maar wie zegt dat? Ook daar is men zich in de klassieke geneeskunde bewust van, anders zou men de meeste middelen wel na enkele maanden op de markt brengen, nu gaan er vaak haren overheen.

      “Daar hebben we tegenwoordig lak aan zolang het niet bewezen kan worden. ”

      Wie zijn die ‘we’?
      Je lijkt grote vragen te stellen bij de huidige methodes die gebruikt worden bij het introduceren van nieuwe medicatie. Die methodes zijn zeker niet perfect, verre van. Maar welk alternatief stel je voor?
      Het lijkt me in ieder geval geen pleidooi voor alternatieve geneeswijzen, gezien men daar totaal lak heeft aan enige bewijs.

      • Dag Renaat,

        Dank je dat je zo uitgebreid de moeite neemt om te antwoorden.

        Het alternatief heb ik niet, wel een suggestie voor een voorzichtige houding die jij m.i. ook aanneemt. Waar ik alvast voorzichtig mee ben is geloven in experts en oplossingen die genezing beloven zonder meer (of het nu alternatieve geneeswijzen zijn of de andere benaderingen die je noemt). En misschien ook wat meer achtergrond over wat wetenschap wel en niet kan, toelichting geven zoals jij doet. Lijkt me altijd nuttig.

        Overigens zou ik de vragen die ik stel niet groot durven noemen. Hooguit een blijk van verwondering.

        Hartelijke groeten en bedankt voor de stof tot nadenken.

        Hannes

  7. Ik kan je zeker meer info geven over het filteren van kraantjeswater.
    Uiteraard ons rivier/zeewater wordt gefilterd maar slechts op een aantal parameters, niet alles wordt eruit gefilterd oa chloor, gassen, medicatie en radioactieve stoffen, … hiervoor dien je achteraf nog te filteren.

    Er zijn verschillende systemen op de markt die je kraantjes water kunnen filteren allemaal met voor- en nadelen.

    Ikzelf heb thuis een filtersysteem met voorfilters, omgekeerde osmose en energetisering.

    • Even wat fouten rechtzetten die er mij op lijken te wijzen dat je de zaak te eenvoudig voorstelt en niet zo goed op de hoogte bent van de zuivering van ons drinkwater.

      Heel wat kraantjeswater is helemaal niet afkomstig van rivieren of andere oppervlaktewaters, maar van ondergrondse bronnen. In sommige gevallen zelf dezelfde ondergrondse bronnen als degene die gebruikt worden voor bepaalde soorten flessenwater.
      In België wordt er nooit zeewater gebruikt als bron voor kraantjeswater. Er zijn bijna geen landen waar zeewater wordt gebruikt om drinkwater van te maken, gezien dit proces extreem kostelijk is.
      En gezien zeewater ook zeer zelden wordt gebruikt in industriële of andere processen, is het in onze contreien zelden nodig om zeewater te zuiveren.

      Je schrijft ook dat ons kraantjeswater “slechts op een aantal parameters” wordt gefilterd. De normen voor kraantjeswater liggen vaak hoger dan die van flessenwater en er is in werkelijk sprake van controle op meer dan 60 parameters. Door te spreken van ‘slechts’ lijk je onterecht te suggereren dat er maar op weinig parameters wordt gecontroleerd.
      Kan je ook uitleggen voor hoeveel (en welke) parameters verdere zuivering thuis zinvol?

      “niet alles wordt eruit gefilterd oa chloor, gassen, medicatie en radioactieve stoffen, … ”

      Wat de chloor betreft, die wordt er niet uitgefilterd omdat deze bewust wordt toegevoegd. Het water een tijdje laten staan volstaat om de chloor te verwijderen.

      Hoe filter je radioactiviteit uit? Heb je gegevens die aantonen dat radioactiviteit van het kraantjeswater een probleem vormt?
      Welke gassen moeten er volgens jou uit het water worden gefilterd?

      Die medicatieresten beschouw ik overigens ook als een probleem. Er zijn goede redenen om vragen te stellen bij o.a. het huidige gebruik van de pil als voorbehoedsmiddel.

      Ik begrijp niet goed waarom een filter thuis problematische stoffen uit het water zou kunnen uitfilteren maar zuiveringsstations dat niet kunnen of willen?
      De enige verklaring die ik kan bedenken, is dat het de kostprijs van drinkwater aanzienlijk zou doen stijgen.

  8. “ ik weet het allemaal niet zo goed.”

    Ik weet heel veel niet. Ik weet dus zeker niet hoe alles juist werkt en in elkaar zit. Maar ik ben wel sterk in het herkennen van wat niet (kan) kloppen. Als iemand mij vertelt dat er kaboutertjes ’s nachts het huis opruimen, dan wil ik daar bewijzen voor zien, anders beschouw ik dat als onzin. Dat geldt ook voor de uitspraken over de werking van klassieke homeopathie. Hoe komt het dat homeopaten zelf het verschil niet kunnen aantonen tussen gewoon water en hun homeopathische verdunningen?

    “- ik ben niet tegen de gewone geneeskunde en erken zeker de waarde ervan. Tegelijk vind ik het jammer dat de farmaceutische industrie zoveel macht heeft, dat er duidelijk sprake is van overconsumptie van medicijnen en behandelingen, dat een holistische kijk meestal (maar niet altijd) ontbreekt”

    Daar ben ik het over eens, al heb ik de indruk dat je de zelfkritiek binnen de medische wereld onderschat.

    “en dat onze Westerse geneeskunde vaak arrogant reageert op methodes die werken vanuit een ander paradigma.”

    Vanuit een ander paradigma klinkt mij vaag. Wat bedoel je daarmee? Is het verwachten dat de werking van producten bewezen wordt een vreemde of aan een paradigma gekoppelde eis?

    “- ik weet niet of andere methodes, noem ze alternatief of natuurgeneeskunde of nog anders, per definitie allemaal kwakzalverij zijn.”

    Allemaal? Niet noodzakelijk, maar als ze werken dan zullen de methoden na een tijd deel uitmaken van de ‘gewone’ geneeskunde.

    “Het kan best zijn dat onze wetenschappers de werking van homeopathie niet kunnen bewijzen,”

    Maar waarom zou het onmogelijk zijn die werking te bewijzen, als die werking zo duidelijk is?

    “maar ik ken in mijn omgeving verschillende verstandige mensen die getuigen van een succesvolle homeopathische behandeling waar gewone geneeskunde faalde. Zelfs al zou dit te verklaren zijn door placebo-effecten, is het dan waardeloos?”

    De discussie of een arts een niet-werkend middel mag voorschrijven omdat het via een placebo-effect wel werkt vind ik filosofisch bijzonder interessant. Maar ik ben er toch toe geneigd van mening te zijn dat beweren dat een product werkt waarvan de werking (buiten de placebowerking) niet bewezen is, als moreel fout te beoordelen.

    En als homeopathie enkel werkt door andere effecten (zie o.a. wikipedia voor de beschrijving van die verschillende effecten), dan is de uitleg van de homeopaten in ieder geval niet correct.

    “En wie ben ik om bijvoorbeeld Chinese kennis die in duizenden jaren is opgebouwd van de kaart te vegen omdat het niet klopt volgens onze manier van denken?”

    De Chinese kennis wordt niet van de kaart geveegd omdat ze niet klopt volgens onze manier van denken, die kennis wordt van de kaart geveegd omdat er geen bewijs voor de juistheid is.
    Besef dat in die Chinese kennis onderdelen van de tijger, hoorns van neushorens, … allemaal medische krachten toebedeeld krijgen. Hoe aannemelijk is dat de wetenschappen geen enkel werkend bestanddeel in neushorenhorens vindt maar deze wel een medische werking zou hebben?
    En wat moeten we denken van de dodelijk slachtoffers die er al gevallen zijn door het gebruik van traditionele Chineesche kruiden?
    Op welke basis zou iemand b.v. wel geloven in een deel van de Chineesche geneeskunde,maar niet in een ander deel (b.v. het gebruik van tijgerbotten)?

    Mag ik de vraag omdraaien, waarom zouden we de groei van onze medische kennis van de laatste tientallen jaren negeren en grijpen naar methodes die deze toenemende kennis totaal genegeerd hebben?

    “- ik beweer niet dat artsen zakkenvullers zijn, ik heb alleen de prijzen meegegeven die ik betaal.”

    Het kwam (blijkbaar onbedoeld) erg suggestief over.

    “ Tegelijk heb ik moeite met alle vormen van radicalisme, ‘grote gelijk’ en ‘gesloten denken’, een neiging die ook wel eens opduikt bij de sceptici.”

    Ik ben enkel radicaal in de verwachting dat men aantoont dat iets werkt, voor men beweert dat iets werkt. Dat lijkt me een zeer gezond uitgangspunt in de geneeskunde. Homeopathie is er in 200 jaar nog niet in geslaagd de werkzaamheid te bewijzen en traditionele homeopathie houdt op geen enkele manier rekening met de toenemende medische kennis? Wat zou daaruit te concluderen zijn?
    Maar ik ben er b.v. wel voorstander van dat men met allerlei ‘alternatieve genezers’ (zeker die in het tropisch regenwoud) gaat praten om op die manier nieuwe werkzame bestanddelen te kunnen ontdekken. Dat is overigens ook iets dat reeds gebeurt door de farmaceutische industrie.

    “Dus beste mensen, ik weet het allemaal niet zo goed. Het zou kunnen dat ik in de zak gezet ben”

    Ik ga er niet vanuit dat je bewust bedrogen bent. Maar ik heb geen enkele reden om niet aan te nemen dat EAV onzin is. Of je dieet je beter zal laten voelen, staat daar los van.

    “ Trouwens, het is niet omdat dingen (nog) niet gemeten kunnen worden dat ze niet bestaan.”

    ‘Hoe iets werkt’ hoeft ook in de klassieke geneeskunde niet noodzakelijk bewezen te worden, al gebruiken veel alternatieve genezers dat vaak wel om de klassieke geneeskunde aan te vallen.

    Maar waarom zou het onmogelijk zijn om aan te tonen dat homeopathie werkt, als het effectief zou werken?

    “Maar niet ongerust worden, ik ga geen flessenwater uit Ijsland kopen, maar misschien wel eens wat info inwinnen over mogelijkheden om het kraantjeswater te filteren.”

    Zou het niet vreemd zijn dat een eenvoudig thuisfilter er in zou slagen om schadelijke stoffen uit water te verwijderen terwijl men daar in hoogtechnologische waterzuiveringsstations daar niet in zou slagen?
    Ook diverse consumentenorganisaties hebben hier al aandacht aan besteed.

    Voor het verwijderen van de laatste restjes chloor, volstaat het het water een tijdje te laten staan.

  9. In Nederland is er een instituut dat zich bezig houdt met onpartijdige informatie over complementaire gezondheidszorg. Dit is hun website http://www.iocob.nl
    Ik ben voor een samenwerking tussen reguliere en complementaire gezondheidszorg met een grote nadruk op gezonde voeding.
    De andere uitspraak van Hippocratis: ‘Laat voeding uw medicijn en medicijn uw voeding zijn’ spreekt mij erg aan.

    Ik heb in reguliere en in complementaire gezondheidszorg wisselende ervaringen. Soms help iets, soms niet en in sommige gevallen was het middel erger dan de kwaal (astmamedicatie) in mijn geval.
    Het beste advies op voedingsgebied kwam van een natuurgeneeskundige die me het advies gaf te stoppen met dierlijke melkproducten. De door de huisarts gediagnosticeerde reuma is daardoor tot stilstand gekomen.
    Ik heb deze ervaring verteld aan een orthopedisch verpleegkundige en zij vertelde me dat ze dit zeer regelmatig hoort.

    • “In Nederland is er een instituut dat zich bezig houdt met onpartijdige informatie over complementaire gezondheidszorg. ”

      Dat zeggen ze inderdaad van zichzelf. Maar is dat wel het geval? Hoewel ze minder zwart-wit zijn dat veel andere websites over pro alternatieve geneeskunde krijg ik toch niet direct de indruk van onpartijdigheid. Maar als het over alternatieve geneeskunde gaat, zal ik in de toekomst wel eens kijken wat zij daar over schrijven om een beter beeld te krijgen van hun (on)partijdigheid.

      Het gebrek aan aandacht in de reguliere geneeskunde voor bepaalde elementen van voeding, stoort me trouwens mateloos.

  10. Dag Steven.

    Net is er bij mij een diagnose van een ongeneeslijke (?) ziekte gesteld. We komen zo stilaan op de leeftijd dat de kans groter wordt dat deze dingen gebeuren. Alles wat je aangeeft in je vorig artikel had ook op mij van toepassing kunnen zijn. En het past zo mooi in ons verhaal.
    Echter is mijn diagnose nu gesteld in het ziekenhuis na een biopsie. Twijfel over de diagnose kan niet. Geen enkel van de artsen vertelt mij dat ze, naar behandeling toe, de waarheid in pacht hebben. Geen enkele van de artsen zegt dat de behandeling gaat helpen. Je vindt dus ook daar zeer veel zelfnuancering. De verlokking is groot om te vluchten in de alternatieve geneeskunde. Allicht vind ik daar wel een aantal mensen die mij vertellen dat het te genezen is. En ik zou ze maar al te graag geloven. Het gaat over mijn leven.

    De onderzoeken die ik achter de rug heb zijn allen redelijk belastend. Niemand laat graag een dosis radioactiviteit over zijn lichaam gaan of in zijn lichaam spuiten. Niemand laat graag een stuk(je) uit zijn lichaam halen. De verleiding was heel groot om op zoek te gaan naar alternatieve diagnosemethoden. Het is immer mijn lichaam.

    Steven, je woorden hebben heel veel impact op mensen. Pas echter op dat je deze kracht niet fout gaat gebruiken over onderwerpen waar je kennis beperkt van is. Geneeskunde is hier één van. We laten dit best over aan specialisten…

    Ik heb het geluk dat mijn diagnose zeer snel gesteld is. Ik ga er (waarschijnlijk) niet aan dood gaan. We waren er snel bij. Ook dit had anders kunnen zijn.

    Hou je goed en verzorg je!

    • Ik wil je in de eerste plaats beterschap wensen. Hopelijk slaagt de geneeskunde er in je zo goed mogelijk te helpen.

      “De verlokking is groot om te vluchten in de alternatieve geneeskunde. Allicht vind ik daar wel een aantal mensen die mij vertellen dat het te genezen is. En ik zou ze maar al te graag geloven. Het gaat over mijn leven. ”

      Ik kan me dat heel goed voorstellen. Hoe rationeel ik nu ook ben, als ik in een situatie van leven of dood zit, weet ik zelf niet zeker of ik me niet zou laten verleiden tot het grijpen naar alternatieve behandelingstechnieken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: