stilte op de GGF?


Advertenties

naar 20 000 autodelers in Gent?


Gisteren was het feest bij Dégage. Dit is een particulier autodeelgroep, 15 jaar geleden gestart. Voor wie moeite heeft met Franstalige namen: het is de afkorting van DE Gedeelde Autovloot GEnt. Wat gestart is met één autootje en enkele mensen is ondertussen uitgegroeid tot een vloot van 25 wagens en ruim 500 gebruikers. (ter info, Cambio heeft ruim 2000 autodelers in Gent, en dan zijn er nog een aantal particuliere kleinere groepen).

Reden genoeg voor een feestje. Interessant aan deze groep is dat het zeker niet enkel gaat over makkelijke of goedkopere mobiliteit, maar vooral over het creëren van ruimte in de buurt. Want steden als Gent die in de middeleeuwen zijn gevormd kunnen de groeiende instroom van wagens gewoon niet aan. Op dit ogenblik is er per autodelen22 inwoners in de stad een wagen. Bij Dégage doen ze het met 1 wagen voor 20 inwoners. Stel je voor dat dit de norm wordt, dan komt er gigantisch veel plaats vrij, om nog te zwijgen van de kostenbesparing en de verhoging van de levenskwaliteit.

Het was dan ook goed om te horen dat schepen van mobiliteit Filip Watteeuw  op het feestje wist te melden dat er gewerkt wordt aan een autodeelplan voor Gent, met als ambitie het aantal autodelers te doen groeien tot 20 000 inwoners tegen 2024. In combinatie met beter openbaar vervoer een afradend parkeerplan en meer fietsinfrastructuur zijn dit essentiële stappen voor de stad van de toekomst.

Het zal nog een hele omslag vragen bij veel burgers om de heilige koe te reduceren tot een simpel gebruiksvoorwerp dat je kan delen met anderen. Maar als burgers en overheid samen in dezelfde richting kijken kan het snel gaan.  Ik maak van de gelegenheid gebruik om nog even te wijzen op een interessante publicatie  ‘Leven zonder auto’ van Luc Vanheerentals.

voor een echt nieuw jaar


De mens is toch een raar beestje. We wensen elkaar eerst een goede gezondheid toe en zorgen dan meteen voor een piek van fijn stof. Want de gewoonte om elk jaar opnieuw steeds meer vuurwerk af te steken verhoogt de concentraties van dit gevaarlijke goedje met een factor 40. Het eerste uur van het nieuwe jaar is daarmee meteen het ongezondste. Daarnaast is er nog een flinke opstoot van CO2 emissies bij vuurwerk, zo lees ik op TreeHugger dat er voor 100 gram zwart buskruit 49 gram of CO2 vrij komt.  Het stadsvuurwerk in Gent was goed voor 12 000 vuurpijlen (20 000 euro), zo’n vuurpijl bevat al snel 50 gram buskruit.

Ik zal me wellicht niet populair maken als ik het vuurwerk in vraag stel, maar ik ben als gemeenteraadslid toch ook verantwoordelijk voor de gezondheid van de burgers? En we willen Gent toch echt klimaatneutraal maken? En we kunnen als creatieve en innoverende stad toch ook totaal nieuwe manieren vinden om feestjes te bouwen? In plaats van te doen wat elk stad doet (vuurwerk, kerstmarkt, ijspiste en reuzenrad) kunnen we toch veel origineler (en duurzamer) uit de hoek komen? Laat de creatieve geesten uit de stad eens een dagje brainstormen en je krijgt een heel nieuwe aanpak.

Met vuurwerk is het zoals met de schaatsbanen, winkelcentra, vliegvakanties en zovele dingen in onze wereld. Hebben we ze wel echt nodig? Of moeten we daarmee een leegte opvullen in onszelf of in onze relaties met anderen? Als je kijkt naar de toename van de hoeveelheid vuurwerk zou het ook wel eens kunnen dat de leegtes alsmaar groter worden. Of misschien is deze opstoot van vuurpijlen nog een laatste stuiptrekking van een afbrokkelende levensstijl. Net zoals de Romeinen aan de vooravond van de val hun rijk de grootste feesten organiseerden? Misschien willen we onszelf hiermee vastklampen aan het idee dat er geen vuiltje aan de lucht is. (let op de woordspeling)

lichtfietsenIk stel me het eindejaar binnen enkele jaren anders voor. Het zal wellicht zacht weer zijn, heel veel mensen hebben hun fiets versierd met kleine kaarsjes of led-lichtjes. Om middernacht gaan heel wat mensen rinkelend rondfietsen in de stad om elkaar een fijn jaar te wensen. De stadscomponiste schrijft een speciaal muziekstuk en iedereen die een instrument speelt doet mee.  Op straat, voor het open raam, op de bootjes op het water; overal klinkt magische muziek, terwijl de lichtgevende fietsen voor een visueel spektakel zorgen. En dan wordt het grootste dessertbuffet aller tijden georganiseerd. In plaats van in de eigen living het dessert te nemen zet iedereen een tafeltje buiten met daarop zelfgemaakte lekkernijen. Vrolijke mensen groeten elkaar, proeven van de ongeziene diversiteit van zoetigheden en heffen het glas met de buren. En dat allemaal zonder vuurwerk. feestfietsWie doet mee?

9 augustus 2030: 70 jaar…


Pfff, 70 jaar worden, dat begint toch al te tellen. Gisterenavond heb ik met de kinderen, kleinkinderen en enkele vrienden er een glas op gedronken. Vandaag is het tijd om de glazen af te wassen en even stil te staan bij deze ‘gebeurtenis’. Ik heb een paar bescheiden geschenkjes gekregen, waaronder een pakje van Ajisa dat met veel touwen was dichtgemaakt. Dank zij mijn zeer goede (groene) schaar, die ik kreeg met mijn 51ste verjaardag kon ik het toch mooi opmaken. Er zal een zelf geboetseerd huisje in dat veel gelijkenissen vertoont met mijn strobalen huisje…

Het minste wat ik kan zeggen is dat de zeven decennia die ik op deze wereldbol mocht rondlopen behoorlijk afwisselend waren. Zowel voor mezelf als voor de wereld. Ik heb geleefd in overvloed en in schaarste, ik heb geleefd in angst en in hoop. De laatste twintig jaar van mijn leven waren ongetwijfeld de moeilijkste omdat we met zijn allen te maken kregen met de permanente crisis (PC). Ineenstorting van het financieel systeem, internationale conflicten om water, hongersnoden en migratie door klimaatverandering, epidemieën en overstromingen, energieschaarste en zelfs een nucleair conflict. Een aantal van de risico’s die eind vorige eeuw zijn aangekondigd zijn ook werkelijkheid geworden. Na het installeren van de wereldregering en het aannemen van de nieuwe principes begint het de goede kant op te gaan. Al durft niemand met zekerheid zeggen dat de PC nu voorbij is.

Over mijn gezondheid ga ik zeker niet klagen, mijn jaarlijkse marathon daar ben ik al een hele tijd geleden mee gestopt maar ik maak elke dag nog een flinke wandeling. Als het niet te koud is ga ik regelmatig zwemmen in het drijvende zwembad hier aan de oude dokken. Mijn moestuin op het dak kan ik niet meer alleen onderhouden, gelukkig zijn er genoeg mensen die me daarbij een handje kunnen helpen in ruil voor een deel van de oogst. Lezen zonder bril gaat ook niet meer en het weinige haar op mijn hoofd is grijs geworden.

Op het einde van dit jaar ga ik officieel op pensioen. Nu werk ik nog enkele dagen per week, vooral voor het bedrijf dat nu overal autonome ecowoningen aan het zetten is. Heel af en toe geef ik nog eens een lezing in scholen, al moet ik zeggen dat de kinderen vooral willen horen hoe het leven er vroeger aan toe ging en ze niet zo erg geïnteresseerd zijn in mijn oude Low Impact Man verhaal. Zoals iedereen krijg ik nu een basisinkomen, dat ik een stukje aanvul met het inkomen van mijn activiteiten. Vanaf volgend jaar komt er dan de pensioen-bijlage bij. Allemaal niet zo veel, maar ik heb nog steeds niet veel nodig.

Ik kan vandaag dus enkel maar dankbaar zijn dat het ondanks alles goed gaat met mij en mijn kinderen. Ik geniet bijna elke dag van mijn kleinkinderen en ben er redelijk zeker van dat ze een beter leven zullen hebben. Hoeveel verjaardagen ik zelf nog zal kunnen vieren is niet zeker, maar zolang mijn vingers mee willen schrijf ik nog regelmatig een stukje op mijn blog. Er zijn trouwens nog bloggers van 90 jaar dus je bent nog niet direct van mij af…

perspectieven…


Er broeit iets. Niet alleen in tuinen en parken onder invloed van de zon, maar ook bij heel wat mensen. Dat bleek ook gisteren in ons transitie-café in Gent, waar het gaat over acties tegen GGO’s of het opstarten van nieuwe korte keten voedselinitiatieven en dergelijke. Een greep uit wat je als bewuste consument allemaal kan gaan doen…

Straks in Gent is er een actie van Trapkracht. Het is een burgerinitiatief waarbij fietsers elke eerste woensdag van de maand op ludieke wijze aandacht vragen voor een ander mobiliteitsbeleid voor Gent.  Straks eerste editie 18u30 aan het Zuid. Ik zal erbij zijn.

Wie zich zorgen maakt over GGO’s, kan alvast 29 mei in zijn agenda inschrijven. Dan is er een actie gepland tegen een proefveld van GGO aardappelen in Wetteren. Als ploeteren in een pattatteveld wat lastig is, dan is er voor de meer academisch geschoolden onder ons het Groene Boek. Een dag vol verhalen en scenario’s voor de toekomst en een ontmoetingsplek voor iedereen die hiermee begaan is. De uitdaging van onze samenleving is het maken van de omslag van consumptiemaatschappij met groeiende ongelijkheid naar een samenleving die ecologische grenzen respecteert en sociale rechtvaardigheid realiseert. Dit vergt een kritisch bewustzijn over wat er fout loopt, nieuwe denkbeelden over een duurzame samenleving, inspirerende boeken en films, motiverende praktijken groot en klein en vooral een open dialoog over hoe dit kan uitgroeien tot hét maatschappelijk project van de 21ste eeuw.

Wie trouwplannen heeft moet zeker eens op deze site een kijkje nemen; een heuse groene ‘weddingplanner’. Boeiende info over trouwkleedjes in Ecokatoen, verantwoorde ringen, huwelijksreizen, drankjes en hapjes voor feesten en receptie. Mooi!

Vanuit Nederland kreeg ik ook nog volgende tip binnen; een link naar een handleiding voor wie wil starten met een buurtmoestuin. Dit is natuurlijk het ideale moment en dank zij deze handleiding kan je meteen aan de slag. Hier is de link:

http://www.genoeg.nl/attachments/450_Draaiboek%20Buurtmoestuinen.pdf

Wie verhuisplannen heeft en op zoek is naar een appartementje kan misschien inspiratie opdoen in volgend filmpje. Hoe je kan leven met weinig oppervlakte en weinig spullen…

En als je van al deze initiatieven zin krijgt om te feesten: dan is er de enige echte Low Impact party! Dit is niet iets wat ik zelf organiseer maar een feestje van UGent1010. UGent1010 is een studentengroepering die zich inzet voor een duurzame toekomst aan de universiteit. Er is gekozen voor de Sioux omdat daar LED-verlichting hangt, er zijn herbruikbare bekers, alle dj’s komen uit gent, er zijn biologische dranken beschikbaar,… Dit alles in een zuiders kader.  7 april 2011 vanaf 21u30; waar: Sioux, Platteberg 3, prijs: 3 euro VVK en 5 euro kassa.

Nadat ik in Brussel mijn bijdrage heb geleverd aan het klimaatdebat ga ik er zelf ook een drankje nuttigen natuurlijk.

noteer in je agenda: 20 september POTJEBUUR


potjebruu
Graag kondig ik vandaag een eenvoudig en origineel idee aan, waarvan ik graag zou hebben dat je het mee bekend wil maken. Het initiatief komt van Christine Moreel van Stof en Aarde, stichting ter bevordering van de liefde (prachtige naam niet). Potjebuur is geïnspireerd op het Id-oel-Fitr feest (ook het Suikerfeest of het Kleine feest genoemd), het feest ter afsluiting van de Ramadam. Een gebruik dat daarmee gepaard gaat is het brengen van voedsel naar een buur. Ook op Id-oel-fitr zelf worden er kwistig lekkernijen uitgedeeld.

Potjebuur is de uitbreiding van dit gebruik naar de gehele bevolking.
Dit jaar vieren we Potjebuur op 20 september 2009: dan brengen we met zijn allen een gerecht(je) naar iemand uit de buurt!

Potjebuur is een nieuw feest dat jaar na jaar zal groeien en dat zich omwille van het prettige, het verrassende en het ongecompliceerde eraan, op een natuurlijke manier zal integreren in onze cultuur. Omdat 20 september al dichtbij is de vraag om dit idee zo breed mogelijk mee te verspreiden. Via Potjebuur kan je nieuwe mensen leren kennen, lekkere gerechten en je kan zelf kiezen om iemand anders te verrassen met een Low Impact maaltijd.

Enkele suggesties om het idee van Potjebuur snel te helpen verspreiden:

  • doe zelf mee
  • stuur dit bericht naar je netwerk, liefst voorafgegaan door een motiverend woordje
  • wordt  lid worden van de groep op Facebook en vraag je vrienden hetzeflde te doen te doen
  • op de site kan je binnenkort affiches, flyers en banners downloaden : maak er gebruik van…

Alweer een klein stapje dat ons kan helpen om de lokale veerkracht op te bouwen die we nodig nog hard nodig zullen hebben. Smakelijk.

LIM feest…


Op 1 mei 2009 wil ik het LIM jaar graag vieren met iedereen die daar zin in heeft. Dus ook trouwe lezers van deze blog zijn welkom.

 

LOW IMPACT Feest BIS*

 

● 1 Mei 2009, van 15u tot 20u 

● JOC Achterban ●

● Land Van Waaslaan 162 ●  9040 Gent ●

lim-familie

 

● resultaten, cijfers en anekdotes ●

● de LIM-band live ● energiefiets ● pot luck ●

 ● iets voor kinderen ● Hou ’t vast ●

*Wat zijn de afspraken bij een low impact feestje ?

  1.  JOC Achterhuis is makkelijk te bereiken zonder auto. Minder dan 10 minuten stappen van station Gent Dampoort. Bus 6, 17 en 18 stoppen voor de deur. (halte Schoolstraat). Wie toch met de auto komt riskeert dat de wagen gebruikt wordt bij de kinderanimatie.  
  2.   Het normale jeugdhuisassortiment van drankjes is aanwezig, aangevuld met bio-fair-trade gerief. Wie van plan is honger te krijgen mag zelf iets meebrengen voor de pot luck. We zetten alle meegebrachte voedsel op een grote tafel en smullen maar. (Oven of microgolf zijn niet beschikbaar) Bij voorkeur Low Impact hapjes (vleesarm, lokaal, zelfgemaakt, bio…). Breng zelf je bordje, lepel en vork mee!
  3. Bij het feestje gebruiken we zo weinig mogelijk fossiele energie, maar alle menselijke energie en warmte is zeer welkom. 
  4. Opgelet, aanwezigheid van pers is niet uit te sluit.    

Met dank aan de vrijwilligers van Jeugdhuis Achterban en de fantastische gasten van 7WE, Edugo Lochristi