tweedehands dagje


Gisteren stond wel redelijk letterlijk in teken van tweedehands. Er was het zeer geslaagde ‘niets is verloren’ festival waar duizenden mensen kennis konden maken heel wat initiatieven rond gebruiken van voedsel dat voor de vuilnisbelt is veroordeeld. Als je de recente reportage van Panorama hebt gezien waar het probleem rond ons voedselsysteem heel duidelijk wordt gemaakt, dat was ‘niets is verloren’ een voorproefje van de oplossing voor dit probleem. Zelf heb ik met de spierkracht van de bezoekers en hun meegebrachte tweedehands fruit behoorlijk wat lekkere sapjes gemaakt.

2014-09-20 21.48.22Gisterenavond was ik dan op een concert van de Landfill Harmonic. Een orkest uit Paraguay waar jongeren spelen op instrumenten gemaakt van afval (in het beste geval dus ook tweedehands). Muzikaal was het niet perse een hoogvlieger, maar het verhaal des de meer. Jongeren die dankzij deze in elkaar geknutselde instrumenten en hun muziek nu op vele plaatsen kunnen gaan optreden en zelfs het voorprogramma van Metalica hebben gespeeld, het is een zeldzaam verhaal. Je kan her hier even bekijken.

Het nummer uit dit filmpje hebben ze gisteren ook gespeeld.

Advertenties

vandaag even iets anders


Ooit van Herman Karl von Keyserlingk gehoord? Een graaf die zo’n 270 jaar geleden leefde in Rusland en last had van slapeloosheid. Om zijn nachten te vullen gaf hij aan klavecinist Johann Goldberg de opdracht om achter een gordijn in zijn slaapkamer wat muziek te spelen. En zo kreeg Bach de vraag van de graaf om een aantal leuke stukjes te componeren om de slapeloze nachten wat op te fleuren.

Dit is de ontstaansgeschiedenis van de Goldberg variaties, een van de onbetwiste meesterwerken van Bach. Zondag heb ik sublieme uitvoering hiervan gezien door accordeonist Philippe Thuriot  in de Handelsbeurs. Op zo’n momenten denk ik wel eens,  dat een mensheid die zulke schoonheid kan creëren het misschien toch de moeite is om gered te worden. Want nogal wat wetenschappers gaan ervan uit dat we goed bezig zijn om onszelf van de planeet te vegen. Dus voor wie het milieu absoluut worst kan wezen, is Bach misschien nog een argument om toekomstgericht te denken?

In elk geval, hier kan je een andere accordeon versie beluisteren, misschien een alternatief als je even gehad hebt met de debatten op radio en televisie.

Mazurka Clandestina


IMG_1034Zondag was ik toevallig getuige van een fijne verrassing. Toen ik langs het Sint-Pieters station fietste hoorde ik vrolijke muziek. Ik wou wel eens kijken wat er gaande was en zag daar een behoorlijke groep  mensen aan het dansen.

Even navragen leerde me dat het ging over een ‘Mazurka Clandestina‘. Een eenvoudig concept; een aantal mensen roepen via de sociale media een dansfeestje bij elkaar. Er is muziek (geen bar of drank) en gedurende enkele uren kan iedereen die zin heeft mee doen.

Naast het plezier van de dansers was ook opvallend hoe vele wandelaars en treinreizigers even halt hielden en met een glimlach op het gezicht keken naar het vrolijke gebeuren.

Soms – of misschien meestal – zijn het dergelijke onverwachte zaken die je dag kleur geven. Dit kost geen geld en  nauwelijks energie, er is geen overlast of afval mee gemoeid en dansers en toeschouwers maken een mooi moment mee. Wat mij betreft mag er elke dag wel ergens een Marzurka Clandestina zijn.

magie van het samenspel


Je hoeft geen schrik te hebben dat ik hier ga beginnen met concert recensies, maar voor één keer kan ik het niet laten. Donderdag had ik namelijk het voorrecht het concert van Osama Abdurasol in de Centrale te kunnen bijwonen. Osama kreeg er de jaarlijkse cultuurprijs van de stad Gent, en dat is meer dan terecht. Hij is een Irakese vluchteling die nu dertien jaar in Gent woont en heel diverse muzikale projecten heeft opgezet. Hij speelt de ‘qanun’ een soort laptopharp en doet dit op bijzondere wijze.

Het gaat me vooral over de gedachten die bij me opkwamen als ik de verschillende muzikanten hoorde samenspelen. Mannen en vrouwen die met veel geduld en oefening hun talent hebben geoefend en dit dan delen met een volle zaal. Mensen die helemaal opgaan in wat ze doen en daarmee een magische wereld creëren die al de rest even doet vergeten. Muzikanten die genereus, met plezier en humor muziek maken die recht naar het hart gaat. Mensen die samenwerken en delen, naar elkaar luisteren en op elkaar inspelen. Op zo’n moment besef je waartoe wij in staat zijn. Als ieder vanuit zijn talent, vanuit zijn diepste wezen een bijdrage levert ontstaat er kracht en schoonheid. Als we nu zo eens naar onze wereld kijken, zou dit geen verschil maken?

(het filmje vat niet voldoende de magie van het concert maar heeft je een idee van het instrument en de stijl)

uitnodigingen


Zondag is er bij me thuis alweer een huiskamerconcertje met Michael Holt en Mieke Delauré. Michael Holt is bezig met een indrukwekkende tournee en komt voor de tweede keer langs bij me thuis. Hij toert via Canada, New York, Zweden, Denemarken, Duitsland, België en Engeland. Michael zorgt voor een mix van geëngageerde, poëtische en grappige nummers afgewisseld met een aantal klassieke stukken op de piano. Als extra breng hij een duet met buurvrouw en celliste Mieke De Lauré. Wie er nog bij wil kan zijn kan de details vinden op deze facebookpagina. Het beloofd in elk geval een fijn concert te worden.

vrommanEn nu ik toch aan het uitnodigen ben, de volgende weken komen er een hele reeks try-outs van mijn nieuwe voorstelling ‘stop met klagen’, de opvolger in wording van de LIM klimaatshow.

Mijn betrachting deze keer is de toeschouwer goesting en moed geven om de verandering zelf in handen te nemen. Deze keer geen onheilspellende verhalen over klimaatverandering maar inspirerende voorbeelden van mensen die het verschil maken. Daarbij gaat de aandacht niet zozeer naar de praktische tips (die we ondertussen al voldoende kennen) maar wil ik het hebben over veranderingen die te maken hebben met bewustzijn, verbondenheid, generositeit en activisme.

Stilletje hoop ik op die manier duidelijk te maken dat het geen zin heeft te sakkeren op iedereen die volgens ons ‘verkeerd’ bezig is, maar dat wijzelf op vele manieren kunnen zorgen dat de toekomst er hoopvol uit ziet.

Hier alvast de data van de komende try-outs

22 november, 19u30, EVA vzw, Gent

29 november, 20u, Herberg Macharius

12 december, 12u30, Bond Moyson, Zwijnaarde

13 december, 19u30, voedselteam Gent Sint Pieters

14 december, de Zuidkant (19u diner, rond 21u try-out)

16 december, 11u, Opec, Leuven

11 januari, Qarfa, Aalst (diner en try-out)

Als je er graag bij bent, of meer info wenst over een van de voorstellingen, geef maar een seintje. (steven@lowimpactman.be)

tijd voor een eigen lobby


Als je op zoek gaat naar een geëngageerde auteur, dan kan je tegenwoordig niet naast Jeroen Jeroen Olyslaegers kijken.  Hij schrijft pittige en kritische collums in de Morgen, en is ook auteur van ‘Winst’ een roman die zich situeert midden in de financiële crisis. Olyslaegers was ook te gast op het debat met Vandana Shiva, en dat kan je ook merken in de deze protestsong die hij schreef samen met Stef Camil Carlens…

magie in Gent


Ik weet dat er heel veel boeiende dingen gebeuren op veel plaatsen, maar je zal begrijpen dat ik graag wat aandacht schenk aan de interessante ontwikkelingen die zich voordoen in Gent. Dit weekend bijvoorbeeld zijn er weer verschillende activiteiten die de moeite zijn.

Er is de tweede editie van het Fair Festival. Op de site van de Oude Dokken krijg je de kans om kennis te maken met de toekomst. Via stands, workshops en doe-activiteiten kan je zien hoe we ons in een post-fossiele wereld zullen verplaatsen, hoe we zullen wonen, wat we zullen eten en nog veel meer. Zelf ben ik er met een try-out van mijn nieuwe eco-comedy show “genoeg geklaagd” (werktitel). Mijn sessie valt onder de rubriek ‘natuurlijke kledij, cosmetica en middelen’, over de eerste twee zaken zal ik het niet hebben, over ‘middelen’ des te meer. Inschrijven kan nog steeds hier. (onderaan de pagina)

Terwijl het fair festival loopt kan je tegelijk terecht in Ledeberg, voor een feest van de groep ‘Ledeberg Leeft‘, Een zeer dynamische groep bewoners die allerlei plannen heeft met een vrijgekomen bedrijfsgebouw en hoopt daar ook effectief aan de slag te kunnen gaan. Ik ga daar deelnemen aan de pick-nick voor ik naar het Fair Festival afzak. Er is een mooi programma met markt, boekenruil, repair activiteiten en dies meer. Het zijn precies projecten zoals Ledeberg leeft die we als stad moeten ondersteunen; burgers die zelf hun buurt nieuw leven in willen blazen.

Zaterdag ben ik dan weer van de partij (letterlijk) bij de eerste Meet & Friet.  Hier zullen de groen mandatarissen en schepenen  aanwezig zijn om het gesprek aan te gaan met buurtbewoners uit Macharius. Want ook dat doen politici misschien te weinig: luisteren naar wat er leeft.

IMG_0884[1]Tenslotte is er ook de magie van 123-piano. Sinds enkele weken staan er op zeven plaatsen in de stad piano’s waar iedereen mag op spelen. Als ik voorbij fiets dan stop ik steeds even om te luisteren of zelf ene stukje te plegen. Het is wonderlijk welke effecten de muziek heeft op de passanten. Mensen gaat zitten, sommigen zingen mee, ik zag al een koppeltje dansen. De piano’s zijn een aanleiding om gesprekken aan te gaan, toveren glimlachen op gezichten en brengen magie in de stad.

Zonder in hoera-berichten te vervallen – want ik weet dat er in onze stad ook heel wat problemen en uitdagingen zijn – het is toch fijn leven in Gent.