het kan anders


Ik ben toch wel tevreden over het Groen congres dit weekend. Heel veel volk, een zinvol en inhoudelijk debat en een mooi 2014-11-15 14.26.28resultaat, zowel met de nieuwe leden van het partijbestuur als de nieuwe voorzitter. Ik heb ondertussen al enkele van deze congressen meegemaakt (onder andere de verkiezing van Wouter Van Besien), en dan valt me toch steeds het basisdemocratisch karakter van de partij op.

Meyrem Almaci was dan wel favoriet, maar uit de meer dan 70 (!) tussenkomsten bleek dat ook voor Elke Vandenbrand heel veel steun te vinden was. Dat er gekozen is voor een scherper profiel is volgens mij toch een goede zaak. In deze tijden hoop ik dat Groen zich meer als syteemveranderende partij wil opstellen, en daarvoor is Meyrem het perfecte boegbeeld.

Dat een scherp ideologisch profiel te combineren valt met besturen proberen we ondertussen dagelijks in Gent aan te tonen. Het mobiliteitsplan zou natuurlijk nog radicaler kunnen, maar met wat nu voorligt is in elk geval de trendbreuk ingezet.  Wie mee wil discussiëren met de Gentse groenen schepenen en raadsleden is welkom op onze lokale trefdag komende zaterdag. Enige nadeel van al die democratie is dat er van je weekends vaak weinig overblijft…

Advertenties

mijn ideale partijvoorzitter


Zaterdag kiezen we met Groen een nieuwe voorzitter. Er zijn twee sterke vrouwelijke kandidaten, dus dat is al goed nieuws. Toch is de keuze die we maken van groot belang voor de koers van Groen de volgende jaren.

Ik droom van een voorzitter die durft onder ogen zien dat er meer nodig is dan een groene of duurzame economie. Dat het niet meer volstaat de harde kanten van ons neo-liberale economisch model bij te sturen. Een voorzitter die de olifant in de kamer durft benoemen. Want zowel de ecologische als sociale crisis die elke dag groter wordt is een gevolg van het kapitalisme, waar groei en winst de hoogste waarden zijn.

Ik droom van een voorzitter die fundamentele vragen durft stellen. Kunnen we een beter en eerlijker samenleving opbouwen zonder economische groei? Kunnen we economie weer ondergeschikt maken aan het goede leven in plaats van omgekeerd. Kunnen we samen nadenken wat we bedoelen met het goede leven (binnen de grenzen van één planeet)? Een voorzitter die krachtig ingaat tegen de mantra van ‘er geen alternatief’.

Ik droom van een voorzitter die opnieuw grote ideeën op tafel durft leggen. Opkomen voor een radicale werktijdverkorting, een algemene koolstoftaks of een basisinkomen. Een beeld van een samenleving waar we het misschien materieel gezien minder hebben, maar levenskwaliteit en rechtvaardigheid voorop staan. Want als we ons beperken tot voorstellen die ‘haalbaar’ zijn, zijn we niet meer dan de andere systeembevestigende partijen, al is het dan met een sociaal en groen sausje.

meyremIk droom van een voorzitter die zich niet laat leiden door marktonderzoek en opiniepeilingen. Die een aantal potentiële kiezers wellicht tegen de haren zal strijken maar die tegelijk aansluiting zoekt bij de groeiende onderstroom van mensen die op zoek zijn naar een politieke vertaling van de paradigmashift waar we midden in zitten. Een vrouw met visie, een groot hart en excusez le mot, ballen aan haar lijf.

Hiermee weet u wel naar wie mijn voorkeur uitgaat.

een jaar politiek: de centen


Na de eerste maand deed ik al een kleine rekenoefening om in de schatten hoeveel mijn politiek mandaat nu oplevert, nu we een jaar verder zijn kan ik volledige cijfers geven.

Eerst de tijd. In 2013 heb ik precies 577 uur besteed aan de politiek. Mensen die zich afvragen hoe ik dat weet, als zelfstandige heb ik een programmaatje waarmee ik makkelijk kan bijhouden hoeveel uren ik aan welk project besteed (ter vergelijking vorig jaar 565 uur aan lezingen en voorstellingen). Die 577 uur politiek komt neer op net geen 1,5 dag per week (als je de uren verdeeld over 52 weken, en een werkdag van 7,5 uur neemt).

Wat de inkomsten betreft kreeg ik in 2013 het bedrag van 8123,94 te weten: 7382,82 van de gemeenteraden en commissievergaderingen, 411,78 als bestuurder van Digipolis en 328,51 van Ivago. Let op, het zal nog iets stijgen omdat de maand december nog niet is uitbetaald. Daarom doe ik er nog 1000 euro bij. Het totaal wordt dan 9123 euro. Dit is een netto bedrag waar reeds belasting en RSZ is afgegaan. Daarvan gaat 20% naar de partij (de afdrachten in het jargon), dus min 1824, blijft over 7299 euro. Of zo’n 608 euro in the pocket per maand.

Als je dit naar uurprijs omrekent, kom je op 12,6 euro per uur, toch iets optimistischer dan mijn eerste inschatting. Maar er zit nog een kant aan het verhaal. Door het politieke werk heb ik natuurlijk minder tijd om lezingen te geven of daensprojecten uit te voeren. De afrekening van mijn boekhouder toont dat mijn beroepsinkomsten nu 39% lager zijn dan in 2012. Als ik de inkomsten van de politiek meetel, blijft het duidelijk dat ik nu wat minder verdien dan vorig jaar. Een villa zoals die van collega Rik Daems zit er niet meteen in (hij zou trouwens beter het licht uit doen als hij op zijn trappen ligt).

Voor de duidelijkheid, ik klaag absoluut niet! Ik kreeg namelijk ook een laptop, uitnodigingen voor veel te veel recepties, heel veel boeiende ervaringen en ontmoetingen én een stukje ‘invloed’ (zie vorig stukje). En om het in mondiaal perspectief te zien, ik ben nog steeds bij de 1% rijkste mensen ter wereld…En iets doen aan die ongelijk is net een van de redenen om aan politiek te doen.

politieke werkzaamheden


Nu ik  10 dagen bezig ben als ‘politiek mandataris’  geef ik graag een update geven van wat dit nu precies wil zeggen. Wat heb ik allemaal gedaan wat ik anders niet zou doen?

Wat vergaderingen betreft was er de installatievergadering (vooral wachten eigenlijk), een vergadering van de fractie en eentje van de partijraad.  Aangezien alle verkozenen automatisch waarnemend lid zijn van de politieke raad van Groen wou ik dit toch even meemaken, al denk ik dat ik hier een gewoonte van ga maken. De maandelijkse fractie vergadering is wel belangrijk. Daar zitten de 10 raadsleden én de 3 OCMW-verkozenen samen met de fractiemedewerkers. Deze keer hebben we een glas gedronken op het nieuwe jaar, maar vooral de politieke agenda in Gent doorgenomen.

Deze week heb ik behoorlijk wat tijd gestoken in de praktische zaken. Het ophalen van de laptop, het leren werken met de speciaal beveiligde bestanden (twee keer de helpdesk moeten bellen, maar nu werkt alles naar behoren). Tegelijk wat rondgekeken op de ontzaglijke hoeveelheid materiaal waar ik nu toegang toe heb. Allerhande reglementen, besluiten, archieven, studies, lijsten, voorstellen, plannen tot en met de menu’s van de personeelsrestaurants kan ik nu bekijken. Tussen al dit materiaal zitten heel wat interessante zaken, zoals de pas gepubliceerde omgevingsanalyse die ik zeker moet doornemen. Net als dit inspirerend document over Kopenhagen. Wanneer ik dat allemaal zal doen is nog niet helemaal duidelijk.

aristotelesDan ben ik nog bezig geweest met het uitzoeken van mogelijke organisaties rond stadslandbouw in Kopenhagen. Want in het voorjaar gaat het college op bezoek naar deze groene hoofdstad. Ter voorbereiding mogen de kabinetten voorstellen doen en daar heb ik een beperkte bijdrage aan geleverd. Ik heb ook de agenda’s bekeken van de twee commissievergaderingen waar ik volgende week aan deelneem. Een aantal stukken heb ik grondig gelezen en op twee punten wil ik alvast even tussenkomen. De ijspiste en het energiegebruik in één van de historische gebouwen. Zo’n tussenkomst voorbereiden vraagt vooral wat opzoekwerk (research zoals het zo mooi klinkt).

Daarnaast heb ik twee gesprekken gehad op vraag van ‘burgers’. De coördinator van een buurtvzw die zeer graag een ‘give-box’ wil installeren naast een wijkrestaurant. Dus hebben we samen bekeken hoe dit best zou kunnen en welke administratieve weg dan aangewezen is. Verder nog gebrainstormd met iemand uit de buurt rond de mogelijkheid om een bio-broodronde met de bakfiets op te zetten en een wijkorkestje te starten in de Dampoort wijk.

Het gaat tot hiertoe over 14 uren (het schrijven van de blogstukjes tel ik niet mee). Ik moet wel zeggen dat het bijzonder leerrijk is en een voor mij nieuw soort adrenaline oplevert. Het idee dat ik nu echt misschien een paar kleine dingen kan mee realiseren zorgt voor extra energie en goesting. Dus nog geen spijt van mijn nieuwe leven, al heb ik ook al enkele blunders geslagen. Maar daarover meer volgende week, want nu begint het weekend.

Antwerpen-Gent: zoek de 7 verschillen


We zullen maar blij zijn voor de Antwerpse vrienden dat ze een bestuursakkoord hebben zeker. Ik heb niet de tijd genomen voor een grondige lezing van het document. Dus heb ik net als voor het Gentse bestuursakkoord heb ik een ‘wordle’ gemaakt. Dat is een woordbeeld met de belangrijkste woorden uit een tekst. Voor de duidelijkheid, eerst heb ik er enkele woorden uitgehaald die heel vaak voorkomen maar niet zo relevant zijn ( stad, bestuursakkoord, bijvoorbeeld). Hier is het beeld van Antwerpen voor 2013-2018:

wordleAntwerpen

Wat vooral van belang is zijn de woorden die ontbreken. Het woord ‘klimaat’ komt 1 keer voor maar dan in de context van ondernemingsklimaat. Er is nergens sprake van een klimaatplan, reductie van CO2 uitstoot, klimaatdoelstellingen of een klimaatbeleid. Toch wel opmerkelijk dat in een akkoord waar heel veel aandacht is voor migratie de oorzaak die in de toekomst voor een gigantische migratiegolf zal worden niet vermeld wordt: klimaatverandering. Het woord duurzaam of duurzaamheid komt 16 keer voor, zij het zonder concrete invulling.  Ecologie is niet in de tekst te vinden. Het akkoord speelt wel in op de groeiende kloof tussen arm en rijk. Zo zal er gelobbyd worden voor het openhouden van casino’s op cruiseschepen, en worden mensen met een leefloon nauwlettend in de gaten gehouden. Dit akkoord is dus verplichte lectuur voor wie denkt dat vanaf 2014 alles beter wordt als de partij van Bart De Wever alle touwtjes in handen zal krijgen.

wordlebestuurs

de eerste keer


Gisteren was ik op de gemeenteraad. De gemeenteraden zijn openbaar, dus iedere burger is welkom om mee te volgen. De raad start met een vragenuurtje om 18 uur, waarbij gemeenteraadsleden vragen mogen stellen en de burgemeester of de bevoegde schepen daar een antwoord op formuleren.

Er waren gisteren 15 vragen over bijvoorbeeld het registeren van homofome intenties bij misdrijven, overlast in straat x of y, te veel licht op één plaats en te weinig licht op een andere plaats. De kortste vraag en politiek wel bijzonder relevant kwam van de heer Francis Van den Eynde (Vlaams Belang): “Zal de stad Gent dit jaar een kerstboom zetten en zo ja waar?”.

De vragen worden op papier uitgedeeld  waarbij opvalt  dat er een bundeltje van 19 pagina’s nodig is voor deze 15 vragen. Slechts één kant bedrukt  en een volledige pagina per vraag,  dus ook de netelige kwestie van de kerstboom.  Alweer zie ik een mogelijke papierbesparing van minstens 50 %.  Ik heb zo het gevoel dat ik ook wel eens een vraagje zal placeren in deze ronde.

Om 19 uur gaat de bel en stromen de raadsleden en schepenen de zaal binnen. De burgemeester opent met een toelichting bij de agenda. We, pardon ik moet nog ‘ze’ schrijven, starten met 49 ‘B- punten’ die worden goedgekeurd zonder debat. Het gaat over de aankoop van een accu boorhamer voor de politie, aanvaarden van diverse schenkingen, naamgeving van straten enzovoort.

Dan start het debat over het eerste ‘A-punt’, het verslag van de ombudsvrouw, gevolgd door een stemming. Een hele reeks punten worden vervolgens door de burgemeester (die ook voorzitter is) opgenoemd, als er iemand ‘stemming’ roept wordt er over gestemd, anders niet.  Soms zijn er enkele tussenkomsten voor de stemming, soms ook niet. Bij elke stemming zie je op de schermen meteen de uitslag zoals bij het Songfestival. Er zijn ook geheime stemmingen, bijvoorbeeld rond de benoeming van vertegenwoordigers in allerlei intercommunales. Het gaat best wel snel, dus ik denk dat je toch redelijk aandachtig moet zijn (zelfs de burgemeester duwde wel eens op het verkeerde knopje).

Wat valt nog op: er wordt redelijk wat gebabbeld tussendoor, mensen zijn bezig op hun laptop of smartphone, er kan best wel een grapje af. Regelmatig gaan mensen rondwandelen of een babbeltje slaan met iemand anders. Meestal zijn het enkel de mensen die betrokken zijn op een bepaald thema die luisteren naar de tussenkomsten.

Volgende keer moet ik een thermometer meebrengen, want het was behoorlijk warm in de raadszaal. Gelukkig zijn het nog radiotoren die je zelf kan uitzetten (geen thermostatische kranen), dus heb ik dit er eentje in mijn buurt op non-actief gezet. Nog een kleine suggestie, er wordt hier redelijk wat fruit gegeten, maar met je klokhuis of bananenschil kan je nergens terecht. Dit lijkt me een goede vraag voor het vragenuurtje; ‘komt er een wormenbak in de raadszaal en zoja wanneer?’  (ps; niet ongerust worden, dit is met heel andere wormen dan houtwormen)

Einde van de zitting om 22u15, uitzonderlijk vroeg dus.  Oja, het antwoord op de vraag van de heer Van den Eynde was: “ de stad Gent zal 14 kerstbomen zetten”

3 kWh per uur


Gisteren heb ik de eerste introductie sessie meegemaakt voor de nieuwe raadsleden van de Gentse gemeenteraad. In kader van totale transparantie van mijn mandaat alvast een verslagje van de eerste kennismaking met het politiek bedrijf en een aantal collega’s.

Eerste snelle conclusie, het is ingewikkeld en er zijn enorm veel regeltjes. Tweede conclusies, we worden stevig ondersteund door een dienst ‘bestuursondersteuning’.  En dat is maar goed ook, want grof geschat zullen we de volgende zes jaar ongeveer 15 000 beslissingen moeten nemen. Bij elk beslissing hoort een dossier dat tientallen pagina’s kan tellen. Derde conclusies, ik zal dan toch maar eens het leesbrilletje aanschaffen dat ik al een paar jaar uitstel.

Het was best wel interessant meer te horen over onze ‘prerogatieven’ en het verschil tussen een mondelinge vraag of interpellatie. Hoewel ik bij dit punt er minder van begreep naarmate er meer uitleg kwam. Want in de gemeentewet is een interpellatie in de zin van vertrouwensstemming niet voorzien, en dus wil het eerder zeggen dat een interpellatie een mondelinge vraag is die het debat wil uitlokken. Of zoiets.

Omdat sommige stukken van de uitleg gewoon op ons documenten stonden kon ik het  niet laten om even de brandende lichten te tellen. Zes lusters met elk 18 spaarlampen van naar schatting 10 watt. In het plafond 40 ingebouwde spots met telkens 2 spaarlampen (van minstens 20 watt) en dan nog 3 beamers om de powerpoint te laten zien. Voorzichtig ingeschat vraagt het licht in de raadzaal zo’n 3000 watt, dus elk uur 3 kWh. Een uur gemeenteraad is genoeg voor mijn totaalverbruik thuis van 3 dagen. Hier zie ik al meteen een kans voor een mondelinge vraag, of een interpellatie misschien, als dat mag.

Tenslotte nog een paar zaken over mijn collega’s, maar om geen potten te breken op voorhand ga ik geen namen noemen.

– zo was er iemand die wel heel sceptisch rondkeek in de prachtige zaal vol houten lambrisering, de houten plafonds en vloeren. Je zag de man bijna denken ‘hoeveel zal dit niet kosten om hier houtwormen te bestrijden’.

– toen werd uitgelegd dat er zoveel mogelijk digitaal wordt gewerkt vroeg een andere man zich af of je dan ook printpapier mee kreeg om al die digitale documenten thuis af te printen.  Ik ken het gezicht van die man goed want hij had overal affiches hangen, misschien kan hij de overschot van zijn affiches gebruiken om op te printen.

– ik zat naast een  jongedame die vooral bekend is geworden met een verkiezingsfilmpje met  ‘dozen’. Ze kende mijn filmpje ook en we hebben afgesproken om samen in de commissie voor leuke filmpjes te gaan zitten (als die er komt natuurlijk)

– elk raadslid beschikt over twee stopcontacten op de bank.  Een collega had dit blijkbaar voorzien en begon meteen zijn telefoon op te laden. Altijd meegenomen.

Voor alle duidelijkheid, ik kijk er nu echt wel naar uit om aan de slag te gaan als politicus. Komende zaterdag hebben we trouwens een congres en dan weten we hoe het zit met het bestuursakkoord en de verdeling van de bevoegdheden. Wordt vervolgt.