belang van de bodem


De dagen worden stilaan langer, wie bezig is met moestuinieren kijkt er naar uit weer te kunnen starten met het bewerken van de bodem. Dat die bodem o zo belangrijk is wordt steeds maar duidelijker. Een landbouw die afhankelijk is van meststoffen en pesticiden maakt die bodem steeds meer kapot. Terwijl overal in Europa regeringen maatregelen nemen om agro-ecologie te ondersteunen schiet onze minister wat dit betreft alweer te kort. Deze open brief van de voorzitter van het BioForum stelt het probleem duidelijk. Verder doen zoals we bezig zijn wat betreft voedselproductie zal voor steeds meer problemen zorgen.

Naast een grote verantwoordelijkheid bij het beleid kunnen we zelf ook iets doen natuurlijk. Of beter gezegd niets doen. Want wie een tuin 2013-09-15 12.31.06heeft en het klimaat een handje wil toesteken kan maar best de tuin laten verwilderen. Weg mooie gazonnetjes en aangeplante bloemenperkjes. Een beetje moestuin en verder de natuur zijn gang laten gaan. Wie de wetenschappelijke basis van de oproep voor een wilde tuin eens wil bekijken kan hier terecht. Bijkomend voordeel van een verwilderde kringlooptuin: veel minder werk, en veel meer tijd om ervan te genieten.

Want ook voor onze bodem zal er maar één methode zijn die op lange termijn kan werken: liefde.

 

Advertenties

meer vlees = minder voedsel


Vandaag inspireer ik me even op een interessant bericht op de facebook pagina van Esmeralda Borgo. Uit een onderzoek van Vilt blijkt namelijk dat iedere Vlaming 1 282 vierkante meter landbouwgrond nodig heeft voor z’n voeding, als je vertrekt van wat die gemiddelde Vlaming nu allemaal verorberd. Nog opvallend, zowat 72% van dit landgebruik heeft te maken met vleesverbruik, een derde is nodig voor alle groenten, fruit en granen die we zelf opeten. Met andere woorden, overschakelen naar een vleesarm dieet vraagt veel minder ruimte.

Als ik deze cijfers even vertaal naar Gents niveau, dan zien we het volgende. Totale oppervlakte is 15 800 hectare, waarvan een kleine 25% landbouwgrond is (cijfer van 2000) wat wil zeggen dat er genoeg grond is om 30 811 Gentenaars te voeden (of wel een goede 12 % van de bevolking). Stel dat we met zijn allen vegetariër worden, dan lukt het wellicht om tot 25% te komen. Het is natuurlijk niet perse nodig dat we al onze voeding binnen de stadsmuren produceren, maar onze afhankelijkheid verkleinen van import van industrieel voedsel (vooral gebaseerd op fossiele brandstoffen) is misschien geen slecht idee.

bambooserreHet is dan ook een van de grote uitdagingen voor de stad en de burgers om hier werk van de maken. Creatieve ideeën zoals dit hier zijn aan te moedigen. Er broeden trouwens heel wat initiatieven rond voedsel in de stad – binnenkort begin ik terug aan de parkeermoestuin.

Esmeralda heeft een interessante blog rond permacultuur en gaat haar verhaal ook vertellen op diverse plaatsen. Hier meer info over lezingen in Kortrijk en Mesele. Zeker een aanrader.

 

boerderijen, geen veefabrieken


Misschien is dit wel een interessante petitie om te tekenen.

De concentratie van vee in megastallen binnen bepaalde regio’s, de niet-aflatende uitbreiding van de veestapel, de industriële mestverwerking op het platteland en het inzetten van dieren als handelsproduct binnen de wereldmarkt, schaden de gezondheid, het milieu, de leefomgeving, het landschap en het dierenwelzijn.

Daarom vragen we de federale, Vlaamse, provinciale en gemeentelijke overheden elk voor hun bevoegdheid om:
1. De veestapel-afbouw terug op te nemen;
2. Stop aan veeteeltgetto’s:de leefomgeving ook lokaal beter te beschermen door een betere spreiding van het aantal dieren;
3. Beschermen van de volksgezondheid door de gezondheids- en milieukost van demassaproductie te verrekenen in de prijs van het product;
4. Bevorderen van de leefbaarheid van de omgeving door de veeteeltbedrijvenmaximaal in te passen in de omgeving, met nadruk op: de kwaliteit van het landschap en haar natuur, de effecten van transporten van en naar het bedrijf, samen met de druk van de veestapel op de omgeving;
5. Te investeren in een daling van vleesconsumptie en verhoging van het dierenwelzijn;
6. Steunen van duurzame landbouw, in eerste plaats de biolandbouw, in plaats van de schaalvergroting;
7. De voedselkringloop zoveel mogelijk lokaal te sluiten.

Lees hier de volledige platformtekst:http://www.wmfkoepel.be/documenten/landbouw/platformtekstveestapel.pdf

Durf te denken (behalve over GGO’s)


IMG_0975Vandaag was er dus het protestfeest rond de GGO’s in Gent op de Kouter. Ondanks het druilerige weer zijn toch zeker 300 mensen langsgekomen om hun ongenoegen te uiten.

De voorbije dagen was er trouwens flink wat discussie hierover onder andere in De Standaard. Dat is op zich een goede zaak, dat er debat mogelijk is over deze technologie en de argumenten die door de GGO-industrie steeds worden opgedist. Zoals het argument dat GGO’s de honger uit de wereld kunnen helpen en perfect veilig zijn voor de gezondheid.

Wat dit laatste betreft is het de moeite even te kijken bij het ‘Europees Netwerk van Wetenschappers’ die een gefundeerde tekst heeft uitgewerkt om duidelijk te maken dat er absoluut geen consensus is over de zogenaamde veiligheid van deze producten. De tekst komt niet van ‘actievoerders die emotioneel en onwetend zijn’, maar over specialisten in diverse domeinen (maar met dat verschil dat ze niet betaald worden door Monsanto).

IMG_0976Over de andere argumenten zoals dat van de honger is Kathleen Van Bremt duidelijk in haar standpunt (hier een fragmentje) “Het hongerargument is een theoretisch argument, dat in de praktijk echter nergens op slaat. De meeste GGO’s hebben tot doel pesticiden, herbiciden en kunstmeststoffen te verkopen voor de industriële landbouw. De gentechnologie draagt overigens niet bij tot een vermindering van het gebruik van pesticiden en herbiciden zoals de chemische sector ons graag laat geloven. Het is geen toeval dat de afgelopen decennia bijna de hele zaaigoedsector in handen is gekomen van de chemische industrie, die daarmee stelselmatig controle tracht te krijgen over onze voedselproductie, en die boeren van over de hele wereld afhankelijk maakt van die industrie. Bovendien krijgen die bedrijven, middels de patenten die ze op de technologie bezitten, ook ‘het leven’ zelf in eigendom. Dat de kassa daardoor rinkelt, hoeft geen betoog. Met honger heeft dat allemaal niet veel te maken, tenzij het om winsthonger zou gaan.”

Duidelijke taal me dunkt. Toch zal het moeilijk zij om in Gent officieel actie te ondernemen tegen GGO’s, want de Gentse universiteit staat aan de wieg van de GGO-technologie en het is binnen de universiteit taboe om hierover zelfs maar een kritische vraag te stellen. Op de actie was een beschamend filmpje te zien waar de woordvoerder van de universiteit wist te melden dat: ‘het standpunt van de UGent over GGO’s is dat we geen standpunt hebben‘. De slogan ‘Durf te Denken’ is dus niet altijd van toepassing.

de grond van de zaak


Iedereen weet dat we niet kunnen leven zonder zon, lucht en water, maar er is nog een factor die vaak vergeten wordt, de grond waarop we leven. Het is dankzij deze vruchtbare laag dat we kunnen genieten van voedsel, vezels, hout en brandstoffen. Maar de ‘moderne’ landbouwtechnieken brengen steeds meer schade toe aan de kwetsbare toplaag waardoor we steeds meer risico’s lopen met minder vruchtbare grond meer mensen te moeten voeden. Volgend filmpje maakt duidelijk hoe belangrijk grond is.

Naast de uitputting van de grond is er nog het probleem van de beschikbaarheid ervan. Zo zijn grote bedrijven (en landen) op grote schaal bezig land op te kopen, kwestie van hun activiteiten te kunnen verderzetten. Landgrabbing noemt dit.

Op lokaal vlak stelt het probleem zich evengoed. Voor jonge mensen die als biologische boer willen starten is het bijna ondoenbaar om een stukje grond te vinden. Niet alleen omwille van de toename van wegen en gebouwen, maar ook omdat er steeds meer mensen zijn die weides kopen of pachten om er enkele status-paarden op te kunnen zetten.

Gelukkig is er een initiatief in de maak om daar iets aan te doen: het Vlaamse biogrondfonds wil gronden aankopen en daarna verpachten aan biologische landbouwers. Je kan hier de stand van zaken lezen van het project.  Naast onze eigen bank, onze eigen energie-coöperatieve dus misschien binnenkort onze eigen grond. De toekomst ziet er niet per se zo slecht uit.

leuke dingen voor de mensen (en de wereld)


Goed nieuws; het gaat steeds beter met de Community Supported Agriculture én de media tonen aandacht voor deze interessante manier van voedselproductie. Deze mooie reportage op Koppen toont de vele voordelen van landbouw die gedragen wordt door lokale gemeenschappen. Het verhaal van het ex-model dat een serieuze carrière shift maakt naar boerin zal wellicht ideeën oproepen bij bedenkers van het programma boer zkt vrouw. Op deze site kan je meer lezen over de bestaande projecten. Als we dit soort landbouw willen ondersteunen kunnen we er maar beter klant van worden.

Nog goed nieuws voor de voedselteams, de schepen van Facility Management (gebouwen dus) van de stad Gent engageert zich om samen met haar collega’s op zoek te gaan naar bijkomende plaatsen om depots voor voedselteams te organiseren. Er zijn wel al 17 teams actief die ongeveer 550 gezinnen bedienen, maar er is tevens een wachtlijst van ruim 130 mensen die in het netwerk willen stappen. Het vinden van een geschikt depot is meestal het grote probleem, daarom heb ik gevraagd om daar werk te maken. Er zijn heel veel gebouwen van de stad, de scholen, OCMW en anderen die niet continu gebruikt worden. Het voedselteam van het Rabot neemt trouwens zijn intrek in de Kerk. Voedselteam leden zullen misschien nog blij verrast worden als ze 2 broden en 5 vissen vinden in hun voedselpakket!

giveboxjeDat goede ideeën snel hun weg vinden is hier ook te merken aan de introductie van de eerste Give-boxen en ‘ruil-je-boek-kast’ in Gent. Vanuit de buurtwerking zorgen deze initiatieven ervoor dat mensen en spullen elkaar vinden en tegelijk het milieu wat sparen.

De ‘give box’ van de Bloemekenswijk vindt men elke woensdag op de stoep van het buurtcentrum, Frans Van Ryhovelaan 119. De ‘give box’ van de wijk Sluizeken-Tolhuis-Ham staat in Buurtcentrum ’t Sluizeken, Godshuishammeke 20. Men kan er elke werkdag van 9 tot 12 uur terecht of tijdens activiteiten.  De ‘ruil-je-boek-kast’ van de Rooigemwijk vindt men vanaf vrijdag 28 juni 2013 in Buurtcentrum Rooigem, Linnenstraat 27.

Om de goede flow nog te versterken, een oproep om meteen ook te zorgen voor een beetje meer bos in Vlaanderen. BOS+ is op zoek naar stemmen, veel stemmen. Want per 5.000 stemmen krijgen ze 5.000 euro voor onze bossen. BOS+ wil bossen een duwtje in de rug geven: bomen planten, struikranden aanleggen of poelen herstellen. Alles voor de biodiversiteit in ons bos. Maar daarvoor hebben we hulp nodig. Surf daarom naar www.evoto.be en stem op BOS+. Per stem krijgt BOS+ 1 euro voor het project Business 4 Bos. Waarvoor heel erg bedankt!

small is beautiful


Ik hoor regelmatig de opmerking dat als we binnenkort 8 of 9 miljard monden moeten voeden dit enkel zal kunnen met grootschalige, industriële landbouw. En soms ben ik geneigd om die redenering te volgen, want je hebt toch bijzonder grote opbrengsten nodig om aan de groeiende behoefte te voldoen.

Het is echter wel de moeite om eens uit te zoeken wie de grote promotoren van deze industriële schaal zijn. Want het zijn niet de boeren, niet de politici en ook niet de academici. Het zijn vooral zij die het meest te winnen hebben bij deze vorm van landbouw. En dat terwijl er ondertussen steeds meer studies aantonen dat het mogelijk is om de hele wereldbevolking te voeden als we minder vlees eten, minder voedsel verspillen en kiezen voor een ecologische manier van werken. Volgend filmpje maakt duidelijk hoe de mythes van de grootschalige landbouwindustrie kunnen doorprikt worden.