the Voice versus Monsanto


Zo, de eerste stap naar onsterfelijke roem is gezet, al denk ik dat het meteen de laatste stap zal zijn ook.  Een verslagje van een inleefreis naar de medialaan.

dscf9016Ik ben vlot ter plekke geraakt met de trein en de blue bike. Wel even moeten zoeken naar de fietsenstalling op een gigantische en overvolle autoparking. In de overdekte fietsenstalling stonden vooral brommers, maar toch ook enkele fietsen. Goed zo!

Aan het onhaal vriendelijk ontvangen door een jongedame die mijn naam even moest aanvinken op een bijzonder lange lijst van meerdere pagina’s. Wetende dat er meerdere dagen van audities zijn heb ik al medelijden met de jury.

Dan mogen we plaatsnemen in de wachtruimte, koffie en frisdranken a volonté. Ik zie vooral jongens en meisjes van rond de twintig. Ik merk heel veel hormoonverstorende stoffen op hun gezichten, en bedenk dat ik hier straks ook voor hen zal zingen, al beseffen ze het niet.  De kandidates zitten stil op hun stoel, er zijn enkele mannen ook en ze zien er allemaal stoer en cool uit, sommigen hebben een gitaar over de knie. Ik ben de enige met Ukelele.

Tijdens het wachten kijk ik wat rond, ik ben niet de oudste denk ik even. Maar dat komt omdat er ook wat begeleidende papa’s bij zijn.  Die naast mij fluistert zijn zenuwachtige dochter in : ‘niet zenuwachtig zijn, je hebt niks te verliezen, alleen te winnen!’.  Ik merk bij mezelf dat de gedachte ‘ik vrees dat de meeste hier eerder zullen verliezen’ opkomt en laat ze mindfullnesgewijs passeren.

Na een dik kwartier roept de vriendelijke onthaal dame me en mag ik plaats nemen vlak naast de deur van het auditielokaal. De spanning loopt op. Ik schrik op als ik plots Kristof Calvo zie aanwandelen.  Krijg ik concurrentie uit groene hoek vandaag? Maar Kristof blijkt hier te zijn voor een politiek debat, en wenst me alvast veel succes.

Dan mag ik binnen in een klein lokaaltje, waar drie juryleden achter een tafel zitten. Voor mij een microfoon en camera. Ik stel me even voor en vertel dat ik een strijdlied kom brengen tegen pesticiden. Dat hebben ze vast nog niet gehoord vandaag. Ik zing een stukje van ‘Zonder is gezonder’. Ik krijg een complimentje over de ‘leuke tekst’ en mijn Velt T-shirt. Het oudste jurylid wenst me veel succes met mijn strijd. (Dus duidelijk niet met mijn zangcarrière)

In het buitengaan kan ik nog een babbeltje slaan met Jill Peeters, misschien wel de meest onderschatte klimaatactiviste van het land. We hebben het over de komende klimaattop in Marakesh en waar we zoal mee bezig zijn. Wellicht zal de auditie weinig zoden aan de dijk hebben gezet, maar het was leuk met Jill bij te praten.

Het echte werk is echter nu zaterdag. De officiële première van ‘De Smoestuinier’ bij de Vieze Gasten. Er zijn nog enkele tickets te koop. De kans dat het ooit op TV te zien zal zijn is bijzonder klein ;).

de nieuwe uitdaging: Labland


We hebben nog iets langer dan voorzien moeten wachten op de officiële bevestiging, maar nu kan ik eindelijk vertellen wat ik ga doen nu ik niet langer gemeenteraadslid ben. Naast de lezingen, voorstellingen en begeleidingen die ik blijf doen neem ik ook een engagement op voor Labland vzw.

Labland vzw krijgt een projectsubsidie toegekend van de Provincie Oost-Vlaanderen in het kader van ‘Experimentele woonprojecten in Oost-Vlaanderen’. Hiermee krijgt Labland de kans om een experimenteerplek uit te bouwen rond betaalbaar, compact, comfortabel en energiezuinig bouwen en wonen. Labland wordt dé plek om nieuwe prototypes van woningen en samenlevingsvormen te ontwikkelen. De subsidie loopt tot 31 december 2017 en kan verlengd worden met twee jaar.

Labland bouwde de voorbije twee jaar een netwerk uit van organisaties, bedrijven, academische instellingen en burgers. Deze partners zullen op de site experimenteren. De organisatie Labland treedt op als coördinator, beheerder en facilitator van de site. De eerste opdracht is vier Labland woningen realiseren. Twee van deze woningen worden zero impact gebouwd. Via levenscyclusanalyse zal de oorsprong, de recycleerbaarheid en de milieu-impact van alle materialen worden beoordeeld. Materialen van fossiele bronnen en niet-herbruikbare grondstoffen worden zoveel mogelijk vermeden.

De twee andere woningen zullen modulair aanpasbaar zijn aan de noden van de bewoners gedurende verschillende levensfasen (alleenstaanden, samenwonende koppels met kinderen, samengestelde gezinnen, oudere koppels) en/of een multifunctioneel karakter hebben voor professionele en recreatieve doeleinden (wonen, werken, sporten, ontspannen).

Er zullen technieken onderzocht worden beyond de gangbare methoden en wettelijke voorschriften. Labland wordt dé plek om nieuwe prototypes van woningen en samenlevingsvormen te onderzoeken en te ontwikkelen. De impact van de nieuwe vormen van wonen, leven en beleven zal getoetst worden aan de sociale cohesie.

De uitdagingen rond compact bouwen liggen niet op het platteland. Ze liggen in de stad, waar verstandig moet worden omgesprongen met ruimte en een groeiende bevolking. Zo ook in Gent. In een eerste fase zal Labland op zoek gaan naar een mogelijke locatie om het project op te starten. Dit op een stuk grond van de overheid of van private eigenaars. Labland kan ook ontwikkeld worden op verspreide kleinere percelen binnen de stad of in bestaande gebouwen. Architecten, burgers, organisaties,… die ideeën hebben rond experimentele betaalbare woningen kunnen ons daarvoor steeds contacteren.

Zelf ga ik vooral bezig zijn met het bouwproces en de juridische obstakels die daarbij komen. Het is logisch dat onderhandelen met stedelijke diensten niet kan als je tegelijk in de gemeenteraad zit.

 

Suggesties welkom op : contact@labland.be