docu-time


Een paar filmtips. De klimaatfilm van Leonardo Di Caprio ‘Before the flood’ is zeker een aanrader. Het is een update van de meest recente wetenschap rond klimaatverandering. Vooreerst wordt duidelijk dat de klimaatverandering hier en nu bezig is, en dat er nog heel wat nodig is om de oplossingen die voorhanden zijn toe te passen. De Caprio gaat geen moeilijke kwesties uit de weg (de lobbykracht van de olie-industrie, de impact van vlees). Bekijken en dan in actie treden dus.

Heel boeiend (en grappig) is ook deze documentaire van Michael Moore. Met ‘Where to invade Next’ gaat hij op zoek naar interessante ideeën die zouden kunnen helpen om de VS wat vooruit te laten gaan. Op zijn typische manier kijkt hij zijn ogen uit bij het onderwijssysteem in Finland, het Deense gevangeniswezen, hoe Duitsland omgaat met zijn Nazi-verleden of hoe in Portugal the war on drugs is afgeschaft. Het zijn stuk voor stuk verrassende verhalen die echter aantonen dat er wel een alternatief is voor het neo-liberale beleid dat overal opgang maakt.  Je kan de documentaire nog enkele weken bekijken op Canvas.be

 

simplify life…


De hele dag van hot naar her rennen. De steeds langere wordende lijst mails proberen bij te houden, tussendoor regelmatig een energieke foto van jezelf op facebook posten. Zorgen dat je de film – of erger nog, de reeks – die je moet gezien hebben ook bekijkt. Je zorgen maken over de vele spullen die je hebt en nog meer om wat je allemaal zou kunnen missen als je de reclame mag geloven. Een heel jaar lang zweten en zwoegen om dan enkele weken op vakantie te kunnen, waar je dan vaststelt dat het ook maar fake is. Gezin en werk blijven combineren in de hoop dat het ooit anders zal worden.

Meer en meer mensen zijn die mallemolen moe. Ze kiezen dan ook voor een van de variaties op ‘vrijwillige eenvoud’, ‘onthaasting’, ‘herbronning’. De vrienden van Netwerk Bewust Verbruiken hebben de steeds groeiende groep van initiatieven gericht op meer kwaliteit en minder kwantiteit gebundeld op een handige site. Per thema krijg je boeiende verhalen, verrassende initiatieven en een pak inspiratie.

lessisluxe

 

PS: wie mijn visie op de toekomst eens wil beluisteren kan terecht op deze link. (ik kom aan het woord vanaf minuut 67).  Ik probeer duidelijk te maken dat we nu nog vrijwillige kunnen kiezen voor minder, maar dat binnenkort wel eens van moeten zou kunnen zijn…

Het interview na mij met Nicolas Marechal, eindredacteur van Use-it. In zijn boeiende kijk op reizen pleit hij voor ‘verticaal reizen’ en het beste van al: ‘thuis blijven’

delen onderweg


Alvorens weer over te gaan naar de kern van deze blog, nog wat meer informatie over de voorbije vakantietrip – die alweer zover weg lijkt. Wat vervoer betreft hebben we voor de lange afstanden gekozen voor de trein. Zo geraak je van Gent tot in Lissabon in een kleine 24 uur, dit met een heel fijne nachttrein vanuit Irun. De reis van Barcelona naar Gent ging nog een pak sneller, daar zijn we opgestapt om 13u20 en aangekomen in Gent tegen middernacht. De prijs voor de lange treinreizen (telkens ongeveer 250 euro/pp) is wellicht duurder dan dezelfde reis met het vliegtuig, maar het besef om rustig te reizen met minder impact is ook iets waard. (in de trein hebben we trouwens uren gekaart…)

DSCF8901Een flink deel van de andere verplaatsingen hebben met de lokale treinen en bussen gedaan. Vooral in Spanje kan je beroep doen op een behoorlijk uitgebreid netwerk van betaalbare buslijnen. Omdat we soms wat afgelegen plekjes hebben gekozen hebben we ook drie keer beroep gedaan op BlaBlaCar, om zo tot aan de bestemming te geraken. Een in Spanje erg populaire tool waardoor wagens en kosten worden gedeeld. Blijkbaar zorgt de moeilijke economische situatie ervoor dat mensen makkelijker gaan delen.

Onze bestemmingen hebben we vooral gevonden via de site van Eceat een netwerk van ecologische vakantieverblijven en boerderijen. De overnachtingen in de steden hebben we via Airbnb geregeld, makkelijk en goedkoop. Maar toch een beetje met gemengde gevoelens, want Airbnb is wel een deelsysteem, maar ook een commercieel model met nogal wat negatieve gevolgen (Dit Nederlands artikel is zet de nadelen op een rijtje). Op deze open source software ‘Inside Airbnb‘ is een overzicht te zien van een aantal populaire plekken waaruit blijkt dat de bezorgdheid terecht is. Volgende keer moeten we misschien eens Coachsurfing uitproberen…

 

terug thuis…


De ziel reist te paard, zo klinkt het bekende gezegde. Het duurt dan ook even om helemaal thuis te komen na zes weken traag reizen. Al hebben we de verplaatsingen niet te paard gedaan, maar vooral met de trein en de bus, en af en toe ook meegereden met bereidwillige chauffeurs.

Ik kan het iedereen aanraden, eens wat tijd nemen om rond te trekken, niet als toerist maar als reiziger. Verwonderd zijn over verborgen stukjes natuur, kennismaken met andere mensen en gebruiken, beseffen dat wat wij vanzelfsprekend vinden niet overal zo is (bijvoorbeeld drinkbaar water uit de kraan). Beseffen ook dat je met een rugzak voldoende spullen bij hebt om goed te leven, en het zalig is om niet dagelijks uren te spenderen in de virtuele wereld van sociale netwerken en nieuwssites.

We hadden voor onze zuidelijk smily-reis van Lissabon naar Barcelona op voorhand een aantal bijzondere plekjes uitgezocht waar we dan telkens verschillende dagen verbleven. Rustige plekjes met vooral veel natuur. Tussendoor bleven we hier en daar een etmaal in de stad (Lissabon, Sevilla, Granada en Barcelona) om zo een beetje cultuur op te snuiven.

DSCF8285Alvast enkele tips voor wie nog op zoek is naar verblijfsplekken. In de buurt van Silves verbleven we in een heerlijke ‘pipo-wagen’.  Verborgen in de plooien van de heuvels van de Algarve, met een prachtige sterrenhemel, citroenen en granaatappels letterlijk binnen handbereik (en ook een trouwe hond).

DSCF8487

Onze tweede stop was niet zo ver uit de buurt van de straat van Gibraltar. Op wandelafstand van de zee, aan de rand van een natuurgebied inclusief kliffen en een vuurtoren. In fijn ingericht rieten huisje met een aparte rieten badkamer.

 

 

DSCF8490Daarna ging het richting Sierra Nevada, met alweer een heel ander uitzicht en een andere verblijfplaats. Een knus ingerichte caravan deze keer in de buurt van Orgiva. Weg van de bewoonde wereld, met een prachtig zicht op de majestueuze bergen, omringd door bomen met appelsienen, olijven en amandelen. Het bijhorende zwembad was wel leeg, maar het was toch iets te fris om te zwemmen.

DSCF8572Verder in Andalusië in de buurt van Baza was onze volgende stek een … grot. Niet zo ongewoon als je weet dat in die streek zo’n 30 000 grotwoningen zijn gemaakt, waarvan nog een flink deel bewoond worden. Een heel ander landschap hier, dor, woest maar ook verbluffend met een Grand Canyon-achtig gebied, een adembenemend meer en heerlijke warmwaterbronnen.

DSCF8714

 

En er is nog meer mogelijk dan grotten, caravans, rieten huisjes en grotten. De volgende plek was terug aan zee aan de voet van de Montgo tussen Javea en Denia. Daar sliepen we in een toren midden in een natuurgebied. Een mooi uitzicht op bergen en zee, en een bad beneden (ja, ik heb dus een bad genomen).DSCF8859

Omdat we na al die speciale low impact plekken ook wel iets anders wilden hebben we voor de laatste dagen gewoon gekozen voor een huis. Met een prachtig uitzicht, een openhaard en een televisie met afstandsbediening. En alweer heel vriendelijke gastheer en dame die ons de streek beter leerden kennen.

Hiermee kan iedereen al zijn boekingen regelen. En binnenkort nog wat meer info over het vervoer en dergelijke. Daarna zullen we eens bekijken hoe het met de wereld is en wat we daaraan kunnen doen.

een klein paradijs


Een eerste berichtje om te melden dat het heerlijk genieten is van de stilte, het licht,  de natuur en de mensen. We verblijven nu al enkele dagen in Lola, een pipowagen in de Algarve. Helemaal verstopt in de plooien van groene hellingen, helemaal low tech, met een prachtige sterrenhemel en Indy, de trouwe hond die ons overal vergezelt. (wie had ooit gedacht dat ik tijdelijk een hond zou hebben)

Wie dus nood heeft aan vakantie kan via de link hierboven meteen boeken. Op anderhalve dag ben je er met de trein vanuit Gent, en Ruud en Jacqueline komen je graag ophalen aan het station van Silves.

eco op Dranouter


Zo, terug uit vakantie en ook opnieuw een nieuwe editie van Dranouter achter de rug, met alweer een aantal acties om de ecologische impact van het festival te verkleinen. De beste beslissing in dit verband is natuurlijk de keuze van de organisatoren om niet mee te doen met de trend om steeds maar groter te worden. Het doel is middelgroot festival met 40 000 bezoekers waarbij enkel de kwaliteit en duurzaamheid nog mag groeien.

2012-08-05 20.37.18Ook opvallend is dat de jarenlange inspanningen om het publiek te sensibiliseren steeds meer vruchten afwerpen. Steeds meer mensen vinden het normaal om hun afval niet op de grond te gooien en om het in de juiste vuilbak te kieperen. Het systeem van lege bekers inruilen voor drankbonnen werkt uiteraard ook prima. Natuurlijk, alles kan altijd beter, dus ben ik alweer op een paar ideeën aan het broeden voor volgend jaar.

Het plan om verse biologische milkshake te serveren rechtstreeks van de koe is jammer genoeg op het laatste moment afgeblazen omwille van de regels van de voedselveiligheid :-(. Maar de gele stroom in de Uritonnoir was dan wel weer een succesvolle publiekstrekker. Hier kan je alvast een korte reportage zien van enkele ecologische hoogtepunten:

http://nieuws.vtm.be/cultuur-media/153422-plassen-strobalen-op-festival-dranouter

 

en nu het dak


Deze week start een volgende fase in de bouw van ons co-housingproject De Schilders. Een groot deel van de ruwbouw is klaar, en de werken aan het dak kunnen starten. Daarvoor wordt eerst een houten ringbalk geplaatst op de betonnen ringbalk (beiden te zien op de foto). Eenmaal dit klaar is 2015-04-15 16.29.20gebeurt er een 3D meting om exact de hoogte van alle punten te kunnen bepalen.

Op basis hiervan worden dan de gedetailleerde berekeningen gemaakt voor het CLT-dak en zullen de dakpanelen geproduceerd worden. Dan kan het dak gemonteerd worden. Het duurt wel een tijdje voor de panelen er zullen zijn- ook omdat het dak een bijzonder vorm zal hebben-, maar ondertussen begint een volgende aannemer met de voorbereidende werken voor de technieken, met name het slijpen van de goten waar de elektriciteitsleidingen in terecht komen.

De werken gaan dus door, al is wel duidelijk dat we de oorspronkelijke timing niet zullen halen. De bedoeling is dat we in de grote vakantie hier en daar een handje zullen toesteken bij het leggen van vloerverwarming en het lemen van enkele units (een oproep voor helpende handen volgt nog).

Wie echter de werf is wil bezoeken kan zich inschrijven voor de Open Dagen van Samenhuizen vzw. Op 16 en 17 mei geven we dan telkens een rondleiding met toelichting over het project en het gebouw.