the Voice versus Monsanto


Zo, de eerste stap naar onsterfelijke roem is gezet, al denk ik dat het meteen de laatste stap zal zijn ook.  Een verslagje van een inleefreis naar de medialaan.

dscf9016Ik ben vlot ter plekke geraakt met de trein en de blue bike. Wel even moeten zoeken naar de fietsenstalling op een gigantische en overvolle autoparking. In de overdekte fietsenstalling stonden vooral brommers, maar toch ook enkele fietsen. Goed zo!

Aan het onhaal vriendelijk ontvangen door een jongedame die mijn naam even moest aanvinken op een bijzonder lange lijst van meerdere pagina’s. Wetende dat er meerdere dagen van audities zijn heb ik al medelijden met de jury.

Dan mogen we plaatsnemen in de wachtruimte, koffie en frisdranken a volonté. Ik zie vooral jongens en meisjes van rond de twintig. Ik merk heel veel hormoonverstorende stoffen op hun gezichten, en bedenk dat ik hier straks ook voor hen zal zingen, al beseffen ze het niet.  De kandidates zitten stil op hun stoel, er zijn enkele mannen ook en ze zien er allemaal stoer en cool uit, sommigen hebben een gitaar over de knie. Ik ben de enige met Ukelele.

Tijdens het wachten kijk ik wat rond, ik ben niet de oudste denk ik even. Maar dat komt omdat er ook wat begeleidende papa’s bij zijn.  Die naast mij fluistert zijn zenuwachtige dochter in : ‘niet zenuwachtig zijn, je hebt niks te verliezen, alleen te winnen!’.  Ik merk bij mezelf dat de gedachte ‘ik vrees dat de meeste hier eerder zullen verliezen’ opkomt en laat ze mindfullnesgewijs passeren.

Na een dik kwartier roept de vriendelijke onthaal dame me en mag ik plaats nemen vlak naast de deur van het auditielokaal. De spanning loopt op. Ik schrik op als ik plots Kristof Calvo zie aanwandelen.  Krijg ik concurrentie uit groene hoek vandaag? Maar Kristof blijkt hier te zijn voor een politiek debat, en wenst me alvast veel succes.

Dan mag ik binnen in een klein lokaaltje, waar drie juryleden achter een tafel zitten. Voor mij een microfoon en camera. Ik stel me even voor en vertel dat ik een strijdlied kom brengen tegen pesticiden. Dat hebben ze vast nog niet gehoord vandaag. Ik zing een stukje van ‘Zonder is gezonder’. Ik krijg een complimentje over de ‘leuke tekst’ en mijn Velt T-shirt. Het oudste jurylid wenst me veel succes met mijn strijd. (Dus duidelijk niet met mijn zangcarrière)

In het buitengaan kan ik nog een babbeltje slaan met Jill Peeters, misschien wel de meest onderschatte klimaatactiviste van het land. We hebben het over de komende klimaattop in Marakesh en waar we zoal mee bezig zijn. Wellicht zal de auditie weinig zoden aan de dijk hebben gezet, maar het was leuk met Jill bij te praten.

Het echte werk is echter nu zaterdag. De officiële première van ‘De Smoestuinier’ bij de Vieze Gasten. Er zijn nog enkele tickets te koop. De kans dat het ooit op TV te zien zal zijn is bijzonder klein ;).

je ne suis pas Europe?


Niet alleen wat kernenergie betreft maar ook als het over landbouw gaat kiest Europa partij voor de grote commerciële belangen. Het besluit van de EU om de lidstaten zelf te laten beslissen over de komst van GGO’s klinkt misschien democratisch, maar zal ongetwijfeld zorgen dat GGO’s op grote schaal in de EU zullen worden toegelaten. De lobbyisten van Monsanto en co zullen in hun vuistje lachen. Al ben ik een voorstander van meer Europa, een beleid ten dienste van de financiële sector en de multinationals? In dat geval; ‘je ne suis pas Europe’.

Het GGO besluit is erg jammer, want het is ondertussen ten overvloede aangetoond dat de groeiende wereldbevolking gezond gevoed kan worden zonder GGO’s, door te kiezen voor agro-ecologische landbouw en gemeenschapslandbouw. Een methode die tevens de grond en het klimaat ten goede komt. Maar omdat we met (aan)klagen niet veel verder komen meteen een oproep om de tegenbeweging te steunen.

GGO’s: niet in onze naam


Het gaat niet enkel om verstillen en inzicht, we moeten natuurlijk ook onze stem laten horen als dit nodig is. Daarom deze brede oproep voor een actie in Gent op 12 november.

GENETISCH GEMODIFICEERDE GEWASSEN NIET IN ONZE NAAM, NIET IN NAAM VAN DE HONGER, NIET IN NAAM VAN DE WETENSCHAP!


Een wereld zonder MONSANTO is mogelijk!

Op 12 november vindt tussen 11u en 14u op de Kouter in Gent een belangrijk protestfeest plaats. Tal van wetenschappers, organisaties uit het maatschappelijk middenveld, activisten, mensen uit de culturele sector, vakbonden, burgers en politici verzamelen dan om te laten zien en horen dat ze leugens zoals verspreid door de agrochemische industrie niet slikt. Het huidige industriële landbouwmodel laat zien dat het niet in staat is de wereld te voeden, vervuilt ecosystemen via grootschalig gebruik van pesticiden en kunstmest en put de aarde uit. Dat terwijl volgens tal van experts een meer duurzame landbouw de groeiende wereldbevolking kan voeden, zonder toekomstige generaties het leven onmogelijk te maken.

In de Handelsbeurs vindt op datzelfde moment een verjaardagsfeest plaats waarbij het Vlaams Instituut Biotechnologie “30 jaar agro-biotechnologie” viert,  in aanwezigheid van topmannen van de agro-chemiereuzen Monsanto en Dupont.

De leugen die we niet slikken is dat we GGOs nodig hebben om de wereld te voeden. De mythe die we doorprikken is dat er een wetenschappelijke consensus rond GGO’s bestaat. Een eis die we stellen is dat de overheden gemeenschapsgeld investeren in alternatieven voor de industriele landbouw en de verdere privatisering en commercialisering van wetenschappelijk onderzoek tegen gaat.

Aan iedereen die zich verzet tegen een verdere privatisering van het leven en een machtige greep op ons voedsel, aan iedereen die gelooft in een eerlijkere en duurzamere landbouw : “kom naar Gent en vier met ons mee!”

Afspraak 12 november 2013, Kouter (Gent)  11h – 14h: groot protestfeest met infomarkt, muziek (Collieman, Tom Kestens, Jaune Toujours,…), boodschappen van wetenschappers, schrijvers, NGOs, boeren en politici, … warme soep met een verhaal, aardappelenverkoop,…

Vanaf het Sint-Pietersstaton geraak je er makkelijk met tram 1 (richting Evergem, stop Korte Meer)

GGOfeest

monsanto


Ik heb de film nog niet helemaal gezien, maar dit is werkelijk een hallucinant verhaal. Een Amerikaanse boer die al zijn hele leven zonder GGO’s werkt krijgt een rechtszaak aan zijn broek van Monsanto; Want wat blijkt, door een storm is er GGO-zaad van andere velden op zijn velden terecht gekomen. Nu beschuldigd Monsanto de boer er van om illegaal hun zaad te gebruiken. Naast een schadevergoeding van 200 000 dollar willen ze ook volledig beslag leggen op de oogst. De film toont de strijd van de boer tegen de multinational.

In de tijd van het aardappelveld in Wetteren kregen de actievoerders wel eens het etiket van misdadiger en crimineel opgeplakt. Maar als dit de gevolgen zijn van de GGO industrie, dan is wel duidelijk waar de echte criminelen zitten. (als je nu geen tijd hebt om dit te bekijken – bvb omdat je aan het werk bent – hou de link bij voor het weekend.)