leve het klimaatpeleton


biciparis-600x375Voorbije woensdag een fijne middag gehad met de jongeren van het klimaatpeleton. Het gaat om Miguel, Aïsha, Marieke, Damian, Sevki, Elisia, Leila, Ilyas, Mamadiarra, Eyüphan, Haleika en Kemal. Ze bereiden zich voor om binnenkort naar Parijs te gaan… met de fiets.

Niet evident omdat het niet allemaal getrainde fietsers zijn en voor hen het hele thema van klimaat en ecologie niet zo vanzelfsprekend is. Tijdens wekelijke sessie’s doen ze voorbereidende tochten en doen ze kennis op. Op die manier worden ze in hun eigen gezin en vriendenkring klimaatambassadeurs.

11-150x150Dit project van Victoria De Luxe zal leiden tot een documentaire. Je kan hier al wat filmpjes zien van de voorbije activiteiten. Ik geloof dat dit soort langdurige projecten meer impact hebben dan de eenmalige sessies die soms in scholen worden gegeven (en waar ik vaak wordt voor uitgenodigd). Als we echt willen jongeren (en ook niet-jongeren) op een goede manier informeren dan zal er geïnvesteerd moeten worden.

Respect voor deze bonte bende, ik hoop ze in Parijs allen te zien. (er zijn al meer dan 7600 landgenoten ingeschreven voor de climate-express, je kan er nog bij!)

de vrijwillige samenlevingsdienst


Deze week een interessante ontmoeting gehad met een tiental jongeren die al zes maanden bezig zijn met een vrijwillige samenlevingsdienst. Het gaat om een initiatief dat onlangs ook in heel wat media-aandacht kreeg en waarbij geijverd wordt voor de mogelijkheid voor jongeren om zich gedurende een periode in te zetten voor een maatschappelijk project. Oudere lezers 🙂 herinneren zich wellicht nog de burgerdienst die enkele decennia terug een alternatief vormde voor de verplichte legerdienst. Wees maar zeker dat heel wat waardevolle maatschappelijke initiatieven ontstaan zijn door de gewetensbezwaarden van toen.

Het voorstel komt van het platform Jongeren voor de Samenleving. Ze geloven dat het zowel voor de samenleving als voor de jongeren zo’n samenlevingsdienst een meerwaarde kan betekenen. Een belangrijke focus is het herstellen van het van het sociale weefsel, om mensen terug zin te geven om « samen te leven ». Om het gaat om het vertrouwen in de democratische instellingen te herstellen,  om iedereen het plezier terug te geven om zijn eigen weg te gaan, omringd door anderen. Hier kan je hun open brief lezen en ondertekenen.

De jongeren die nu hun gemeenschapsdienst uitvoeren doen dit bij uiteenlopende organisaties zoals de Sleutel, Leo, Kif Kif en anderen. Ondanks de steun die ze kregen vanuit alle partijen is er geen enkele overheid bereid om dit voorstel ernstig te overwegen. Dus nog een interessant idee dat we van onderuit kunnen ondersteunen. Hier alvast een verslag van de eerste editie van het project in 2011.

de GAS-beloning


Zoals beloofd vanaf vandaag weer wat meer deftige berichten op deze blog. De voorbije week was een luie week, al heb ik de nodige voorbereidingen getroffen om de parkeermoestuin weer op te starten. Daarnaast heb ik behoorlijk wat gelezen (waaronder het lijvige milieujaarverslag van de stad Gent) en een aantal vragen voorbereid voor de commissies van deze maand.

Een interessant idee dat ik volgende week aan de burgemeester wil voorleggen is dat van de ‘Positive Ticket’, een model dat toegepast wordt door de politie in verschillende regio’s in Canada.

Het is een programma dat vooral gericht is op  kinderen en jongeren, en waarbij politieagenten (maar ook gemeenschapswachten) gedrag van jongeren en kinderen die ‘goede dingen doen’, belonen met een ‘positief ticket’. Dit ticket is een bon of voucher die kan bijgehouden worden, en waarmee een individu of groep (klas, jeugdgroep) een bepaald aantal van de bonnen kan inruilen voor een beloning (filmtickets, zwembadtickets…). De proefprojecten in Canada blijken goede resultaten op te leveren en ook de relatie tussen politie en jongeren te verbeteren.

In tijden van het steeds maar focussen op wat mis loopt en de wildgroei van GAS-boetes die behoorlijk wat jongeren treffen kan een positief alternatief misschien ook geen kwaad. Want we weten dat ‘wat aandacht krijgt, groeit’. Ook vanuit opvoedingsperspectief is reeds langer duidelijk dat het positief bedrag stimuleren effectiever is en minder inspanning vraagt dan ongewenst gedrag afleren. Ik heb al een nieuwe naam voor de toepassing bij ons: we noemen het GAS-beloningen, waarbij GAS staat voor Goede Actie Stimulans.

positiefticketHier een kort filmpje over de Positive Tickets: – Video

alles is politiek


Goed nieuws voor wie het politieke nieuws (of de propaganda) op mijn blog wat beu geraakt. (je kan het nu trouwens gewoon in de krant lezen) Vanaf heden besteed ik terug aandacht aan andere aspecten van het low impact leven. Want werken aan de wereld kan gelukkig ook op vele andere manieren. Wie zich daarvoor wil engageren krijgt kansen genoeg. Als we gewoon eens kijken naar de komende dagen dan is heel wat te doen.

Vandaag is het bijvoorbeeld werelddag van Verzet tegen Armoede. Jammer genoeg stellen we vast dat in eigen land de armoede groeit en steeds meer mensen treft. Verontwaardiging hierover is een eerste stap maar er zal vooral gekozen moeten worden voor een structurele aanpak (die dan wel weer van politieke keuzes zal afhangen).

Donderdag 18 oktober is er nieuwe editie van Zuiddag, waarbij duizenden jongeren een dag zullen werken ten voordele van projecten in Venezuela. Want ook wereldwijd neemt de armoede toe. Dit jaar doet ook dochter Marieke mee (waar ik natuurlijk trots op ben). Over geëngageerde jongeren gesproken, vrijdag is het dan weer dag van de jeugdbeweging. Dergelijke beweging zijn niet te onderschatten als het gaat over opbouw van de gemeenschap en engagement. Dus ben ik ook trots op zoon Adam die meedoet met deze dag.

Op zaterdag 20 oktober in Gent is er de voorstelling van de film ‘Muffin Man’. Ik mag daarbij de inleiding verzorgen, en naast een oproep voor – jawel – vormen van burgerlijke actie zoals die van Steven De Geynst wil ik het zeker hebben over de mogelijkheden van lokale besturen om zelf een strategie te ontwikkelen rond voedselverspilling.

Graag vermeld ik ook nog het transitiefestival op 26 oktober in de Vooruit in Gent. Een unieke dag voor het brede publiek waar je kan zien wat er allemaal aan het gebeuren is. Zelf ben ik er ook met de transitiegroep Gent, Green Track en het Ministerie van Ideeën. De vele initiatieven die je op het festival kan leren kennen zijn de voorbode van de veranderingen waar we voor staan, en dus een aanrader voor vers verkozen politici.

Dus ja, politiek heeft met veel meer te maken dan met partijen en gemeenteraden. Het gaat over vele keuze die je dagelijks maakt, in de winkel, op het werk, in de bank, in je buurt, je vereniging, je engagement. Toch wel een leuke gedachte dat je op die manier elke dag je democratische rechten kan gebruiken.

 

goed gevonden


Gisteren was ik te gast op de wetenschapsexpo. Een evenement waar scholieren en studenten allerlei uitvindingen en onderzoeken voorstellen aan het grote publiek. Thema van dit jaar was ‘hernieuwbare energie voor iedereen’. Voor ik mijn praatje mocht houden kon ik ook even rondkijken en zag dat er toch behoorlijk wat leuke ideeën en ontwerpen tussen zaten. Een auto die rijdt op een combinatie van zonnecellen en windturbines, een vuilnisbak die geluid maakt als je er iets in gooit, een eetbaar bord, biogas van GFT-afval, een maquette van een daktuin, een serre met een verluchtingssysteem op zonne-energie, een turbine om energie op te wekken met golven van de zee, warmte uit het compostvat en zelfs een boekentas die zelf met een lichtje aangeeft als ze te zwaar geladen is.

Er waren niet echt werkende prototypes te zien, maar de vele stands gaven wel een goed overzicht van de richting waarin de leerlingen op zoek gingen naar oplossingen. Wat een beetje opviel, ik zag weinig uitvindingen die ons kunnen helpen om minder te consumeren of minder te verbruiken. Iedereen zoekt naar manieren om het groen te doen, maar het minder doen blijft een moeilijke kwestie. Niet te verwonderen natuurlijk want dit blijft ook nog steeds de richting waarin bedrijven en politiek zoeken. Onze levensstijl vergroenen, ok maar onze manier van leven in vraag stellen is natuurlijk nog een andere vraag.

Na afloop kreeg ik nog een interessante tip, de site instructables.com. Op het eerste zicht een bron met allerlei ‘doe het zelf’ technieken op vele vlakken. Er staan bijvoorbeeld ook een aantal bouwsystemen in voor energiefietsen, filmpjes en handleiding voor allerlei knutselwerkjes (zoals ook zonneboilers en windturbines). De moeite om nog eens verder te bekijken.

leve de jonkies


Een vraag voor iedereen: hoelang is het geleden dat je nog eens met je handen in de volle grond hebt gewoeld?  Ik vroeg het me gisteren af toen ik in Dikkelvenne (Gavere) met mijn handen in de aarde zat tijdens de boomplantactie. Nog maar eens een verhaal een gewone milieuheld. Kurt is garagist, maar ook erg begaan met hernieuwbare energie en elektrische auto’s. Hij was al een tijdje op zoek naar een stukje grond om te bebossen. Na lang zoeken krijgt hij de kans om 2 hectaren grond aan te kopen. Hij maak afspraken met de Vereniging voor bos in Vlaanderen en met de actie 10:10 van de universiteit Gent.

En gisteren was het zover, ongeveer 2500 boompjes zijn er aangeplant met een groep van ruim 50 studenten. Beuken, eiken, berken en ook een haag van struiken er rond. Het was een prettige bedoening, met veel plezier, gesprekjes, water, koffie, thee en een berg chocolade koeken (je zou je gaan afvragen of ze erom doen). Maar ik had meer dan genoeg voldoening aan het planten zelf zodat ik de behoefte aan suikergoed zonder grote problemen kon onderdrukken. Wie dat wou kon ook een wens aan een boompje hangen die dan samen met de boom groot kan worden.

Ik heb trouwens weer van alles geleerd. Van de 2500 boompjes die we nu op deze hectare in de grond hebben gestopt zullen zo’n vijfhonderd uiteindelijk een bos vormen. Vooreerst is er de natuurlijke selectie die maakt dat niet alle boom zullen doorgroeien. Na een jaar of zeven wordt het bos voor de eerste keer uitgedund, waarbij de zwakkere exemplaren verdwijnen. Nog eens zeven jaar later komt er een tweede uitdunning en dan kunnen we min of meer van een volwaardig bos spreken. Het mag duidelijk zijn, bomen planten is bij uitstek een uiting van lange termijn denken. (bomen omhakken is dus het omgekeerde). Voor wie zelf nog een bos wil planten nog een tip, doe het nooit als er oostenwind is!

Dus opnieuw een mooie en vruchtbare dag om nog lang te houden. Met ’s morgens de milieuheld van 82 jaar en in de namiddag de hele bende enthousiaste  jongeren. Om van de avond nog maar te zwijgen.

melkrobot of boer?


Vandaag was ik in Biotechnicum, een school in Bocholt waar toekomstige landbouwers worden opgeleid. Een interessante en belangrijke doelgroep dus. Tussen de twee lezingen mocht ik even een kijkje nemen bij de volautomatische melkmachine, een inderdaad behoorlijk spectaculair staaltje techniek.

Het is jammer dat landbouwers vaak gezien worden als tegenstanders van wie voor milieu ijvert. Ik wou aan deze 14-15 jarigen dan ook duidelijk maken dat ze zelf echt wel belang hebben bij een andere manier van voedsel produceren. Uiteindelijk is de moderne landbouwer helemaal ingeschakeld in een economisch model gericht op verhogen van de winst en verkleinen van de kosten. Zware leningen, zware administratie, grote druk en afhankelijk van natuurlijk elementen. Het is allemaal minder romantisch dan het uitzicht van de koeien en kippen zoals ze op de verpakking van melk of eieren staan. Een echt gesprek met deze jongeren was niet mogelijk (gezien de grote groepen), maar achteraf kwam een meisje me toch vertellen dat ze het heel boeiend vond. En dus was mijn dag weer goed.

Een hele tijd geleden schreef ik hier al iets over duurzaam dorp Olst, dat een van de deelnemers was in een competitie rond het duurzaamste bouwproject. Nu krijg ik het bericht dat Olst door een vakjury verkozen tot ‘Duurzaam Dorp Overijssel 2011′. Olst krijgt een geldprijs van € 200.000,- om duurzame plannen te realiseren. Olst scoorde punten bij de jury met de plannen voor een wijk van aardehuizen (Earthships). De ecowijk wordt door de bewoners zelf gebouwd en krijgt naast zelfvoorzienende aardehuizen ook natuurlijke speelplekken, dieren en een bezoekerscentrum om ook mensen van buiten de wijk bij het project te betrekken. Wie organiseert eens zo’n wedstrijd in Vlaanderen (misschien Leuven of Gent of Limburg die in een wedloop zijn gewikkeld om zo snel mogelijk klimaatneutraal te zijn?) Of zou dit een nieuw plan kunnen zijn voor Uplace?

En, als het positief is, mag het ook gezegd worden. Vandaag heen en terug vanuit Gent naar Bocholt, met vier treinen en twee bussen die (bijna) perfect volgens het boekje reden. Merci mensen van de Lijn en NMBS