gerief te veel?


Het zal wellicht een probleem zijn waar bijna iedereen in ons rijke landje wel eens mee te maken heeft; te veel spullen. Sommige mensen hebben dan ook alsmaar meer kasten nodig om alles op te bergen. Anderen doen geregeld een lading overtollig gerief naar de Kringwinkel. Nog anderen gaan met hun zaken op een rommelmarkt staan – en kunnen dan vaak niet aan de verleiding weerstaan weer wat andere dingetjes te kopen.

De laatste tijd duikt er een nieuwe manier op om van je spullen af te geraken: de weggeefwinkel. In het Gentse zijn er al enkele actief, en ook op andere plaatsen werkt dit model redelijk goed. Nu is er zelfs ook een online-weggeefwinkel, waar je andere mensen blij kan maken met wat voor jou overbodig is geworden. Op deze site trouwens een overzicht van alle weggeefwinkels.

keepcalmEen goede zaak in elk geval dat er meer en meer mogelijkheden zijn om overbodige voorwerpen een tweede leven te geven, al is ook hier preventie een goede zaak natuurlijk. Dus gewoon minder kopen.

Naar aanleiding van de niet winkeldag (30 november) heeft Bewust Verbruiken een mooi lijstje gemaakt van 10 dingen die je nooit meer hoeft te kopen. Naast enkele bekende tips zoals flessenwater en auto’s zitten er nog wel enkele originele tips in zoals het maken van elastiekjes van nylonkousen (heb ik wel niet in huis!) of luchtverfrissers van koffiegruis (in ben een theedrinker).

Wie bij dat soort lijstjes ongerust wordt:’want als iedereen dit doet gaat onze economie ten onder’, wil ik nog een overweging meegeven. Als we volop blijven inzetten op materiële groei gaat onze planeet ten orde. Dus zullen we moeten kiezen wat we ten onder willen laten gaan. Trouwens, een economie die de samenleving verdeelt in have’s en have-nots is toch ook niet de moeite om te blijven redden.

Het grote voordeel is, dat als je wat minder tijd gaat besteden aan shoppen er ruimte vrij komt om bijvoorbeeld na te denken over wat soort samenleving en wat soort economie we willen. Dat soort denkwerk is dringend nodig.

beste Siegfried,


Ik stel met plezier vast dat je een trouwe lezer bent geworden van mijn blog. Meer nog, gisteren op de gemeenteraad heb je uitgebreid geciteerd uit mijn blogbericht van enkele maanden geleden, waar ik het had over de algemene vergadering van TMVW.

Ik hoop dat je met evenveel interesse de andere berichten leest waar ik tips geef over het verkleinen van de ecologische voetafdruk of oproepen lanceer om zelf in actie te treden voor een meer sociale en ecologische wereld. Al heb ik na gisterenavond het vermoeden dat er andere redenen zijn voor je interesse in mijn schrijfsels. Je bent namelijk op zoek naar munitie om de meerderheid het vuur aan de schenen te leggen.

sigfriedDat neem ik je helemaal niet kwalijk, want dat is wat de oppositie hoort te doen. Al ben ik het meestal helemaal niet eens met wat je vertelt, je brengt je verhaal met veel bravoure, soms wat bombastisch taalgebruik gelardeerd met een flard Latijn en een citaat van Churchill. Best een welkome inbreng in onze soms wat saaie vergaderingen.

Ondanks je bevlogen stijl is de inhoud van je tussenkomsten echter niet altijd zo relevant. Daarom wil ik je gerust wat helpen bij de voorbereidingen van de gemeenteraad. Hieronder een aantal fragmenten die je naar believen kan gebruiken bij een volgende gelegenheid, het moet niet altijd Churchill zijn.

“Inderdaad, ik maak me soms druk over mogelijke problemen met inwijkelingen, maar als ik eerlijk ben heb ik nog veel meer angst voor de gigantische problemen die ons te wachten staan als gevolg van de toenemende klimaatchaos. Daarom zou ik willen oproepen dat we daar met zijn allen een prioriteit van maken. Om mijn duit in het zakje te doen zal ik voortaan mijn kostuums in de kringwinkel kopen en koude douches nemen.”

“Ik ga een tussenkomst houden van een uurtje over het probleem van de kraakpanden, maar vooreerst wil ik toch even aandacht vragen voor volgende realiteit. In een uur tijd verdwijnen 16 planten- of diersoorten en stoten we 2,5 miljoen ton CO2 uit. In een uur tijd sterven 1202 mensen van de honger en komt er 1 700 hectare woestijn bij.”

“Bij dit punt moet ik toegeven dat het college hier gekozen heeft voor een zeer verstandige oplossing in het belang van de fietsers en andere zachte weggebruikers in de stad. Om het pleidooi voor een autoluwe stad te ondersteunen wil ik bij deze graag mijn rijbewijs verkopen aan de hoogste bieder, en dit ten voordele van de Fietsersbond.”

“Beste collega’s, politiek is soms hard, maar vandaag ga ik uit principe alle voorstellen van het college goedkeuren. Ik vraag maar één ding, gelieve dan ook mijn motie te aanvaarden waarin ik voorstel om alle bovengrondse parkeerplaatsen om te vormen tot moestuin. Bedankt voor de steun, en ik stel voor dat we nu overgaan tot een groepsknuffel”.

Als je nog ideeën nodig hebt Siegfried, altijd bereid wat suggesties te doen!

boerderijen, geen veefabrieken


Misschien is dit wel een interessante petitie om te tekenen.

De concentratie van vee in megastallen binnen bepaalde regio’s, de niet-aflatende uitbreiding van de veestapel, de industriële mestverwerking op het platteland en het inzetten van dieren als handelsproduct binnen de wereldmarkt, schaden de gezondheid, het milieu, de leefomgeving, het landschap en het dierenwelzijn.

Daarom vragen we de federale, Vlaamse, provinciale en gemeentelijke overheden elk voor hun bevoegdheid om:
1. De veestapel-afbouw terug op te nemen;
2. Stop aan veeteeltgetto’s:de leefomgeving ook lokaal beter te beschermen door een betere spreiding van het aantal dieren;
3. Beschermen van de volksgezondheid door de gezondheids- en milieukost van demassaproductie te verrekenen in de prijs van het product;
4. Bevorderen van de leefbaarheid van de omgeving door de veeteeltbedrijvenmaximaal in te passen in de omgeving, met nadruk op: de kwaliteit van het landschap en haar natuur, de effecten van transporten van en naar het bedrijf, samen met de druk van de veestapel op de omgeving;
5. Te investeren in een daling van vleesconsumptie en verhoging van het dierenwelzijn;
6. Steunen van duurzame landbouw, in eerste plaats de biolandbouw, in plaats van de schaalvergroting;
7. De voedselkringloop zoveel mogelijk lokaal te sluiten.

Lees hier de volledige platformtekst:http://www.wmfkoepel.be/documenten/landbouw/platformtekstveestapel.pdf

delen maar


autodelenZeer bemoedigend nieuws: Vlaanderen heeft een groot draagvlak voor autodelen. Dat blijkt uit de resultaten van de bevraging in het kader van het derde autodeelsalon en de Week van de Mobiliteit. Zo geeft bijna 60% aan dat ze gebruik zouden maken van een deelwagen mocht die in de buurt aangeboden worden. Ongeveer hetzelfde aantal zou de eigen wagen willen delen. Stel je voor dat de helft van de mensen dit ook effectief zou doen, dan hebben we 30% minder auto’s op de weg. Dan wordt de hele Oosterweelverbinding overbodig, kunnen we honderden miljoenen investeren in openbaar vervoer en zijn er nog minder auto’s nodig!

Autodelen zit in de finale van de “goed gezien” campagne van Radio 2 en de Koning Boudewijnstichting. Door te stemmen op autodelen zorg je voor de opschaling van particulier autodelen in Vlaanderen en zorgen we samen voor particulier gedeelde wagens voor iedereen! Stem, deel en doe een oproep aan je volledige netwerk:  Stemformulier

Een ander deelplatform: Thuisafgehaald bestaat nu één jaar en is een behoorlijk succes. Sommigen deelnemers zagen Thuisafgehaald als een opstapje om een eigen zaak te beginnen, anderen hebben leuke mensen leren kennen in de buurt, sommigen zijn zelfs afgevallen omdat ze door Thuisafgehaald opnieuw gevarieerder leerden eten. Stuk voor stuk geweldige verhalen en één van de redenen om er nog vele jaren mee door te gaan!

Alleen om Thuisafgehaald te laten voortbestaan zoekt de organisaties vrijwilligers en financiële ondersteuning. In totaal is er 7.000 euro per jaar nodig om op volle kracht te draaien. (klik hier voor de begroting) Een deel van dit bedrag komt van zakelijke partners (2.000 euro), het andere deel (5.000 euro) hoopt de organisatie te vinden via 100 gebruikers die graag VRIEND VAN THUISAFGEHAALD willen worden.

Als vriend van Thuisafgehaald betaal je 50 euro per jaar om de website draaiende te houden. In ruil daarvoor krijg je van ons eeuwige dankbaarheid en een ‘Gouden Koksmuts’ op je profiel.  Dus bouw mee en krijg die gouden koksmuts: Vriend worden. Daarnaast worden nog enkele mensen gezocht die hun schouders onder dit non-profit project willen zetten. (meer info hier)

En natuurlijk mogen deze oproepen gedeeld worden.

20 groene Belgen


Clipboard01 Deze week publiceert Knack een lijstje met  ’20 groene Belgen’, ofte pioniers van duurzaamheid. Zo’n lijstje is natuurlijk bijzonder relatief. Dit hier is samengesteld op basis van een beperkte rondvraag bij een aantal betrokkenen in de sector. Groot belang heeft dit dus niet, al geef ik toe dat het aangenaam is jezelf daar tussen te zien staan. Het lijkt me echter wel interessant om het lijstje eens te bekijken. Het overzicht van de 20 namen.

Bedrijfsleiders

  • Thomas Leysen (Umicore)
  • Mario Fleurinck (Melotte 3-D printing)
  • Jef Colruyt (Colruyt Group)
  • Bram Klüssendorf (Tintelijn)
  • Serghe De Gheldere (Futureproof)
  • Oliver Marquet (Triodos bank)

(internationale) overheid/politici

  • Oliver De Schutter (VN rapporteur voedsel)
  • Hans Bruyninckx (Hoofd Europees Milieuagentschap)
  • Henny De Baets (baas van Ovam)
  • Ignace Schops (directeur Regionaal Landschap Kempen en Maasland)
  • Zjeen Reynders (schepen van leefmilieu Balen)
  • Dirk Vercammen (hoofd milieudienst Schoten)
  • Steven Vromman (gemeenteraadslid Groen, Gent)

Academici

  • Peter Tom Jones (KU Leuven, I Clean Tech Vlaanderen)
  • Wim Soetaert (UGent, biotechnologie)
  • Karl Vrancken (VITO materialenbeheer)

Middenveld

  • Vera Dua (voorzitter BBL)
  • Kurt Sannen (voorzitter BioForum)

Media/andere

  • Floris Van Cauwelaert (zeronaut.be, blog)
  • Groeten uit Transitië (boek)

Toch enkele opvallende vaststellingen.

Waar zitten de vrouwen? Groeten uit Transitië is geschreven door 5 vrouwen, en verder is er Vera Dua en Henny De Baets, en zijn er dan niet meer vrouwelijke duurzaamheidspioniers zijn? Dit zegt natuurlijk meer over de samenstellers van het lijstje dan over de realiteit, want ik ben ervan overtuigd dat er meer ‘groene’ vrouwen dan mannen zijn. In mijn blog van eergisteren kwamen er al drie aan bod, en er zijn er nog een pak meer natuurlijk.

Waar zijn de jongeren? De gemiddelde leeftijd van de vermelde mensen zal tegen de 50 aan lopen, terwijl er overal jonge mensen (vaak vrouwen) allerlei groene initiatieven opzetten. Kijk maar eens op Ministerie van Ideeën.

Hoe Belgisch is dit lijstje? Ik ken niet de achtergrond van iedereen, maar de grote meerderheid zijn Vlamingen, ook dat klopt niet natuurlijk. Net zoals media te weinig oog hebben voor groene vrouwen is er ook nauwelijks interesse voor wat er aan de andere kant van de taalgrens gebeurt.

Waar zijn de politici? Geen ministers, geen burgemeesters, de enige drie politici die in het lijstje zijn opgenomen zijn alleen lokaal actief. Of anders gesteld, de zetelende federale en regionale politici tonen een opvallend gebrek aan leiderschap als het gaat over milieukwesties. Ik heb trouwens ook de indruk dat er ondertussen meer ondernemers zijn die écht willen streven naar transitie dan politici. Dit bericht over de onderhandelingen in Warschau maakt duidelijk dat politici totaal tekort schieten. Ik geloof dan ook dat minstens 200 000 groene Belgen (en die zijn er zeker) duidelijk maken dat de veranderingen van onderuit zullen komen.

onze rangen groeien aan


wat doet u

EOS magazine heeft een onderzoek gedaan bij de Vlaming rond diverse thema’s waaronder het klimaat. Zo blijkt dat een op vijf Vlamingen (19%) helemaal niet gelooft dat de mens een rol speelt bij klimaatverandering. Een grote tussengroep denkt dat de mens mede-verantwoordelijk is en 30% is er zeker van dat de mens de belangrijkste oorzaak is van klimaatchaos. Deze driedeling zie je ook terugkomen in de acties en merk ik ook wel bij de verschillende groepen waar ik zelf mee in contact kom.

Een groep van 10 tot 30% ziet het helemaal niet zitten om het eigen gedrag aan te passen, zeker minder autorijden en vlees eten is voor pakweg een derde van de Vlamingen niet bespreekbaar. 25 tot 50 % doet naar eigen zeggen regelmatig acties die het milieu ten goede komen, waarbij kiezen voor lokale seizoensgebonden groenten en isoleren van het huis het beste scoren. En dan is er een middengroep die afhankelijk van de actie schommelt van 18 tot 44%, deze mensen kiezen  af en toe wel eens voor een ecologisch alternatief.

Je kan dergelijke onderzoeken (die sowieso vooral de intenties in kaart brengen) op vele manieren bekijken, maar ik vind het al bij al behoorlijk bemoedigend. Vooral die tussengroep is interessant, want deze mensen kennen het milieubewuste gedrag, geloven ook wel dat het zinnig is (want ze passen regelmatig toe), dus de kans dat ze plots naar het kamp van de non-believers opschuiven is klein. Als we er dus in slagen om die tussengroep duidelijk te maken hoeveel voordelen er verbonden zijn aan de ecologische keuzes schuift de maatschappij op in de goede richting. Zeker als we kunnen tonen dat we daarmee winnen aan levenskwaliteit. En dan zie je dat een meerderheid van de bevolking bereid is te isoleren, minder auto te rijden en wat minder vlees te eten!

Dus laat ons met volle moed verder werken aan een vrolijke, sociale en kwaliteitsvolle levensstijl die rekening houdt met de grenzen van de planeet. Wie weet kunnen we het dubbeltje alsnog aan de goede kant laten vallen.

eco-babe, eco-bitch, eco-hero


Je hebt Eco in vele vormen tegenwoordig, vandaag dus  aandacht voor de groeiende vrouwelijke beweging rond duurzaamheid. Zo is er Pamela Peeters, een Vlaamse dame die vooral in New-York bekend is als eco-hero, of ook wel eco-babe. Dit filmpje toont wat meer over haar werk en aanpak.

Het is duidelijk een andere aanpak dan die van mij of pakweg Green Evelien. Het doel is echter lovenswaardig, dit deel van de bevolking meekrijgen dat helemaal geen interesse heeft in ecologie en milieu.

Pamela heeft net een boek uitgegeven: “Word ook een Eco Hero : de weg naar een duurzaam leven”. De omschrijving is als volgt : een populair boek rond ecologie – waar Pamela op een vrouwelijke – hippe – manier  haar visie kan weergeven. Want volgens Pamela Peeters,wordt het onderwerp te frequent  SAAI oftewel onbegrijpbaar – te wetenschappelijk voor het grote publiek – benaderd en wil ze IEDEREEN mee. De aarde heeft ons nodig. Het is ook interactief – want het derde deel is inclusief van een “one week workshop”.  Ik heb het boek nog niet gelezen, maar wil het zeker eens bekijken en vergelijken met bijvoorbeeld ‘Veggie in Pumps’ of ‘Groeten uit Transitië’, beiden ook geschreven door vrouwen. Ik heb iets meer sympathie voor de rubberen laarzen dan voor de naaldhakken, maar ik kan me voorstellen dat het bij veel mensen andersom is.

Hier kan je de blog van Pamela Peeters zien, en wie wil kan die dan even vergelijken met een andere Vlaamse dame, Lucie Evers, die als Eco-bitch door het leven gaat. De weg naar duurzaam leven wordt in elk geval getoond door een hele reeks dappere vrouwen.