genoeg over het ondernemersklimaat, graag aandacht voor het échte klimaat


Iemand stelde me net volgende vraag via Facebook:  het blijft me opvallen dat er een enorme kloof is tussen een breed gedragen consensus dat de klimaatverandering met voorsprong de grootste uitdaging is die ons te wachten staat tegenover de algemene apathie. Ik zie een relatief klein deel van de bevolking die potentieel bereid is om heel ons maatschappelijk model in vraag te stellen, maar ik zie ook over politieke grenzen heen een vrij groot deel van de bevolking die wel degelijk begaan is met deze problematiek (maar vind dat de anderen het moeten oplossen of denken dat het zo’n vaart niet zal gaan, of of of). Indien we als maatschappij echt iets willen doen, dan lijkt het me noodzakelijk om ook dit deel van de bevolking mee te krijgen. Ik zie niet hoe, maar eerder door aanspraak te maken op een positief gevoel dan via angst en dreiging (al weet ik dat voor veel mensen angst een heel sterke factor betekent bij het nemen van beslissingen).

Ik kan me helemaal vinden in deze bedenkingen van Arne VD. De kloof is tussen wat we weten en wat we doen blijft gigantisch, en er is nog een groep mensen die we mee kunnen/moeten krijgen. Om de terminologie van Wheatley   te gebruiken, de oorzaak is dat we verdwaald zijn, maar nog niet genoeg om dit ook toe te geven. Veel mensen beseffen dat er onze levensstijl niet houdbaar is, dat klimaatverandering er nu echt aankomt. Toch reageren we daar niet met actie. Veel mensen hopen/gokken dat het nog zal meevallen (althans voor zichzelf) of er plots iemand met een briljant idee het gevaar kan afwentelen. Tegelijk ontbreekt ons aan de verbeelding om een leven voor te stellen met veel minder energie en grondstoffen. Dus blijven veel mensen zich vasthouden aan wat we nu kennen en hebben, zoals een verslaafde die goed beseft dat elke sigaret er een te veel is, en er dus nog eentje opsteekt.

Het is ook mijn overtuiging dat wat we nodig hebben niet meer doemverhalen zijn, maar verbeelding en actieve hoop. Deze ideeën zijn onder andere mooi uitgewerkt in de twee boeken die ik hier eerder heb beschreven: ‘Active Hope’ van Macy en Johnstone en ‘Ver van Huis’ van Margaret Wheatley.  Mijn persoonlijke vertaling van zo’n toekomst droom heb ik enkele weken terug in Knack beschreven.

Ondertussen kan het geen kwaad het klimaatthema toch op de agenda zetten van de politieke debatten die overal bezig zijn. Want er zijn voldoende redenen om aan te nemen dat het een beetje lullig is nu de debatteren over pensioenleeftijd en woonbonus en een beter ondernemersklimaat als we de volgende decennia onder water komen te staan.

Dit stuk van Tom Van Dyck in Knack is bijzonder duidelijk. En dit filmpje van Jong Groen is nog maar eens een noodkreet aan de politiek om echt op lange termijn te gaan denken.

Advertenties

8 Reacties

  1. Naar de kloten is het nog niet, tijd om te handelen wel.

  2. Er zijn op deze wereld 12 mensen met een buitensporig IQ.
    Iets meer dan 20 met een IQ van over de 200.
    De hedendaagse mens heeft al een inhoud in zijn hersenpan in IQ gerekend van 90 tot in de 100.
    Buitensporig is, en geloof het want het bestaat, over de 300.
    Dat is verdeeld in zes vlakken, sociaal en zo dus er onder.
    Één van die 12 ken ik persoonlijk, hij heeft de gemeenschap hier opgezet.
    Green, clean and mean.
    Heel recent loste deze in amper een uur de betaalbaarheid van de vergrijzing hier op .
    Regeringen luisteren wel naar hem.
    Zijn raadgeving naar anderen is eenvoudig.
    Doe gewoon, zet neer bundel uw kennis en doe.
    Laat anderen die niet meteen willen bestaan in hun waarde.
    Of ze volgen of ze trekken weg omdat ze zich niet thuis voelen in de steeds groter worden groep van gelijkgezinden.
    Zelfs al bied u hen deel aan, als ze niet willen, willen ze niet, en zullen ze zich gewoon verzetten tot in woord toe.
    U mag doen wat u wil.
    Enkel wat u toont en waarin u vrij laat.
    Maakt het verschil.
    Gaat u anderen proberen te overtuigen van uw gelijk, dan zal u zo wie zo tegenwind krijgen.
    Spreek er over, toon de verschillen aan, luid de klokken er voor, maar doe.
    Onderneem en doe.
    Als het beeld heilzaam is en op zichzelf kan bestaan in kracht en investering, dan volgen anderen erin.
    Is het legaal en zeggen regeringen neen er tegen, steek dan niet de vinger op.
    Is uw groep groot genoeg en gebundeld in een streek of stad.
    Dan stapt u naar bevoegde instanties en strijd er voor.
    Gewoonlijk echter als het beeld heilzaam is, en genoeg burgers verdedigen het in groep omdat het dus daadwerkelijk door hen neergezet is en getoond.
    Zullen regeringen er de voordelen van inzien en zich er naar richten.
    U is vrij, wat u doet is eigen beslissing, maar doe en ga er voor.
    Blijven over spreken alleen haalt niets uit verenig u, doe de inspanningen zelf, alles toont dat uit het grotere beeld het niet meer te halen valt.
    Al zeggen anderen van ja het is wel, luister in die momenten niet naar uw hoofd alleen.
    Er is enkel uit te halen wat het beeld kan verstrekken en dat is al peperduur, trop est trop.
    Uw geluk echter en uw rust en uw streven is totaal onbetaalbaar.

  3. Ik werk aan een artikel over de relatie tussen klimaat en ondernemersklimaat 😉

    • Heel interesant Lucie, deel maar mee wanneer het klaar is en of je het op een site plaatst.
      Heel uitgebreid gebied ook.
      Geloof dat Steven werk heeft gedaan voorheen om bedrijven te adviseren in welke punten ze konden besparen op energie.
      Dat houd dus daar ook deel van in, maar natuurlijk is er veel meer aan de orde omtrent klimaat en ondernemersklimaat.
      Evengoed welke ondernemingen gericht op iets om klimaat tegemoet te komen.
      Stadslandbouw en al valt daar onder.
      Wens je er succes mee.
      Zit met verhuis, bweeek, verhuizen wel maar inpakken is minder leuk.
      Al heb ik enorm veel weg gedaan gehad, vind dat er steeds teveel rommel is.
      We zouden opblaasbare huizen moeten hebben, dan kan je ze aflaten en verzetten, naja hebben we men noemt het luchtkasteel.

  4. DIY – do it yourself
    Als ik een huis ziet dat te koop of te huur is, en niemand die erin woont, plakte ik op de brievenbus de sticker “geen reclame AUB”.
    En het lukt af en toe: de volgende dit komt in het huis wonen, laat de sticker op de brienbus plakken.

  5. Goed idee, Sandrine. Ik moet toegeven dat ik meestal dan wel sakker in de trant van “zien die mensen die die de reclame ronddragen nu niet dat hier niemand meer woont?”. Jouw reactie is echt veel doeltreffender. Niet klagen maar doen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: