stalinistische score


Het stelt echt niks voor, maar woensdag ben ik verkozen als voorzitter van de commissie Onderwijs, Personeel en Facility Management van de stad Gent. Hoe dat is gegaan zal ik even haarfijn toelichten. Na de gemeenteraadsverkiezingen worden op basis van de uitslag alle mogelijke posities en functies verdeeld. Zo heeft elke commissie een voorzitter en ondervoorzitter. Wie dan welke plek krijgt is dan afhankelijk van heel wat factoren zoals ervaring, gender en dergelijke.

Omdat onze Groen collega Bram Vandekerckhove jammer genoeg uit de gemeenteraad is gestapt moesten dus al zijn functies worden herverdeeld binnen de Groen fractie (en dan gaat het niet enkel over voorzitterschap van een commissie maar ook het opvolgen van een aantal bevoegdheden en enkele zitjes in raden van bestuur). Opnieuw een hele puzzel met al resultaat dat ik dan blijkbaar best geplaatst zou zijn om voorgedragen te worden als voorzitter van de bewuste commissie.

commpartijDe interne keuzes moeten dan nog bevestigd worden, en zodoende was er woensdag de officiële verkiezing. Ik was de enige kandidaat wat mijn kansen aanzienlijk ten goede kwam. Bij het begin van de zitting werden dan de stembriefjes verdeeld en mocht iedereen (geheim!) stemmen. Jammer genoeg mocht ik geen motivatiespeech geven voor de stemming. Toen bleek dat van de 17 aanwezigen er 16 voor mij hebben gestemd en één iemand zich had onthouden (voor de duidelijkheid, in de commissie zitten mensen van Sp.a, Groen, Open VLD, NV-A, CD&V en Vlaams belang).

Zodra de stemming rond was mocht ik meteen de stoel van de voorzitter innemen (die werd warm gehouden door onze geliefde ondervoorzitter Ilknur Cengiz). Om dit heugelijk moment passend te vieren heb ik dan maar chocolaatjes laten rondgaan, waarmee iedereen meteen artikel 48 van ons huishoudelijk reglement heeft geschonden: het is verboden te eten in de gemeenteraadszaal – al heb ik onze burgemeester ook al eens een stukje fruit zien eten tijdens een of andere zitting (en het is hem gegund!). Precies omdat er net een vraag was gesteld door het Belang over de zin van Fair Trade heb ik er bij vermeld dat de chocolade van de Wereldwinkel helemaal Fair Trade is. Ik zou niet willen dat iemand iets zou moeten eten tegen zijn principes in.

Tussen haakjes: de voorzitter moet eigenlijk niks anders doen dat de agendapunten vermelden en het woord geven en heeft dus geen politieke macht. De mensen die mij al hun voorstellen doorstuurden om het onderwijs helemaal te hervormen of het gebouwenpark van de stad in 1 klap energieneutraal te maken zal ik dus wat geduld moeten vragen.

Advertenties

Eén reactie

  1. Hoi Steven, bedankt voor je steun aan de wereldwinkel, hierbij een interessant artikel over “de zin van fairtrade”, groetjes, jos
    http://www.volkskrant.nl/vonk/eerlijk-betaald-het-is-tijd-om-te-benoemen-wat-misgaat-niet-wat-goed-gaat~a3848380/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: