voedsel voor de toekomst


strijdplan

Precies een jaar en een dag na de lokale verkiezingen van vorig jaar zal een belangrijk punt uit het bestuursakkoord concreet worden. Het opstarten van een voedselraad en een strategie rond voedsel in de stad. Daarmee zal Gent de eerste stad in Vlaanderen zijn die op een strategische manier rond voedsel gaat werken.

Op 15 oktober lanceert Stad Gent zijn strijdplan voor lokale en duurzame voeding. De Stad wil de hele voedselketen verduurzamen: van productie over verwerking en distributie, tot consumptie en afvalverwerking. Dit plan is het startschot voor een reeks concrete initiatieven, die we samen met u willen uittekenen. De lancering gebeurt met een boeiende mix van inspiratie, creativiteit, frisse ideeën en interessante ontmoetingen.

13u30: Ontvangst

14u: Dorien Knockaert, culinair journaliste ‘De Standaard’
Meer dan één recept voor een smakelijke toekomst: van de tomaten in mijn tuin tot de industrie van de diepvriespizza’s

14u40: Tine Heyse, schepen van Milieu, Klimaat,
Energie en Noord-Zuid
Het Gentse strijdplan uit de doeken gedaan

15u: Wereldcafé
Inspirerende en creatieve kruisbestuiving rond lokale en duurzame voeding in Gent. U krijgt de kans om mee te tekenen aan concrete initiatieven die de toekomst van Gent smaak geven.

17u: Afsluiting
Overzicht van de voornaamste nieuwe inzichten en spraakmakende ideeën van de dag

17u30: Receptie

De lancering gaat door in de Vooruit in Gent. Schrijf hier in vóór 11 oktober 2013. Deelname is gratis maar de plaatsen zijn beperkt.

Advertenties

7 Reacties

  1. In deze superdiverse stad is voedselproblematiek en stadslandbouw steeds meer een noodzaak en een manier om via ecologie terug mensen bruggen te doen slaan voor mensen met een migratieachtergrond naar de samenleving. Voor andere groepen die sterker zijn is voedsel en stadslandbouw een keuze en levensstijl. Een voedselraad feestje in de vooruit lijkt me -dat kan voorbarig zijn maar ergens spreekt de ervaring- voor lifestyle ecologisten. Net zoals de vorige transitiefeestjes zal er hoogstens over kwetsbare groepen (vooral met migratieachtergrond) gesproken worden over hun hoofden heen. Stadslandbouw kan meer zijn en radicaal sociaal zijn als er energie wordt ingestoken en de drempels worden verlaagd. Iets zegt me dat de vooruit dat niet is. Mvg.

    • Dat is zo, Pascal. Keer op keer slaagt men er niet in het ecologische sociaal te maken, net zomin men er in slaagt om in sociale actie ecologie voldoende mee te nemen. Stadslandbouw dient een sociaal doel, maar zal geen wezenlijke bijdrage leveren aan het voedselvraagstuk, daarvoor is de schaal(mogelijkheden) niet groot genoeg. Want ook binnen de ‘zwakkeren'(wat een woord, ik geef de voorkeur aan kansarmen en maak liever geen onderscheid in afkomst) spelen uitsluitingsmechanismen, met name op vaardigheden en ‘oude’ kennis. Het is niet toevallig dat de site een succes is bij een bepaalde groep. We moeten af van dat voortdurende wij zij verhaal, en een diversiteit laten bestaan in gelijkwaardigheid . Ik streef niet naar gelijkheid, en laat ruimte aan het reële politieke conflict, maar breng dat niet binnen in intermenselijke relaties.
      Dit gezegd zijnde, het is een beleidsfeestje en dat mag. Er zijn verdiepende momenten en verbredende momenten en die zelden samen. Naast anderen overtuigen, is er ook nood aan bevestiging onderling in de groene parochie , vandaar toch af en toe een hoogmis.

  2. Dag lucie.

    Dank je voor je constructieve reactie. Ik wil mijn argument toch nogmaals kracht bijzetten. Ik heb niks tegen beleidsfeestjes. Ik heb vragen bij de herhaling van beleidsfeestjes waar steeds met groot tromgeroffel dezelfde ‘sterke’ tweeverdieners aan bod komen.

    Dit soort stadslandbouw die constant in de kijker komt, en gebaseerd is op levensstijl en persoonlijke voorkeuren (met een welgemeende ecologische bezorgdheid omtrent ‘het klimaat’), is erg verschillend van de projecten die veelal in de kijker komen zoals de Boerse Poort en de lokale voedselinitiatieven, die voor alle duidelijkheid alle waardering verdienen. Ga maar es kijken op de Brugse Poort, op DOK of andere stadslandbouw initiatieven. Veel diversiteit zie je daar niet. En dat is precies omdat de insteek van ‘persoonlijke keuzes’ en levensstijl veel mensen in armoede en met een migratieachtergrond niet aanspreekt.

    Om kwetsbare groepen te bereiken moet je keihard investeren. Maar als je ze wil betrekken moet je eerst de dominante claims rond stadslandbouw die nu constant in de kijker komen in vraag stellen of minstens aanvullen met ruimte voor die groepen. Het zou niet de eerste keer zijn dat er dan geconcludeerd wordt dat “die” groepen er weer niet bij zijn. Ik verwijs naar de publicatie: http://www.archined.nl/…/stadslandbouw-de-trend-voorbij/:
    “De perceptie van stadslandbouw door de samenleving. Hier zit een contradictie binnen de stadslandbouwtrend: idealistische kunstenaars werken in armere buurten waar een verbeterde sociale samenhang en gezond voedsel enorme vooruitgang kan brengen, terwijl de stadslandbouw-hype juist aanslaat bij de welvarende middenklasse. Er is zelfs een nieuw woord voor: locavore, iemand die zo vaak als mogelijk lokaal gegroeid voedsel eet. Het wachten blijft op de kansarmen die ook echt hun kans op onafhankelijkheid en gezond eten in de stad gaan omarmen zonder dat kunstenaars dit voor hen blijven regelen.”

    Dat brengt me terug bij de organisatie van de voedselraad-strategie in de Vooruit. Een voedselraad feestje in de vooruit lijkt me -dat kan voorbarig zijn maar ergens spreekt de ervaring- voor lifestyle ecologisten. Al vermeldt de stadslandbouwstrategie wel dat er ruimte moet zijn voor kwetsbare groepen, toch is “hun” stem nergens te bemerken. De dominante uitgangspositie van stadslandbouw voor de middenklasse is erg aanwezig. Mijn vrees is, en ik denk terecht, dat er net zoals de vorige transitiefeestjes zal er hoogstens over kwetsbare groepen (vooral met migratieachtergrond) gesproken worden over hun hoofden heen.

    Stadslandbouw kan meer zijn en radicaal sociaal zijn als er energie wordt ingestoken en de drempels worden verlaagd. Iets zegt me dat de vooruit dat niet is. En als die groepen afwezig zijn omdat de insteek en de specifieke plaats niet “hun” leefwereld raakt, dan leidt dat hopelijk niet tot dezelfde conclusies als hierboven.

    Nogmaals dank voor je reactie Lucie!

    mvg,

    Pascal Debruyne

    • Pascal, deel van de kansarmoede is juist die ‘externe locus of control’, waarbij oplossingen en regelingen van anderen verwacht worden en waarbij zelf kiezen, het eigen bestaan zelf vorm geven, niet als aangenaam wordt ervaren. Dat staat op zich al haaks op ‘Can do’ mentaliteit binnen transitie, en ook stadslandbouw. Ik ben voor het initiatiefrecht, maar tegen de initiatiefplicht. En we mispakken ons wreed aan het idee dat stadslandbouw werkelijk ‘onafhankelijk’ maakt ( in termen van voedsel). Ik ben ervan overtuigd dat het een goede methodiek is binnen sociaal cultureel werk en de sociale cohesie kan versterken. En dat het voor sommigen empowerend werkt. Maar om dat ook nog te beladen met een politieke actie dimensie, lijkt me niet wenselijk of haalbaar. Maar, door het maatschappelijk effect van die activiteiten, en de persoonlijke ontwikkeling van mensen kan het wel degelijk een politieke impact hebben.
      Kansarmen ‘moeten’ de kans grijpen om stadslandbouw te omarmen, lees ik. Maar wat als die er niet aan toe zijn? Wat als het niet tot hun levensthema’s behoort? Wat als ze de kans niet grijpen? Voor je het weet gaat het weer over de deserving poor.
      Willen we naar een sociale mix binnen transitie en stadslandbouw, dan zal het van beide heel veel vragen om tot zo’n groep toe te treden. Daarom is initieel een apart traject vaak beter. We hebben dat gezien bij Lets, milieu educatie, Voedselteams en meer…
      Ook in deze is de wens vaak de vader van de gedachte…

      • ik ben de laatste om initiatiefplicht te lanceren. De quote die ik aanhaal is een kritiek als je dat goed leest. niemand heeft mensen op de site gedwongen. er is een ellenlange wachtlijst voor stadstuinen. en dat maatschappelijk en politiek effect…daar doel.ik op: er zijn spin off”s gekomen.van sociale economie in de buurt en de projectontwikkelaar haalde 250 woningen weg om publieke ruimte en stadslandbouw een plaats te geven. Dit. is echte transitie ipv het apolitieke transitiedorpen gedoe en asociale transitie enkel voor tweeverdieners. opnieuw. ik ben niet tegen aparte trajecten…wel.tegen de sterken die altijd alle beleidsruimte en.middelen opslokken, terwijl de vernieuwing ook bij andere groepen zit.

  3. De beleidsmakers hebben ook een verantwoordelijkheid in de keuze van de ondersteuning, de beleidsruimte is gewoon steeds kleiner (steeds minder overheid tov meer ‘privé). Ik vind wel dat de beleidsruimte ook gebruikt wordt voor diverse groepen, maar niet altijd even ‘effectief’. De middelen van DOK, bijvoorbeeld, hoe leuk ook, hebben qua impact weinig met beleidsdoelstellingen te maken. Het was vooral een interessant proces, dat niet eens goed en efficiënt werd georganiseerd. Ook samenlevingsopbouw via de methodiek van de site is vanuit verschillende beleidsdomeinen (rechtstreeks of niet) gefinancierd, terwijl het terugkoppelen naar de beleidsdoelstellingen echt niet evident is.
    Overigens heb ik gepleit dat de eco-burgers en bakfietsbobo’s hun transitie wat meer zouden autofinancieren, zodat de steeds kleinere overheidsmiddelen naar specifieke groepen kan gaan. Maar coöperaties oprichten is een vorm van privé initiatief, en dus is een deel van traditioneel links daar niet voor te vinden. Het zou een substituut zijn voor wat zij als ‘taken voor de overheid’ beschouwen. Tja, dan zijn we gauw uitgepraat. Want ofwel is er een verrotting strategie om ‘meer staat’ af te dwingen (wat ik betwijfel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: