binnen 300 miljoen jaar is alles in orde


Stel dat we er uiteindelijk in slagen onszelf uit te roeien, wat gebeurt er dan? Deze korte video toont heel mooi hoe de natuur zich zal herstellen, en binnen pakweg 300 miljoen jaar zijn alle sporen van menselijke vervuiling en ontginning verdwenen. De vraag is dan natuurlijk, wie de bomen gaat kappen als wij er niet meer zijn? Want dat is toch de functie van bomen…

Laat het filmpje vooral een aansporing zijn om dit worst case scenario te vermijden. We zijn nog lang niet zover, we hebben nog heel wat kansen om een pak miserie te vermijden. Alleen vraagt het wel een flinke bewustwording, een radicale gedragsverandering, een ander economisch systeem en een nieuw politiek model. Zo moeilijk kan dit toch niet zijn.

simplify life…


De hele dag van hot naar her rennen. De steeds langere wordende lijst mails proberen bij te houden, tussendoor regelmatig een energieke foto van jezelf op facebook posten. Zorgen dat je de film – of erger nog, de reeks – die je moet gezien hebben ook bekijkt. Je zorgen maken over de vele spullen die je hebt en nog meer om wat je allemaal zou kunnen missen als je de reclame mag geloven. Een heel jaar lang zweten en zwoegen om dan enkele weken op vakantie te kunnen, waar je dan vaststelt dat het ook maar fake is. Gezin en werk blijven combineren in de hoop dat het ooit anders zal worden.

Meer en meer mensen zijn die mallemolen moe. Ze kiezen dan ook voor een van de variaties op ‘vrijwillige eenvoud’, ‘onthaasting’, ‘herbronning’. De vrienden van Netwerk Bewust Verbruiken hebben de steeds groeiende groep van initiatieven gericht op meer kwaliteit en minder kwantiteit gebundeld op een handige site. Per thema krijg je boeiende verhalen, verrassende initiatieven en een pak inspiratie.

lessisluxe

 

PS: wie mijn visie op de toekomst eens wil beluisteren kan terecht op deze link. (ik kom aan het woord vanaf minuut 67).  Ik probeer duidelijk te maken dat we nu nog vrijwillige kunnen kiezen voor minder, maar dat binnenkort wel eens van moeten zou kunnen zijn…

Het interview na mij met Nicolas Marechal, eindredacteur van Use-it. In zijn boeiende kijk op reizen pleit hij voor ‘verticaal reizen’ en het beste van al: ‘thuis blijven’

de woorden zijn er al, nu nog de daden


Gisterenavond dacht ik even dat ik bij een transitieavond was beland waar een groepje geëngageerde burgers nadenkt over een totaal andere toekomst. Maar niks was minder waar. Ik luisterde naar de toespraak van Geert Bourgeois tijdens de zogenaamde ‘informal summit of Ghent’. In de sjieke opera (niet de omgeving waar je vaak transito’s zal vinden) en samen met ongeveer 600 zogenaamde ‘decision makers’. De woorden die het meest vielen zijn: dysruptie, systeeminnovatie, transitie, veerkracht, transformatie en inclusie. Geef toe, dat klinkt veelbelovend. (Ik zal niet beweren dat ik daar voor iets tussen zit, maar de minister-president heeft in elk geval mijn boek ontvangen – of hij het gelezen heeft weet ik niet).

Ook positief; een duidelijke oproep om een solidaire oplossing te vinden rond de vluchtelingenproblematiek, de klimaatverandering en de grenzen van de planeet. Tot zover echter het goede nieuws. Want als ik de toespraak goed heb gehoord dienen al die mooie woorden uiteindelijk om ervoor te zorgen dat Vlaanderen in 2050 nog competitiever wordt en we nog meer welvaart en welzijn creëren. Hoewel in de toespraak gewezen wordt op het onverwachte gaat de visie uit van het verderzetten van de trends die we nu kennen. Dus meer internet, meer technologie, meer robotisering zodat we in 2050 allemaal in zelfrijdende auto’s rijden terwijl robots onze bejaarden verzorgen en we kunstmatig voedsel eten. En passant zou dit trouwens ook het klimaat en grondstoffenprobleem oplossen. Misschien ben ik wat te streng, je kan de volledige visie hier zelf lezen.

Hoe groot de kloof tussen woorden en daden zijn blijkt ook uit enkele details bij zo’n ‘summit’. Er wordt tonijn geserveerd, iedereen krijgt een gratis parkeerkaart (voor 2 maanden) en de sprekers krijgen een mooie ruiker bloemen waarvan ik bijna zeker ben dat het om bloemen gaat die met het vliegtuig naar hier zijn gevlogen en geproduceerd zijn in sociale en ecologische omstandigheden die we onaanvaardbaar vinden.

Maar ik wil positief blijven, en de minister-president veel succes wensen met zijn toekomstvisie. Een tip om wat vooruitgang te boeken lijkt me in elk geval op zoek gaan naar een echte minister voor klimaat en milieu (meteen een dysruptie in de praktijk). Want met een minister die het tegenovergestelde bedoelt dan wat ze zegt gaan we er ook niet geraken.

greenpeaceschauvliege

dag van de Aarde


Eigenlijk is het een beetje raar, zo’n dag van de Aarde. Want wat zijn de 364 andere dagen van het jaar dan? Dagen zonder de Aarde, of tegen de Aarde? Het feit alleen dat er een dag nodig is om ons eraan te herinneren dat we op een kwetsbare en eindige planeet leven toont aan dat er iets mis is.

Deze video stelt het nog eens heel scherp. De keuzes die we maken zijn niet alleen rampzalig voor de planeet, maar ook voor de toekomstige generaties. Dus neem vandaag even de tijd om dit te bekijken en beslis dan wat jij zal doen voor de Aarde. Als het kan elke dag.

kunst helpt de wereld redden


impossible futuresHier alweer wat mooie dingen uit het nieuwe tijdperk. Van 11 tot 29 maart zal Vooruit een blik werpen op de toekomst met het festival: impossible futures. Het festival wil op zoek gaan naar de grenzen op van wat (on)mogelijk is. Want door de confrontatie met het onmogelijke, creëer je ruimte voor het mogelijke. We zetten dus alle oogkleppen af, breken denkkaders open, schakelen stoorzenders uit en beslissen niet wat mogelijk of onmogelijk is. Het is aan het publiek en aan de artiesten om dat uit te maken. Boeiende denkoefeningen dus over TAPAS (There Are Plenty of Alternatives) en NINA (Now is the New Alternative).

Dat het onmogelijke steeds meer aan het gebeuren is zie je ook aan initiatieven die overal opduiken. Zo zal na Antwerpen en Leuven, Gent binnenkort ook zijn eigen verpakkingsarme winkel hebben. En om te zorgen dat al die nieuwe sociale ondernemers aan wat middelen kunnen geraken start de stad Gent binnenkort met een eigen Crowdfunding platform.  Nog een nieuw economisch model dat zich situeert tussen de klassieke spelers ‘de markt’ en ‘de overheid’, waarbij de burgers zelf een belangrijke rol spelen. En natuurlijk is dit geen pleidooi voor het verminderen van investering van de overheid. Integendeel, er zou meer moeten geïnvesteerd worden in zorg, onderwijs, hernieuwbare energie, openbaar vervoer, armoede bestrijding en zoveel meer. Daarnaast is het wel zinvol om nieuwe economische modellen (zoals complementaire munten en crowdfunding acties) verder te ontwikkelen.

Dat dergelijke oproepen wel degelijk werken bewijst het succes van de actie voor het nieuwe permacultuur tijdschrift waar ik hier eerder over schreef. Op enkele weken tijd hebben meer dan 400 mensen het nodige bedrag bij elkaar gelegd. Wie weet komen op (im)possible futures nog nieuwe grote ideeën naar boven, die ons inspireren en motiveren om iets te doen.

 

niet alle ondernemers steunen deze regering


Ik ben zelfstandige, een zogenaamde ondernemer. En ik stoor me toch een beetje aan de manier waarop tegenwoordig in clichés gedacht wordt over ondernemers. Samen met een collega ondernemer heb ik een stukje geschreven hierover. Het staat nu op de opiniepagina van Knack.

opinieondernemers

vandaag even iets anders


Ooit van Herman Karl von Keyserlingk gehoord? Een graaf die zo’n 270 jaar geleden leefde in Rusland en last had van slapeloosheid. Om zijn nachten te vullen gaf hij aan klavecinist Johann Goldberg de opdracht om achter een gordijn in zijn slaapkamer wat muziek te spelen. En zo kreeg Bach de vraag van de graaf om een aantal leuke stukjes te componeren om de slapeloze nachten wat op te fleuren.

Dit is de ontstaansgeschiedenis van de Goldberg variaties, een van de onbetwiste meesterwerken van Bach. Zondag heb ik sublieme uitvoering hiervan gezien door accordeonist Philippe Thuriot  in de Handelsbeurs. Op zo’n momenten denk ik wel eens,  dat een mensheid die zulke schoonheid kan creëren het misschien toch de moeite is om gered te worden. Want nogal wat wetenschappers gaan ervan uit dat we goed bezig zijn om onszelf van de planeet te vegen. Dus voor wie het milieu absoluut worst kan wezen, is Bach misschien nog een argument om toekomstgericht te denken?

In elk geval, hier kan je een andere accordeon versie beluisteren, misschien een alternatief als je even gehad hebt met de debatten op radio en televisie.