EHBC (eerst hulp bij catastrofes)


Ik heb wat stukjes bekeken van de ‘crash course’ van Chris Martenson. Martenson is een Amerikaanse biochemicus die zich steeds meer is gaan verdiepen in economie en milieu en op basis daarvan een uitgewerkte online ‘ineenstortingscursus’ heeft uitgewerkt. Hoewel dit iets peakprosperityte dramatische klinkt voor een analyse die stelt dat we ons moeten voorbereiden op een onvermijdelijke verandering (die al of niet via dramatische schokken zal verlopen). Zijn inschatting is dat we in de periode 2015-2020 volop in die periode zullen zitten.

Wie wat tijd heeft (en het ziet zitten om dit in het Engels te bekijken) kan hier de 20 filmpjes bekijken met het hele verhaal (de duur varieert van anderhalve tot twintig minuten). De andere – en meer hoopgevende – kant van het verhaal is parallelle site met de toelichting resilientlivehoe je je kan voorbereiden op de toekomst. Niet toevallig stelt ook hij voor dat we moeten werken aan ‘veerkracht’, onze afhankelijkheid van fossiele energie afbouwen, aandacht besteden aan de gemeenschap. Op de site is er trouwens veel achtergrond info te vinden.

De filmpjes zijn visueel een beetje saai, maar wel zeer helder en systematisch opgebouwd. Voor iemand die absoluut geen idee heeft van de uitdagingen waarvoor we staan dan is het wel een snelle introductie om weer helemaal mee te zijn.

nu ook op de boekenbeurs: transitie


Dat het concept van transitie (de nieuwe naam voor anders gaan leven) steeds breder wordt opgepikt blijkt uit het programma van de komende boekenbeurs. Zo is er op vrijdag 1 november een heuse dag ‘transitie voor beginners’. Hoewel als je het programma bekijkt gaat nog iets te veel over breien, spullen herstellen en upcycling.

Voor de iets diepergravende analyses kan je best terecht bij de sessie van Anneleen Kenis en Matthias Lievens, die het hebben over de mythe van de groene economie. Zelf mag ik het gesprek modereren tussen de makers van ‘groeten uit Transitië‘ en Rik Pinxten, de auteur van ‘kleine revoluties‘. Daar hoop ik toch een wat diepgaander gesprek te voeren over hoe kleine revoluties en transities een rol kunnen spelen in deze tijden van grote verandering.

Verder ben ik ook wel benieuwd naar het verhaal over ‘generositeit’ , en tenslotte hoop ik vooral dat ze Kate Ryan niet hebben uitgenodigd die dag, want vorig jaar hebben fans van de grote leegte het gebouw bijna afgebroken om toch maar een glimp op te vangen van deze dame.

tranistiebeginners

 

humanisten voor het klimaat


HVV weekGraag vestig ik even de aandacht op een uitgebreid ecologisch aanbod van het Humanistisch Verbond. In het Geuzenhuis in Gent zal van 2 tot en met 10 november heel wat te zien en te leren zijn rond ecologie en duurzaamheid.

Bij de opening op zaterdag 2 november komt Dirk Draulandt om 19 uur zijn verhaal brengen.

Op woensdag 6 november breng ik om 14 uur de allerlaatste voorstelling van de klimaatshow in theaterversie (met muzikant Flor dus).

De hele week lang kunnen scholen naar de ‘gewone’ klimaatshow kunnen kijken en op zondag 10 november wordt afgesloten met een happening. Op het programma om 10 u een sessie rond ‘duurzaam organiseren’. Verder is er kinderanimatie, een kookworkshop ( 10u30 ), een ruilbeurs voor boeken en kleren ( vanaf 14u), de film de Muffinman (14u met Steven De Geynst), een lezing van Peter Tom Jones (ook 14u), een permanente infobeurs,  de tentoonstelling ‘klimaatcasino’ en ter afsluiting komt schepen Tine Heyse een woordje placeren.

Alle activiteiten zijn gratis en gaan door in het Geuzenhuis (Kantienberg 9, Gent). Alle info én inschrijven kan hier of via dit nummer: 09 220 80 20. Tot dan misschien.

repareer de liefde (2)


3. Repareer de gemeenschap

Ieder voor zich. Stilstaan is achteruit gaan. L’enfer, c’est les autres. Neem niets aan van onbekenden. Pak wat je kan krijgen. Verwen je zelf. Homo homoni lupus – de mens is een wolf voor de medemens. We zijn allemaal concurrenten. Voor wat hoort wat. Competitie zit in onze genen. Het leven is een strijd. Het individu is de maat van alle dingen.

Denk altijd eerst aan jezelf.

Ons economisch model draait het best op egoïsme en competitie. Het systeem is erin geslaagd deze mantra zodanig te verspreiden dat we het allemaal zelf zijn gaan geloven. We zijn bijna vergeten dat we bij uitstek sociale wezens zijn. Dat altruïsme evengoed in onze genen zit. Dat we niks zijn zonder de ander.

De uitdagingen waar we voor staan zullen we niet aankunnen met meer concurrentie en individualisme. Al hebben we duizend vrienden op internet, als we onze buren niet bij naam kennen klopt er iets niet. De toekomst is niet aan de egoïsten. Maar aan hechte gemeenschappen die kiezen voor samenwerking en co-creatie. Mensen die delen en verbinden, die samen werken, samen feesten en als het nodig is samen treuren.

4. Repareer jezelf.

Je zelf leren kennen is een levenslange opdracht. Als je het al wil. Want er is zoveel te doen en zoveel te beleven. Druk, druk, druk roepen we allemaal. Er zijn ondertussen vele commerciële manieren om ‘tijd te maken voor jezelf’. Dat je nu ook een cursus mindfulness moet gevolgd hebben om erbij te horen maakt de agenda stress alleen nog zwaarder. Hoe groter de innerlijke leegte, hoe groter de behoefte aan consumptie en externe kicks.

In de volle vaart van het leven verliezen we de verbinding met onszelf.

Wie slaagt er in zijn of haar diepe verlangens en passies te ontdekken. Wie leeft ten volle in vrede met zichzelf? Wie durft de confrontatie aan met de demonen en kwetsuren die zich schuilhouden in de donkere krochten van de ziel? Wie volgt zijn eigen dromen en leeft niet het leven dat anderen verwachten? Wie kan nog een dag lang alleen zijn. In stilte, alleen en zonder wifi?

Hoe kunnen we dromen van een andere wereld als we de dromen die diep in onszelf verborgen zijn negeren?
schoolmoestuin

repareer de liefde (1)


Vandaag wordt in de Vooruit de eerste repareerprijs uitgereikt in kader van het festival ‘possible futures’. In kader daarvan heeft de Vooruit me gevraagd een paar gedachten mee te geven over het idee van ‘repareren’. Daarbij wil ik het niet hebben over de praktische kant van spullen herstellen heb ik 4 stukjes geschreven die allen variaties zijn op het thema ‘repareer de liefde’. Vandaag kan je hier stukje 1 en 2 lezen, morgen volgt de rest.

1. Repareer de verbinding

Hoe konden we het ooit vergeten? Dat in elke cel van ons lijf DNA codes zitten die identiek zijn aan die van de regenworm of de torenvalk. Dat onze lichaamscellen werkzame stoffen herkennen van vreemde planten die enkel in het Amazonewoud groeien. Dat we deel zijn van een evolutie die miljarden jaren geleden is gestart in de donkere diepte van zoute oceanen.

We zijn het allemaal vergeten.

Nochtans, alle levende organismen drinken hetzelfde water. Wij zouden niet bestaan zonder zuurstof, zonder aarde, zonder grond. Toch denken we dat er twee dingen bestaan: wij en de wereld. De verbinding is verbroken, en dus plunderen we gulzig en ongegeneerd alle mogelijke vruchten van het ecosysteem. Nochtans kunnen we geen dag overleven als ditzelfde ecosysteem het finaal laat afweten.

We zijn een deel van de natuurlijke wereld. Alles is met alles verbonden. Slechts als we onze verbinding met de natuur herkennen en repareren zullen we elk wezen van het universum weer met respect en compassie benaderen. Pas dan maken we kans om te overleven.

2. Repareer de spiritualiteit

Niet alleen de verbinding met de fysieke wereld rondom dient gerepareerd. De werkelijkheid is meer dan wat we met onze zintuigen kunnen waarnemen. De relatie tot die onbekende en onkenbare realiteit hebben we eeuwenlang in religieuze praktijken vorm gegeven. Met reden hebben we ons de voorbije decennia afgekeerd van de religieuze instituten en hun vaak onderdrukkend praktijken.

Met het badwater is het kind verdwenen.

Een samenleving  die louter kiest voor rationaliteit en meteen de grote vragen over de zin van het leven uit de weg gaat is een arme samenleving.  Wellicht kunnen we nog iets leren van de resterende natuurvolkeren.  De tijd verloopt in cirkels en niet lineair. De stenen hebben een geest en onze voorvaderen zijn bij ons.  Er zijn andere krachten dan de wetten van de natuurfysica.  Grond is heilig en kan je niet verkopen noch bezitten.  Met onze gedachten kunnen we bergen verzetten.

Het repareren van de verloren gegane spirituele dimensie kan helpen om het echte goede leven te vinden.

IMG_0814

andere reclame


De kwestie van de vervuilende lichtreclame is ondertussen aan bod gekomen in de gemeenteraad. Daaruit blijkt dat ondanks de vele reglementen de burgemeester niet direct iets kan doen aan deze praktijken. Toch wil hij op zoek gaan naar een manier om dit soort commerciële overlast aan te pakken. Wellicht zal dit moeten via een aanpassing van het politiereglement of een bijkomend retributiereglement.

Op zich een goede zaak, al besef ik dat dit niet altijd de ideale oplossing is. Want dat wil zeggen weer een  nieuw reglement, nieuwe handhaving en sancties die moeten voorzien worden, en zo wordt de samenleving alweer wat complexer. En de kans is groot dat de bewuste bedrijven op zoek gaan naar een manier om het nieuwe reglement te omzeilen. Het zou makkelijker zijn mochten alle bedrijven en burgers niet steeds op zoek gaan naar eigen profijt en gewoon hun verantwoordelijkheid opnemen voor het algemeen belang.

Gelukkig zijn er steeds meer mensen die op die manier te werk gaan. Zo is er net een campagne gestart waar 10 burgerinitiatieven en ondernemers in de kijker worden gezet. In ‘wijs van Gent‘ kan je er kennis mee maken en zelfs een stem uitbrengen op je favoriet. Ik ga geen stemadvies geven, want ze allen de moeite. (PS: wat je hieronder ziet is volgens mij een gefotoshopte lichtreclame)

wijvangent

democratie op het toilet


Mijn vraag rond de reclamepanelen is gisterenavond niet aan bod gekomen, wegens te veel vragen op de agenda. Maar geen nood, vanavond hebben we een tweede vergadering en komen de resterende vragen aan bod, dus hopelijk kan ik hier morgen meer over vertellen.

Gisteren is wel anderhalf uur gedebatteerd over gelijke plasrechten voor mannen en vrouwen. Deze discussie is er gekomen dankzij het doorzettingsvermogen van de Gentse plasactie, een groep die al 9 jaar lang actie voert om voor vrouwen voldoende gratis sanitair te voorzien op Gentse feesten en andere evenementen. Want nu is het zo dat mannen op veel plaatsen gratis kunnen plassen, en vrouwen vaak moeten betalen.

Via een burgerinitiatief konden de actievoerders voldoende handtekeningen verzamelen om hun eisen op de agenda van de gemeenteraad te plaatsen. Hoe verloopt dan zo’n debat? Eerst wordt bekeken of de raad bevoegd is voor de gestelde vragen. Bij twee van de drie vragen van de plasactie was dit effectief het geval (de drie eisen kan je hier plasactieraadterugvinden). Het opleggen van eisen rond de toiletten van de horeca is blijkbaar een federale materie.

Dan krijgen de actievoerders 15 minuten om hun zaak duidelijk te maken. Gisteren brachten Stephanie en Baharak een uitvoerig en gefundeerd betoog voor hun standpunt.

Daarna krijgen de verschillende fracties de mogelijkheid om hun standpunt uiteen te zetten. Bij ons heeft Saraswati Mathieu het standpunt van Groen vertolkt. Tenslotte krijgt de schepen (in dit geval Christophe Peeters) het woord om in te gaan op de vragen van de plasactie. Hoewel hij de principes van de actie steunt en bereid was om mogelijkheden voor gratis plassen voor vrouwen uit te breiden was zijn voorstel om tegen de eisen van de plasactie te stemmen. Dit omdat de stad in de problemen komt als het voorstel letterlijk wordt aangenomen.

En dus krijg je een wat lastige politieke situatie. Want enerzijds steunen alle fracties het principe van gelijke rechten, ook wat plassen betreft, maar kan de meerderheid de letterlijke vraag van het burgerinitiatief niet steunen. Ook voor Groen niet evident, want we hebben jarenlang vanuit de oppositie de actie van deze groep gesteund. Dus komt er een schorsing van de vergadering waarbij de fracties even overleggen.

Na de schorsing kwam er een nieuw voorstel van de NV-A, om een amendement in te voeren en wél in te gaan op het eerste voorstel maar dan voor activiteiten die de stad zelf organiseert. Door dit nieuwe voorstel lagen de kaarten weer anders en kwam er een tweede schorsing van de vergadering. Deze keer om een gemeenschappelijk standpunt van de meerderheid te bepalen.

Gevolg; op voorstel van de burgemeester heeft de raad unaniem het geamendeerde eerste punt van van de plasactie aangenomen en is er een engagement om tegen het voorjaar concrete plannen voor te stellen om de discriminatie verder weg te werken.

Toch wel een goed resultaat, al had de plasactie wellicht liever gehad dat de drie eisen over de hele lijn werden goedgekeurd. Maar het positieve is dat de hele gemeenteraad (ook de oppositie) gezocht heeft naar een haalbare oplossing en daarmee ook rekening gehouden is met de verzuchtingen van de actievoerders. De combinatie van politieke afwegingen en democratie kan tot oplossingen leiden. Ik hoop dat het een aansporing is voor de vele actiegroepen om even standvastig hun thema’s op de agenda te zetten.