de laatste tussenkomst


Gisterenavond is op de commissie Milieu het klimaatadaptatie besproken. Voor mij de gelegenheid om een laatste keer mijn stokpaardjes van stal te halen. Hieronder de inleiding van de tussenkomst. (ook hier te beluisteren)

Beste collega’s, aangezien het de laatste keer dat ik hier als raadslid in de commissie het woord kan nemen, ga ik iets meer tijd nemen dan mijn gewoonte is. Temeer omdat het hier over een punt gaat dat mij zeer nauw aan het hart ligt. He gaat over een breder verhaal dan de stad Gent, en het gaat over een langere termijn dan een legislatuur.

Eigenlijk is het heel jammer dat we hier vandaag dit plan moeten bespreken, want hiermee geven we toe dat we gefaald hebben om adequaat te reageren op de waarschuwingen rond klimaatverandering die ondertussen al 40 jaar geleden voor het eerst door klimatologen zijn geopperd. Op mijn geboortedag was het aantal deeltjes CO2 per miljoen nog op het veilige niveau van 316 ppm. Het streefdoel of veilige tempanoms_gis_august2016maximum is vastgelegd op 350 ppm. Vandaag zitten we aan 401,7 ppm. Ondanks alle verdragen, alle mooie woorden, alle beloftes blijft het niveau van broeikasgassen mondiaal jaar na jaar stijgen. Erger nog, in plaats van een vertraging van de stijging, is er zelfs een versnellende trend merkbaar.

De meest recente berekeningen gaan er ondertussen vanuit dat we met het huidige beleid op weg zijn naar een gemiddelde opwarming van 4 tot 6 graden tegen het einde van deze eeuw. Meer nog, we naderen steeds sneller de drempel van 2 graden opwarming die mogelijks een aantal versterkende mechanismen in gang zet. Dan komen we regelrecht in de rampenscenario’s terecht. Deze zomer kopte de Standaard dat de aarde al 1,3 graden warmer is dan het pre-industrieel niveau.   De gevolgen hiervan worden steeds zichtbaarder,  en worden ook in het klimaatadaptatieplan uitvoerig beschreven.

En dat is nog niet alles, niet alleen ons klimaatsysteem staat onder zware druk. De berichten over verlies aan biodiversiteit, ontbossing, verwoestijning, verzuren en afsterven van oceanen om er maar enkele te vermelden maken duidelijk dat we steeds meer planetaire grenzen overschrijven. Het wereldeconomisch Forum beschrijft in het Global Risk report de mogelijke bedreigingen voor onze wereldeconomie, naast wat ik hiervoor vermelde gaat het ook om een mogelijke nieuwe financiële crisis, volatiele grondstofprijzen, falende staten, geopolitieke conflicten, voedselschaarste, inkomensongelijkheid en nucleaire risico’s.

Ik weet het, wie dit soort lijstje bovenhaalt wordt meteen naar het hoekje van de doemdenkers verbannen. “We vinden er wel iets op, het valt allemaal nog mee, we mogen de mensen niet bang maken enzovoort.”  En dus doen we vrolijk verder met business as usual. Fluitend in het donker.  Om een beeldspraak te gebruiken, we zitten in een auto die op volle snelheid rijdt in een dikke mist, we hebben zelfs geen idee waar de remmen zitten.  En nog zijn er die roepen: harder, sneller, want tot hiertoe gaat het toch goed!  Best collega’s de vraag is niet of we ergens zullen tegenaan rijden, de vraag is enkel wanneer zal het gebeuren en hoe groot zal de klap zijn.

En dan kom ik even terug om onze rol als raadsleden. Uiteindelijk hebben we van de burgers de verantwoordelijkheid gekregen om in te staan voor het welbevinden van diezelfde burgers.  Dat vraagt een ruime blik, want Gent is geen eiland. Wat elders in de wereld gebeurt heeft ook effecten hier. Daarom ben ik erg blij met de vermelding in het plan dat we ook rekening moeten houden met indirecte effecten van wereldwijde klimaatverandering.

Uiteindelijk zullen we, en wellicht sneller dan we denken, geconfronteerd worden met schokken. Ik heb het niet over het in elkaar storten van de samenleving maar met kleinere en mogelijk grotere defecten aan vitale systemen.  De impact van klimaatverandering kan grote gevolgen hebben en zorgen voor nieuwe ongeziene migratiestromen (de VN vermoeden tot 200 miljoen klimaatvluchtelingen in 2050), voedseltekorten, regionale conflicten, tekorten aan grondstoffen en zoveel meer. Neem nu ons voedselsysteem gebaseerd op fossiele brandstoffen, monoculturen, ongebreideld transport, pesticiden en meststoffen.  Een staking van drie dagen bij het vrachtverkeer is voldoende om te zorgen voor lege supermarkten.

En nogmaals, ik wil niemand bang maken, en het zou inderdaad kunnen dat het allemaal meevalt. Ik hoop oprecht dat ik ongelijk heb. Maar als bestuurders van een stad van 250 000 inwoners lijkt het me logisch dat we deze mogelijkheden op zijn minst onder ogen moeten zien en ons daar zo goed mogelijk op voorbereiden. Dat we ons laten informeren door deskundigen en op basis daarvan een beleid ontwikkelen niet vanuit een lineaire denken, namelijk dat alles zal verder lopen zoals het bezig is. Maar vanuit een besef dat we het onverwachte mogen verwachten. Ik merk dat we in de commissies heel veel tijd besteden aan allerlei kleine akkefietjes en nauwelijks aandacht voor wat er in de wereld rondom ons gebeurt.

Als ik zie welke gigantische inspanningen gedaan worden in kader van mogelijke eventuele terreurdreiging dan begrijp ik een paar dingen toch niet. U weet toch dat er in ons land meer mensen sterven in bad dan door terrorisme. Goed dat we niet in Antwerpen zitten, want ze zouden er meteen beslissen om een militair in elke badkamer te plaatsen.  Ik bedoel maar, de voorspelde impact op de hele samenleving van de verwachte klimaatverandering is vele en vele malen groter dan die van terrorisme.

Mijn oproep , beste collega’s, is te beseffen dat  we niet leven in een tijdperk van verandering, maar in een verandering van tijdperk (ik citeer hier Jan Rotmans). Om nog een modewoord te gebruiken (eentje dat de minister president ook graag gebruikt): dysruptie. We staan voor veranderingen die alles wat we nu normaal vinden in vraag zullen stellen.

En daarom hebben we nood aan een klimaatrobuuste, een veerkrachtige stad. En ik hoop dat jullie, ongeacht de partij waartoe jullie behoren, beseffen dat we nu nog kansen hebben om de effecten van de klimaatverandering te milderen en dat we nu nog kansen hebben ons voor te bereiden op de komende schokken. Dit klimaatadaptatieplan is daar alvast een zeer goede aanzet toe, en ik hoop dat het een centraal document worden bij alle beleidsdomeinen voor de volgende jaren.

stalinistische score


Het stelt echt niks voor, maar woensdag ben ik verkozen als voorzitter van de commissie Onderwijs, Personeel en Facility Management van de stad Gent. Hoe dat is gegaan zal ik even haarfijn toelichten. Na de gemeenteraadsverkiezingen worden op basis van de uitslag alle mogelijke posities en functies verdeeld. Zo heeft elke commissie een voorzitter en ondervoorzitter. Wie dan welke plek krijgt is dan afhankelijk van heel wat factoren zoals ervaring, gender en dergelijke.

Omdat onze Groen collega Bram Vandekerckhove jammer genoeg uit de gemeenteraad is gestapt moesten dus al zijn functies worden herverdeeld binnen de Groen fractie (en dan gaat het niet enkel over voorzitterschap van een commissie maar ook het opvolgen van een aantal bevoegdheden en enkele zitjes in raden van bestuur). Opnieuw een hele puzzel met al resultaat dat ik dan blijkbaar best geplaatst zou zijn om voorgedragen te worden als voorzitter van de bewuste commissie.

commpartijDe interne keuzes moeten dan nog bevestigd worden, en zodoende was er woensdag de officiële verkiezing. Ik was de enige kandidaat wat mijn kansen aanzienlijk ten goede kwam. Bij het begin van de zitting werden dan de stembriefjes verdeeld en mocht iedereen (geheim!) stemmen. Jammer genoeg mocht ik geen motivatiespeech geven voor de stemming. Toen bleek dat van de 17 aanwezigen er 16 voor mij hebben gestemd en één iemand zich had onthouden (voor de duidelijkheid, in de commissie zitten mensen van Sp.a, Groen, Open VLD, NV-A, CD&V en Vlaams belang).

Zodra de stemming rond was mocht ik meteen de stoel van de voorzitter innemen (die werd warm gehouden door onze geliefde ondervoorzitter Ilknur Cengiz). Om dit heugelijk moment passend te vieren heb ik dan maar chocolaatjes laten rondgaan, waarmee iedereen meteen artikel 48 van ons huishoudelijk reglement heeft geschonden: het is verboden te eten in de gemeenteraadszaal – al heb ik onze burgemeester ook al eens een stukje fruit zien eten tijdens een of andere zitting (en het is hem gegund!). Precies omdat er net een vraag was gesteld door het Belang over de zin van Fair Trade heb ik er bij vermeld dat de chocolade van de Wereldwinkel helemaal Fair Trade is. Ik zou niet willen dat iemand iets zou moeten eten tegen zijn principes in.

Tussen haakjes: de voorzitter moet eigenlijk niks anders doen dat de agendapunten vermelden en het woord geven en heeft dus geen politieke macht. De mensen die mij al hun voorstellen doorstuurden om het onderwijs helemaal te hervormen of het gebouwenpark van de stad in 1 klap energieneutraal te maken zal ik dus wat geduld moeten vragen.

van kartonnen dozen en biefstukken


De vakantie als gemeenteraadslid (inderdaad, twee maanden geen commissies of gemeenteraden) zit erop, en we zijn dus gestart met de zittingen. Voor mij is naast de commissie milieu ook degene waar FM (Facility Management) aan bod komt erg belangrijk omdat zowel het aankoopbeleid, het wagenpark als de stedelijke gebouwen aan bod komen. Dus geef ik graag even mee waar de verkozenen des volks allemaal mee bezig zijn.

Gisterenavond heb ik een vraag gesteld over kartonnen dozen (flauw grapje; deze vraag had beter door Stephanie D’hose gesteld kunnen worden).  Zo kan ik melden dat er in 2013 door de stad Gent 4955 karttonnen verhuisdozen zijn gekocht (en nog 380 speciale kartonnen dozen voor computers). Een beperkt aantal van die dozen wordt een tweede keer gebruikt, maar elk jaar opnieuw worden nieuwe aangekocht. Zeker omdat de volgende jaren nog heel wat verhuisbewegingen gepland zijn wou ik eens weten of er niet kon overgeschakeld worden op herbruikbare exemplaren. Schepen Martine De Regge wist te melden dat dit inderdaad een mogelijke optie is, en men gaat onderzoeken of hier meer ecologische oplossingen mogelijk zijn.

Daarnaast heb ik een vraag gesteld over het wagenpark van de stad (toch zo’n 550 voertuigen) en welk beleid er gevoerd wordt om het aantal te verminderen en de duurzaamheid te verhogen. Daaruit blijkt dat er toch verschillende acties op stapel staan om het aantal auto’s te verminderen en over te stappen naar meer milieuvriendelijke exemplaren. Doel is in elk geval dat het totaal brandstofverbruik in 2018 toch 15% lager is dan 2012.

Tenslotte was er de rubriek ‘droge voeding, kassa 4’, want er stonden bestekken op de agenda voor de aankoop van brood en taarten, groenten, fruit en vlees. Over de aankoop van vlees had ik vorig jaar al wat geschreven, het gaat hierbij over de ingrediënten die nodig zijn om de leerlingen van de hotelschool te leren koken; Verandering gaat traag, maar toch is in tegenstelling tot vorig jaar een stapje vooruit gezet. Zo zal voor groenten en fruit 20% van de aankoop bio zijn en bij het vlees 10%. De bedoeling is vooral ervaring op te doen met ‘de markt’ en zo de komende jaren het aandeel duurzame voeding sietanschotelstelselmatig te kunnen verhogen.  Tegelijk worden ook vleesvervangers voorzien zodat de koks in spé ook leren hoe ze kunnen omgaan met tofu, seitan en andere alternatieven. Ik suggereerde ook om de portie vlees systematisch te verminderen (waardoor er financiële ruimte komt voor duurzamer voeding), en ook die keuze staat op de agenda.

Het zou allemaal misschien wat radicaler en sneller mogen gaan, maar u ziet beste lezer/kiezer, ik probeer jullie stem zo nuttig mogelijk in te zetten.

beste Siegfried,


Ik stel met plezier vast dat je een trouwe lezer bent geworden van mijn blog. Meer nog, gisteren op de gemeenteraad heb je uitgebreid geciteerd uit mijn blogbericht van enkele maanden geleden, waar ik het had over de algemene vergadering van TMVW.

Ik hoop dat je met evenveel interesse de andere berichten leest waar ik tips geef over het verkleinen van de ecologische voetafdruk of oproepen lanceer om zelf in actie te treden voor een meer sociale en ecologische wereld. Al heb ik na gisterenavond het vermoeden dat er andere redenen zijn voor je interesse in mijn schrijfsels. Je bent namelijk op zoek naar munitie om de meerderheid het vuur aan de schenen te leggen.

sigfriedDat neem ik je helemaal niet kwalijk, want dat is wat de oppositie hoort te doen. Al ben ik het meestal helemaal niet eens met wat je vertelt, je brengt je verhaal met veel bravoure, soms wat bombastisch taalgebruik gelardeerd met een flard Latijn en een citaat van Churchill. Best een welkome inbreng in onze soms wat saaie vergaderingen.

Ondanks je bevlogen stijl is de inhoud van je tussenkomsten echter niet altijd zo relevant. Daarom wil ik je gerust wat helpen bij de voorbereidingen van de gemeenteraad. Hieronder een aantal fragmenten die je naar believen kan gebruiken bij een volgende gelegenheid, het moet niet altijd Churchill zijn.

“Inderdaad, ik maak me soms druk over mogelijke problemen met inwijkelingen, maar als ik eerlijk ben heb ik nog veel meer angst voor de gigantische problemen die ons te wachten staan als gevolg van de toenemende klimaatchaos. Daarom zou ik willen oproepen dat we daar met zijn allen een prioriteit van maken. Om mijn duit in het zakje te doen zal ik voortaan mijn kostuums in de kringwinkel kopen en koude douches nemen.”

“Ik ga een tussenkomst houden van een uurtje over het probleem van de kraakpanden, maar vooreerst wil ik toch even aandacht vragen voor volgende realiteit. In een uur tijd verdwijnen 16 planten- of diersoorten en stoten we 2,5 miljoen ton CO2 uit. In een uur tijd sterven 1202 mensen van de honger en komt er 1 700 hectare woestijn bij.”

“Bij dit punt moet ik toegeven dat het college hier gekozen heeft voor een zeer verstandige oplossing in het belang van de fietsers en andere zachte weggebruikers in de stad. Om het pleidooi voor een autoluwe stad te ondersteunen wil ik bij deze graag mijn rijbewijs verkopen aan de hoogste bieder, en dit ten voordele van de Fietsersbond.”

“Beste collega’s, politiek is soms hard, maar vandaag ga ik uit principe alle voorstellen van het college goedkeuren. Ik vraag maar één ding, gelieve dan ook mijn motie te aanvaarden waarin ik voorstel om alle bovengrondse parkeerplaatsen om te vormen tot moestuin. Bedankt voor de steun, en ik stel voor dat we nu overgaan tot een groepsknuffel”.

Als je nog ideeën nodig hebt Siegfried, altijd bereid wat suggesties te doen!

vergaderitis


Vanavond de eerste commissie vergadering van het seizoen en meteen de start van een hele reeks politieke vergaderingen – nog 16 stuks in september om precies te zijn. En daar heb ik de informal summit niet bijgerekend, want jullie waren met 89 % wel duidelijk over mijn verplichtingen. Naast de gewone commissie vergaderingen en de gemeenteraad deze maand zijn er ook extra overleg momenten ter voorbereiding van het komende impulscongres met het oog op 2014. Want politici leven niet volgens de seizoenen maar volgens de verkiezingen…

Daarnaast plan ik de volgende maanden nog een aantal try-outs van mijn nieuwe show in wording. De test gisteren is goed verlopen. De tent zat tot de nok vol (er waren dan ook maar 30 stoelen), er is redelijk wat gelachen (niet onbelangrijk als je je voorstelling de naam eco-comedy geeft) en de boodschap kwam precies wel over. Ik kreeg achteraf nuttige suggesties en begin te voelen welke stukken al of niet werken. Ik ga mezelf voldoende tijd geven om de show bij te werken en zal hier binnenkort nog meer data en plaatsen voor try-outs meegeven. Dit zal je hier allemaal kunnen lezen.

IMG_0905Het was trouwens weer heel inspirerend om op het fair festival te zien hoeveel mensen, organisaties en ondernemers concreet bezig met nieuwe oplossingen voor de toekomst. Ideeën en creativiteit zijn in voldoende mate aanwezig, nu nog het bewustzijn over de noodzaak tot veranderingen en komt nog in orde. Ik zal in elk geval blijven proberen op de vele politieke vergadering een steentje bij te dragen…

postjes pakken?


Gisterenavond hebben we op de gemeenteraad een hele reeks mandaten goedgekeurd. Het gaat over de zogenaamde ‘postjes’ die horen bij de politieke stiel. Als kersvers verkozene zie ik het dan ook als mijn plicht om eens uit te doeken te doen hoe dit nu allemaal in elkaar zit. (een beetje saai allemaal, maar transparantie is niet altijd onderhoudend)

In een grote stad als Gent zijn er ontelbare organisaties actief die nauw samenwerken met de stad of geheel of gedeeltelijk afhankelijk zijn van subsidie van de stad. Deze organisaties hebben allen hun algemene vergadering en raad van bestuur of commissies. Het is logisch dat de stad mee de richting kan bepalen van pakweg Max Mobiel of de sociale huisvestingsmaatschappijen, want ze zijn essentieel voor het uitvoeren van het beleid.

Daarom is er voorzien dat er in die raden van bestuur een aantal zitjes zijn voor vertegenwoordigers van het stadsbestuur, de raadsleden dus. Het is dan ook een traditie dat na elke verkiezing de hele lijst van mandaten wordt bekeken en terug herverdeeld, op basis van de uitslag. Iets waar nu ook Groen bij betrokken wordt.  Ik heb de volledige lijst bekeken en het gaat om maar liefst 470 zitjes in 258 organen van in totaal 81 organisaties. Daar zitten culturele instellingen bij zoals het SMAK of NTGent, er zijn intercommunales zoals Ivago of TMVW, er zijn de sociale huisvestingsmaatschappijen, enkele (hoge)scholen, vzw’s die bezig zijn met sport en toerisme, het stadsontwikkelingsbedrijf, het havenbedrijf, en zelfs de Gentse Wijnmetersgilde.

Die laatste is echter niet zo representatief, want als ik de lijst bekijk gaat het toch vooral over organisaties die mee bepalend zijn voor het stadsleven. Dus dat de overheid  mee het stedelijk ziekenhuis of de Topsporthal gaat beheren is niet zo gek, het gaat tenslotte om gemeenschapsgeld. Om redenen die mij niet altijd duidelijk zijn het vooral de gemeenteraadsleden die de zitjes gaan opvullen. Waarbij het wel eens zal gebeuren dat er meer zitjes dan nodig zijn gecreëerd om de politieke evenwichten te respecteren. De lijst en het aantal zitjes wat uitdunnen zou ik persoonlijk geen slecht idee vinden. Maar dit zijn nu regels van het spel, en die kan je niet zomaar veranderen natuurlijk.

Met de Groen fractie hebben samen de een lijst van 103 zitjes bekeken en afgesproken wie best geplaatst is om een mandaat op te nemen. Soms moeten het schepenen zijn, meestal gemeenteraadsleden en af en toe kan het ook iemand zijn die niet verkozen is. Ik heb al eerder gesproken over de plaatsen die ik zal innemen. Ik denk dat als alles rond is deze lijsten ook door de stad zelf worden gepubliceerd.

En dan is er nog de kwestie van de zitpenningen. Voor sommige raden van bestuur of vergaderingen is een zitpenning voorzien. Het gaar over maximum 1 derde van de mandaten (vooral de intercommunales).  Dit wordt gezien als een compensatie zien voor de grote tijdsinvestering die erbij hoort. Persoonlijk vind ik dit niet nodig, vooral omdat dit de perceptie van zakkenvullers alleen maar groter maakt. Ik weet nog niet over welke bedragen het gaat en misschien vind ik binnen twee jaar wél dat zo’n vergoeding best te verdedigen valt.

Ik heb tot hiertoe 1 algemene vergadering meegemaakt (voor het diner achteraf heb ik me verontschuldigd) en woensdag is er een raad van bestuur (waar ik weer ga passen voor de maaltijd achteraf). Ik zal hier in elk geval nauwgezet verslag uitbrengen van de vergoedingen die ik hiervoor krijg en of er al dan niet tonijn wordt geserveerd op de eventuele recepties.

nog een paar vergaderingen graag


De gemeenteraad van gisteren leverde wel wat vuurwerk op rond de schrapping van het woord ‘allochtoon’ door de stad Gent en ‘vreemdelingentaks’ in Antwerpen. Met als intellectueel hoogtepunt de tussenkomst van Mevrouw De Clerq van de NV-A die het schrappen van woorden beschreef als praktijken van Pol-Pot, Hitler en Napoleon. Geef toe, daar kan je niks tegen in brengen. Het goede nieuws voor mijn kinderen is vooral dat de hele agenda in 1 avond is afgewerkt en we dus vandaag een vrije avond hebben!

Verder zijn gisteren ook een reeks van 70-tal benoemingen goedgekeurd. Het zit namelijk zo dat er in en rond Gent heel wat organisaties, vzw’s en intercommunales actief zijn die mee de werking en ontwikkeling van de stad bepalen. Vaak financiert de stad mee deze organisaties, dus is het niet abnormaal dat de stad mee mag beslissen en zijn er een aantal zitjes voor gemeenteraadsleden voorzien. Gisteren is een eerste groep van 50 van die beslissingen goedgekeurd. Let wel, dit is slechts een voorbode van een nog grotere lijst die we in maart moeten bespreken en goedkeuren.

Zelf ben ik nu de vertegenwoordiger van de belangen van de stad in de algemene vergadering van het Festival Van Vlaanderen – Gent, vzw REGent en Sodiganda. Tevens zal ik in de raad van bestuur zetelen van Ivagovzw Digipolis en REGent. Deze verdeling is het gevolg van een ingewikkelde verdeling waar rekening is gehouden met oppositie-meerderheid, mannen-vrouwen, onderlinge verhouding tussen te partijen en nog wat parameters. Hoe het zit met het aantal bijkomende vergadermomenten is nog niet duidelijk, wat ik wel weet is dat er bij enkele van die mandaten ook weer presentiegelden – of zitpenningen horen. Als ik er meer informatie over heb, zal je dit natuurlijk hier kunnen lezen.

Dat er historische redenen zijn voor het installeren van dit soort democratische controle kan ik wel begrijpen. Als ik mij niet vergis wordt het aantal vertegenwoordigers ook via het gemeentedecreet bepaald en is dit vaak afhankelijk van het aantal inwoners van de stad. Als nieuwkomer vraag ik me wel af of het soms niet met een beetje minder kan. In de RVB van REGent zitten er 10 raadsleden, in de RVB van Ivago zijn we met 8. In de algemene vergadering van Sodiganda zetelen 18 raadsleden, in de RVB van Digipolis 5. Alleen in de AV van het Festival van Vlaanderen ben ik de enige vertegenwoordiger. Het is misschien nog wat vroeg om boring meeting - consensushier als kersvers raadslid al meningen over te verkondigen. Wat alsmaar duidelijker wordt: er komt veel bij kijken…en mijn laatste vergadering is nog niet in zicht.