bouwen met niks


Op 2 juli start Labland op DOK met de bouw van een demonteerbare ecologische woning met recuperatie materialen. We willen tonen dat het kan met een zeer klein budget toch snel een comfortabele woning te bouwen.

We rekenen op de kracht van de gemeenschap en starten de zoektocht naar geschikte materialen;

– hout: balken, latten, plaatmateriaal
– stevige magazijnrekken
– isolatiemateriaal (geen PUR)
– onderdelen die in goede staat zijn zoals een buitendeur, binnendeur, ramen,…
– sanitair materiaal, een nog werkend zonnepaneel, een doos houtvijzen, of enkele stopcontacten…

We zoeken waar mogelijk ecologisch materiaal in goede staat, en dat in de buurt van Gent.

Heb je iets liggen? Stuur dan bij voorkeur een mailtje naar steven@labland.be
Omschrijf zo goed mogelijk welke materiaal je kan missen, een foto mag zeker!
Dan nemen we met je contact op om afspraken te maken rond het ophalen hiervan. Wil je op een andere manier steunen? Dat kan ook via de crowdfunding:

https://crowdfunding.gent/nl/projects/demo-woning-op-dok

Nog meer interessant nieuws rond wonen in Gent. Binnenkort gaat Wooncoop van start,  een coöperatieve die zich richt op Fair Immo en samen zal werken voor de realisatie van diverse Labland projecten.

Er zijn twee infomomenten voor geïnteresseerden: op 21 juni en op 28 juni.

Toon versus Carnafval


Graag even aandacht voor de strijd die Toon Eerdekens al jaren voert in Limburg…

Het is 2017.
De planeet ligt op sterven, klimaatverandering, plastic soep,…
Maar deze korte reportage mocht niet op de duurzame ‘Trefdag Klimaatgemeenten’ dinsdag, 29 november.

De provincie Limburg schreef: ‘Zwerfvuil is geen klimaatthema’… Echt!

Fout, Limburg:
Bewust uitgestrooid plastiek is wél een klimaatthema!
Het doodt vogels, vissen, walvissen en dolfijnen.
Het vergiftigt nu al onze mosselen en vis.
Het maakt van onze oceanen een onleefbare plastic soep.
Het is een zinloos uitgestrooid petroleumprodukt (CO2, daar heb je het 🙂 ) met onherstelbare schade voor het milieu.
Het is verspilling van grondstoffen, milieu en sensibilisering in één!
Provincie Limburg negeert deze ‘traditie’ liever, en veegt carnavalsafval liever onder het tapijt. Of beter: In het putteke…

“Provincie Limburg wil klimaatneutraal gaan, en de gemeenten daarbij ondersteunen.”
Dan moeten we ook in eigen boezem durven kijken, en de plastiek-impact van onze feesten aanpakken. Ballonoplatingen, vuurwerk, carnaval… Allemaal vermijdbaar zwerfvuil, en vermijdbaar plastiek…

Met deze video vraag, of beter eis ik, de Limburgse politiek om dringend een werkgroep duurzaam carnaval op te starten.
Op dit moment is carnaval een smet op het Limburgse duurzame blazoen!

Er is geen enkel excuus meer te bedenken voor het zinloos uitstrooien van honderdduizenden stuks plastieken zwerfvuil.
Maar de Limburgse politiek laat dit oogluikend en stilzwijgend toe.
Limburg geeft miljoénen uit om een duurzaam imago te kopen, maar durft zelfs carnaval niet duurzaam te maken. Terwijl dat niks moet kosten.
Terug naar papieren verpakkingen en het probleem is van de baan!

Met dank aan de carnavalsverenigingen die wél al jaren vasthouden aan snoep in papier!

Teken hier de petitie

30 dagen zonder polyester


Joepie, ruim 100 000 mensen die deelnemen aan Dagen zonder vlees, we kunnen dit alleen maar toejuichen. En al hebben nogal wat mensen bedenkingen bij dit soort campagnes er zijn nog heel wat te bedenken. 30 dagen zonder auto zou een mooie zijn, 30 dagen zonder shampoo kan ook natuurlijk, 30 dagen zonder PMD en blikjes, 30 dagen zonder Joke S. Ook dat zou goed zijn voor het milieu.

Maar dit filmpje toont nog een ander probleem, vooral voor mosselliefhebbers. Want inderdaad bij een portie mosselen krijg je er meteen de microvezels van je fleece trui mee in je maag. Zouden ze dat bedoelen met circulaire economie?

pardon voor de titel


Hoe gaat dat? Je bent net de deur uit voor een looptochtje en daar hangt een journalist van de Morgen aan de Fairphone. Of ik niet een stukje kan schrijven over de weggegooide kampeerspullen op Pukkelpop en andere festivals, 550 woorden, graag binnen de drie uur door te mailen. Ik zeg toe, want zo’n vraag krijg je niet elke dag. De journalist vertelde er nog bij dat het goed zou zijn eens de jongeren te vertellen waar het op aan komt, “want naar jou luisteren ze wel”.

Aan dat laatste twijfel ik sterk, maar tijdens het lopen denk ik na over de kwestie. Het is inderdaad makkelijk een scheldtirade neer te pennen over die verwende vervuilende festivalgangers. Maar nu ik er over nadenk is het toch meer dan een ‘individueel probleem’. Het gaat over een mentaliteit van een hele samenleving. Ik bedenk dat ook het onderwijs en de opvoeding te kort schieten, dat er een hele industrie is van goedkope wegwerpspullen, dat organisatoren toch ook wat fermer mogen optreden en er lokale en nationale politici zijn die evengoed het probleem laten betijen.

demorgententenAcht kilometer later zet ik me aan de computer om de gedachten te ordenen. Waarbij al snel blijkt dat 550 woorden niet genoeg zijn en ik enkele stukjes en nuances moet laten vallen. Een titel bedenken gaat snel, want ondertussen weet ik wel waarop mensen graag klikken. Vandaar wellicht dat mijn stukje de hele dag het meest gedeelde en gelezen artikel is op de site van De Morgen. Bij deze mijn excuses voor mijn grof taalgebruik dus.

Er staat nog een artikel in van een sociolooog Walter Weyns, volgens hem is het een goede zaak dat festivalgangers alle rommel achterlaten, want “Men bouwt iets op om het daarna in elkaar te laten stuiken. Dat werkt bevrijdend, weg van de dagelijkse sleur. Afval maken hoort erbij. De tendens dat er nu meer aan recyclage wordt gedacht, doet afbreuk aan de feestervaring.”  Ja, u leest het goed, nadenken over recyclage zou niet goed zijn voor de feestervaring.

Als ik dat lees heb ik toch een beetje spijt dat mijn oorspronkelijke slotzin is gesneuveld:  Als we zo doorgaan met ons klimaat en onze planeet zijn er binnen pakweg twintig jaar geen festivals meer, en zullen we blij zijn met een schamel tentje om te schuilen. Ja, ik heb ook een donker kantje -).

 

George Cloony toch


Als het gaat over afval blijft preventie natuurlijk de allerbeste optie. Daarom lijkt het me geen slechte zaak dat de stad Hamburg beslist heeft om koffie-capsules te gaan verbieden. Het spreekt vanzelf dat ik ga bekijken of de stad Gent niet een initiatief in dezelfde richting kan nemen.

Waar ook wel eens iets aan zou mogen gebeuren zijn de vele broodjesverpakkingen die dagelijks in de vuilbak verdwijnen. Aangezien steeds eco-green-rolleatmeer mensen onderweg een broodje kopen – ik doe het zelf ook wel eens in het station – gaat het over tienduizenden stuks per dag.

Gelukkig zijn er dan creatieve ondernemers die op zoek gaan naar oplossingen. Zelf gebruik ik ook regelmatig herbruikbare verpakking om mijn boterhammen in te stoppen. Ja, natuurlijk de goede oude brooddoos kan ook, maar neemt toch wat veel plaats in de fietstas of rugzak.

Zo is Jens (die ooit mijn zijn klas een van mijn klimaatshows zag) gestart met het verdelen van de rolleat, een handige verpakking die je steeds weer opnieuw kan gebruiken. Misschien zou George Cloony beter daarvoor reclame maken in plaats van zijn belachelijk vervuilende capsules…

 

30 dagen dingen delen


En met de start van november is meteen ook de campagne ‘dertig dagen dingen delen’ van start gegaan. Annemie Stuyf daagt iedereen uit om mee te doen en een maand lang te ruilen, te delen, te lenen, te herstellen en te hergebruiken. Alles kan behalve nieuwe spullen kopen.

Ik mag Annemie daarbij helpen en hier zie je alvast een eerste filmpje van de tocht die ik met haar maakte om een aantal Gentse initiatieven te bezoeken.

Wil je mee de uitdaging aangaan, schrijf je dan hier in. Via deze link op Facebook kan je elke dag een nieuwe tip vinden. Wie zelf nog nieuwe deeltips geeft kan ze me altijd doorspelen: steven@lowimpactman.be

 

met de nagelknipper de stropers te lijf


Ik heb ondertussen al één en ander gedaan ‘voor het milieu’; in het water springen, me verkleden, me teennagelsuitkleden en over hete kolen lopen zijn er enkele van. Wat ik maandag heb gedaan is toch weer wat anders, namelijk mijn nagels knippen. Dit in kader van een toch wel originele campagne van de Artevelde Hogeschool in Gent ten voordele van de neushoorn.

Het gaat namelijk niet goed met deze dieren, die nog steeds bejaagd worden omwille van hun hoorn. Precies omdat er keratine in de hoorn zit, en in sommige culturen het idee leeft dat deze stof heilzame effecten zou hebben. Omdat diezelfde keratine ook in onze nagels zit startte de actie met een oproep van Marjo Hoedemaker van het dierenpark Amersfoort. Hij is begonnen met het inzamelen van nagels om deze dan af te geven aan de ambassades van de landen die de illegale hoorn op de markt toelaten.

De werkgroep educatie voor duurzame ontwikkeling van de Artevelde Hogeschool begon met een eigen actie en vroeg me ook even bij hen mijn nagels te knippen. De actie heeft in elk geval de krant  en het VRT journaal gehaald. Al zullen de stropers wellicht niet onder de indruk zijn van ons nagelschaartje, de actie helpt in elk geval om aandacht te vragen voor de problematiek.

(en omdat de Chinezen blijkbaar liefhebbers zijn van de keratine heb ik via Google Translate een stuk van dit bericht vertaald voor mijn Chinese lezers:

Zhè shì tā hěn hǎo de yǔ zhèxiē dòngwù, mùqián réng zài bèi liè shā tāmen de hàojiǎo. Zhèng shì yīnwèi jiǎo dànbái shì zài jiēshōu qì zhōng, bìngqiě zài yīxiē wénhuà zhōng zhè sìhū shì, gāi wùzhí kěnéng jùyǒu yǒuyì de xiàoguǒ. Yīnwèi tóngyàng de jiǎo dànbái zài wǒmen de zhǐjiǎ kāishǐle hūyù Marjo Hoedemaker dòngwùyuán ā mò sī fútè de dòngzuò. Tā kāishǐ shōují zhǐjiǎ, tígōng tā yǐ yǔnxǔ fēifǎ shǒujī shìchǎng guójiā de dàshǐ guǎn. ) Voilà!