Solidair in Gent


Met veel plezier kondig ik hier een nieuw proefproject aan van Solidar-it. Een nieuw initiatief om in stedelijke weefsels hulp aan te bieden en te vragen.

Daarbij zullen gedurende een zestal maanden 200 mensen Solidare-it!-website uittesten en hun ervaringen, bemerkingen en ideeën uitwisselen om het initiatief te optimaliseren. Het project loopt ook in Brussel en hopelijk binnenkort in nog vele andere steden.

In Ledeberg, een andere wijk in Gent is dan weer een nieuwe wijkmunt gelanceerd, de pluim. Iedereen kan een pluim verdienen door zich in te zetten op drie domeinen: burenzorg, buurtzorg en ontmoeting. Eén Pluim is gelijk aan een kwartier van iemands tijd. Op deze manier kunnen bewoners een dienst bewijzen aan elkaar. Daarnaast kunnen Ledebergenaars met Pluimen ook terecht bij lokale handelaars en organisaties voor bijvoorbeeld een koffie, het huren van een (kinder)fiets, enzovoort.

En zo krijgt het ecosysteem van gemeenschapsmunten opnieuw wat meer diversiteit. Een goede zaak, want het is duidelijk dat ons dominant financieel model op een dag opnieuw in crisis zal verkeren, en dan zal de ervaring van de Torekes, Stropkes, Solidar-it, Pluimkes en de vele andere complementaire munten en systemen van goudwaarde zijn.

Advertenties

je geld of je planeet


Deze week loopt de moveyourmoney campagne. Een oproep om na te denken over wat we met ons geld doen. Verschillende organisaties slaan hiervoor de handen in elkaar en willen duidelijk maken dat er alternatieven zijn voor wie niet tevreden is met de banken. Gisteren in het Sint-Pietersstation was ik dan ook blij verrast de opvallende aanwezigheid van ethische banken, coöperatieven en actievoerders.

Mocht je zelf nog wat spaargeld hebben dat op de rekening van een bank die niet echt op sociale en ecologische wijze bezig is kan je meteen enkele moves doen. Succes ermee!

moveryoumoneay

bankwijzer


Geld blijft – jammer genoeg – heel belangrijk in deze wereld. Daarom is het essentieel dat we ook daar bewust mee omgaan. Wie zich daar even in wil verdiepen kan heel wat info vinden over hoe ons financieel systeem werkt.

Hier wordt duidelijk gemaakt hoe simpel banken geld kunnen maken.  De creatie van geld weghalen bij de banken en terug in handen van de overheid leggen zou dan ook een gigantische verandering met zich meebrengen. Volgens Joshua Farley ga je daarmee “het recht om rijkdom te scheppen weg halen bij enkele van de rijkste mensen ter wereld.”  Want de rijkste 10 procent van de bevolking zijn degene die rente ontvangen, en de andere 90 procent degene die rente betalen. Welke partij durft het afschaffen van de rente en het teruggeven van de geldcreatie aan de overheid in zijn programma zetten? (Geciteerd in Aftellen’ van Alan Weismann, p. 309)

Wie niet zo veel tijd heeft kan alvast eens kijken hoe het zit met de eigen bank. Fairfin heeft net een nieuwe versie uit van de Bankenwijzer. Daar kan je zien hoe goed je bank scoort op een aantal sociale en ecologische criteria. Je kan er meteen ook beslissen om van bank te veranderen. En natuurlijk kan je nog steeds aandeelhouder worden van New-B, de coöperatieve bank in wording.

mijn echte vermogen


Het nieuws van de dag gaat over de resultaten van een onderzoek over de vermogens in ons land. Daaruit blijkt dat het verschil tussen wie veel heeft en wie weinig of niks heeft steeds groter wordt.

belgavermogensEen goede gelegenheid om een boekje open te doen over mijn eigen vermogen,  als politicus heb ik sowieso een vermogensaangifte ingevuld, dus kan ik het evengoed hier nog eens herhalen. Zowel ikzelf als mijn partij zijn voorstander van een vermogenskadaster, dus hier alvast mijn gegevens.

Ik heb geen huis, maar ben wel mede-eigenaar van een stuk grond waarop volgend jaar een co-housing project zal verrijzen. Waarde van mijn grond-aandeel: 36 000 euro. Wat aandelen betreft heb ik een kleine 2 500 euro geïnvesteerd in een reeks sociaal-ecologische projecten. Op mijn rekeningen staat een bedrag van afgerond 42 000 euro. Wat waardevolle spullen betreft schat ik dat mijn vleugelpiano, pelletkachel en vélomobiel zo’n 15 000 euro waard zijn. Alles bij mekaar is mijn totale vermogen dus 96 000 euro.

Ik ben dus rijk, daar is geen discussie over. Uit de cijfers van het onderzoek blijkt dat het gemiddelde vermogen van een gezin in ons land 206  000 euro bedraagt, en dat een kwart van de gezinnen minder heeft dan 42 300 euro. Waar ik precies zit kan ik uit de grafiek in de krant niet helemaal uitmaken, maar het zal ergens rond de 40% zijn. Anders gesteld: 60% van de gezinnen heeft meer, 40% minder.

Maar het onderzoek gaat over geld, aandelen, huizen, gronden en waardevolle spullen. Vermogen kan ook nog andere betekenissen hebben. Ik prijs me bijvoorbeeld gelukkig dat ik een goede gezondheid heb, dat ik vrienden en kennissen heb waar ik terecht kan. Ik ken mijn buren en kan er aankloppen indien nodig, ik zal op heel veel plaatsen in het land wel een zetel vinden waar ik eens mag logeren. Dan zijn er nog mijn twee kinderen, en als alles goed gaat woon ik eind volgend jaar in een kleine gemeenschap van een 15-tal mensen. Ik heb niet veel nodig heb om deftig te kunnen leven, en kan probleemloos verder zonder auto of vliegreizen.  Ik kan zelf brood bakken, heb een een mini-moestuin en een koekendoos met zaden en mijn verstand werkt ook nog naar behoren (al schrijf ik wel eens een dt-fout). Ik kan dus alleen maar dankbaar zijn voor wat ik heb (en wat delen met de mensen die veel minder hebben).

De vraag is echter welke vermogens de volgende jaren het meest van pas komen. Het zou met niet verwonderen dat er een dag komt dat geld minder waard is dan een goede relatie met de buren. Dan krijgen we misschien een hele andere verdeling van vermogens.

 

een jaar politiek: de centen


Na de eerste maand deed ik al een kleine rekenoefening om in de schatten hoeveel mijn politiek mandaat nu oplevert, nu we een jaar verder zijn kan ik volledige cijfers geven.

Eerst de tijd. In 2013 heb ik precies 577 uur besteed aan de politiek. Mensen die zich afvragen hoe ik dat weet, als zelfstandige heb ik een programmaatje waarmee ik makkelijk kan bijhouden hoeveel uren ik aan welk project besteed (ter vergelijking vorig jaar 565 uur aan lezingen en voorstellingen). Die 577 uur politiek komt neer op net geen 1,5 dag per week (als je de uren verdeeld over 52 weken, en een werkdag van 7,5 uur neemt).

Wat de inkomsten betreft kreeg ik in 2013 het bedrag van 8123,94 te weten: 7382,82 van de gemeenteraden en commissievergaderingen, 411,78 als bestuurder van Digipolis en 328,51 van Ivago. Let op, het zal nog iets stijgen omdat de maand december nog niet is uitbetaald. Daarom doe ik er nog 1000 euro bij. Het totaal wordt dan 9123 euro. Dit is een netto bedrag waar reeds belasting en RSZ is afgegaan. Daarvan gaat 20% naar de partij (de afdrachten in het jargon), dus min 1824, blijft over 7299 euro. Of zo’n 608 euro in the pocket per maand.

Als je dit naar uurprijs omrekent, kom je op 12,6 euro per uur, toch iets optimistischer dan mijn eerste inschatting. Maar er zit nog een kant aan het verhaal. Door het politieke werk heb ik natuurlijk minder tijd om lezingen te geven of daensprojecten uit te voeren. De afrekening van mijn boekhouder toont dat mijn beroepsinkomsten nu 39% lager zijn dan in 2012. Als ik de inkomsten van de politiek meetel, blijft het duidelijk dat ik nu wat minder verdien dan vorig jaar. Een villa zoals die van collega Rik Daems zit er niet meteen in (hij zou trouwens beter het licht uit doen als hij op zijn trappen ligt).

Voor de duidelijkheid, ik klaag absoluut niet! Ik kreeg namelijk ook een laptop, uitnodigingen voor veel te veel recepties, heel veel boeiende ervaringen en ontmoetingen én een stukje ‘invloed’ (zie vorig stukje). En om het in mondiaal perspectief te zien, ik ben nog steeds bij de 1% rijkste mensen ter wereld…En iets doen aan die ongelijk is net een van de redenen om aan politiek te doen.

splits de banken, niet de NMBS


Nu er politieke partijen zijn die alles en nog wat willen splitsen kan er misschien wat aandacht gegeven worden aan iets wat écht wel gesplitst zou mogen worden; de banken.

Want ondanks de mooie beloftes na de kredietcrisis is er nog steeds geen werk gemaakt van het uit elkaar halen van twee verschillende functies van bankieren. Enerzijds het bijhouden en uitlenen van geld aan bedrijven en particulieren, en anderzijds het speculeren met geld op kapitaalmarkten.

Zo blijkt dat de banken hun lesje nog niet hebben geleerd, maar blijven goochelen met spaargeld en onverantwoorde risico’s nemen. Velen zien de bui al hangen: banken kunnen zo weer over kop gaan, en dan zal de belastingbetaler een tweede keer mogen opdraven om die banken te redden.

FairFin, Réseau Fa en Roosevelt.be hebben daarom een petitie gelanceerd, om de totale splitsing van zaken- en depositobanken te eisen. Er zijn 100 000 handtekeningen nodig, om die eis kracht bij te zetten. Ga dus als de bliksem naar www.bankensplitsen.be en teken voor een toekomst waar het geld van burgers wordt afgeschermd van casinobankiers.

Minister van Financiën Geens zal zélf zijn voorstel tot hervorming op tafel leggen, voor eind 2013. Maar die bankensplitsing wordt hoogstwaarschijnlijk een ‘maat voor niks’: het voorstel zal afgezwakt worden ten voordele van banken. Naar men zegt zou die splitsing nefast zijn voor onze economie. Dat is echter een grove drogredenering, die vooral in het voordeel van banken speelt. Het verleden leert ons dat zo’n splitsing kan, en dat vooral het casinobankieren nefast is voor onze economie.

Dit is een kans om jullie stem luid en duidelijk te laten horen, dus aarzel niet: ga naar bankensplitsen.be, teken de petitie.

bankensplitsen

banken en letsen


Er broeit iets onder de zomerzon. Ondanks het goede weer waren gisteren meer dan 1700 mensen aanwezig in Brussel om op de eerste algemene vergadering van New-B groen licht te geven voor een nieuwe bank. Ondertussen hebben ruim 43 000 mensen zich aangemeld als aandeelhouder – mocht je het zelf nog niet gedaan hebben, het kan vandaag nog.

Uit de verslagen over dit evenement blijkt duidelijk dat hier iets uniek aan het gebeuren is. Steeds meer mensen scharen zich achter een schier onmogelijke opgave, zelf een bank oprichten. Wie ooit gezien heeft hoe de jongens van Basta pogingen hebben ondernomen om zelf hun bank op te richten weet dat het niet makkelijk is. Maar 43 000 vastberaden mensen met een goed team dat aan de kar trekt zijn niet te stoppen. De volgende stappen zijn het vinden van voldoende kapitaal, het uitwerken van een haalbaar plan en het krijgen van een banklicentie. Het kan gerust nog anderhalf jaar duren, maar we zijn allemaal mee verantwoordelijk om dit verhaal tot een succes te maken.

 

Nog een kleine succesje; in Gent is de Letsgroep de voorbije jaren gegroeid tot bijna 500 mensen. Soms (of meestal) zijn er geen politieke partijen nodig om tot verandering te komen.