Wonky tegen voedselverspilling


Graag jullie aandacht voor alweer een nieuw initiatief. Een jonge dame uit Gent, Helena Gheeraert heeft namelijk het mooie plan opgevat om te starten met de productie van smaakvolle en gezonde producten op basis van verse voedseloverschotten uit de voedingsindustrie. Het is een slim concept want van verlies wordt winst gemaakt. Zo gaat Helena bij producten op zoek naar reststromen. Daarmee worden de producten ook gestimuleerd om deze producten die anders worden weggegooid te bewaren als een waardevol product.

Wonky maakt op die manier gezonde veganistische producten op basis van pulp, een overschot bij de productie van sappen, maar vol nutriënten. Zo komt er een rode bietenspread van natuurlijke ingrediënten zonder bewaarmiddelen. De lancering gaat door op 8 december in Gent. Hier de verkooppunten.

 

Het eerste product: Wonky dips, smaakvol, gezond en bomvol geredde groenten zal binnenkort in de winkel liggen.

wonky

iedereen Muffin Man


Toch wel weer straffe cijfers gisteren,  het onderzoek dat aangeeft dat zo maar even de helft van alle groenten en fruit verloren gaat. Dat er in tijden van 1 miljard mensen met honger zoveel voedsel verspild wordt  is op zich al hemeltergend. Maar dit betekent ook een enorm verlies aan water,  aan vruchtbare grond (waarvoor vaak bossen worden gerooid) aan meststoffen, een hoop nutteloos vervoer, verpakkingen die samen met de producten worden weggegooid, fossiele brandstoffen die gebruikt worden bij de productie en veel CO2 uitstoot en  moeite voor niks.

Wie zei daar weer dat ‘de markt’ het meest efficiënte systeem is om in de nodige goederen en diensten te voorzien? Met het risico dat ik nu meteen als Marxist zal worden bestempeld kan je misschien toch wel de vraag stellen of een belangrijke basisbehoefte zoals voedsel wel in goede handen is met onze huidige marktwerking.  Zeker nu blijkt dat vooral voedsel het nieuwe speeltje geworden is van de speculanten nu de immobiliën en banken geen winst meer opleveren. Zo bieden mislukte oogsten mooie winstkansen voor wie geld wil inzetten op toekomstige voedselprijzen.

Het vreemde is dat dit soort toestanden allemaal ‘normaal’ zijn, maar iemand die probeert wat van het weggegooide voedsel te recupereren als ‘crimineel’ wordt opgepakt.  Dit overkwam de Steven De Geynst, beter bekend als de Muffin Man. Daar is nu een stevige documentaire over gemaakt die binnenkort op verschillende plaatsen te zien is.

Op zaterdag 20 oktober is er de Gentse première in Studio Skoop,  Sint-Annaplein 63, Gent. Er is een publiekspremière om 16u45, waar ik zelf voor een korte inleiding zal zorgen.  Voor de organisaties die rond voedsel bezig zijn is er een extra voorstelling om 15u met nabespreking met Steven De Geynst. De inkom is gratis, maar bij voorkeur reserveren via gent@masereelfonds.be. Wie er niet bij kan zijn of zelf een voorstelling wil organiseren kan een mail sturen naar jefmaes@hotmail.com.

Misschien een goede film ook om te bekijken met de nieuwe gemeenteraden in januari om zo meteen een actieplan op te stellen rond het verminderen van voedselverspilling. Ik zal het zeker voorstellen in Gent.

waterverspilling


De vakantiemaanden zijn voor mij ook ‘loopmaanden’, ter voorbereiding van de marathon van Gent op 23 september gaat het nu toch over 60 tot 70 kilometer per week. En bij zo’n looptochtjes ziet een mens natuurlijk het een en het ander.

De foto hiernaast heb ik gemaakt in Destelbergen, in de Kerkstraat. Daar staan nogal wat schone doeningskes, bijzonder grote villa’s, om niet te zeggen kasteeltjes. Bij één ervan is er blijkbaar een grote schrik voor bosbranden, want heel regelmatig staan langs de rand van de prachtige (privé) tuin, om niet te zeggen park, watersproeiers duchtig te sproeien. Ik heb het zelfs al meegemaakt terwijl het regende, en dus ook tijdens periodes als deze waarop we zowat elke dag op flinke buien worden getrakteerd vindt deze kasteelheer het nodig om zijn kwetsbare plantjes overvloedig te bewateren.

Ik vermoed dat dit met drinkwater is, en ik vermoed ook dat de eigenaar in kwestie geen problemen heeft om de gigantische rekeningen van zijn waterverbruik te betalen. Maar het is natuurlijk een voorbeeld van verspilling als gevolg van het ‘vermarkten’ als iets kostbaar en essentieel als water. Want water is een ‘common’, iets waarvan de natuur ons in voorziet en waar iedereen recht op heeft. Zou je toch denken. Alleen zijn er een paar miljard mensen die geen drinkbaar water ter beschikking hebben, terwijl deze pipo in Destelbergen kubieke meters water per dag verspilt. Alleen is dit wettelijk perfect mogelijk, zolang de rekening wordt betaald mogen we alle kraantjes dag en nacht laten lopen en alle lichten laten branden.

Hier klopt dus iets niet. Als we echt vinden dat iedereen recht heeft op  de levensnoodzakelijke diensten die de natuur ons levert  zullen we op een goede dag moeten kiezen voor een ander model. En dan krijgt iedereen een basisrecht toegewezen, ongeacht het inkomen. We zijn nog ver af van een model van ‘rantsoenering’ maar uiteindelijk denk ik onvermijdelijk. Hier kan je trouwens gratis het boekje van Fleming lezen waar zo’n model staat beschreven. In afwachting van een betere verdeling kan ik iedereen die water nodig aanraden om zijn emmers bij te vullen in de Kerkstraat in Destelbergen.

 

energieschaarste??


De jury voor ethische praktijken in de reclame heeft al een reactie gestuurd naar aanleiding van mijn klacht over de klimaatonvriendelijke reclame campagne van Toshiba. Zoals een beetje te vrezen was voelen ze zich niet bevoegd om hierover een uitspraak te doen. Lees maar even mee:

Geachte Heer,

Wij ontvingen in goede orde uw klachtenformulier, waarvoor onze dank.

Het spijt ons echter terzake geen dossier te kunnen openen.

Uw klacht gaat niet om de inhoud van de reclame, maar heeft betrekking op het product zelf.

De JEP is niet bevoegd om het product (in casu vliegtuigreizen) te beoordelen. ZIj is enkel bevoegd om de inhoud van de reclame te toetsen aan de wettelijke en zelfdisciplinaire bepalingen inzake reclame.

Wij hielden eraan u hierover te informeren.

Met vriendelijke groeten,

Ze zijn wel erg beleefd (van Tochiba zelf kreeg ik nog geen antwoord) en leggen ongewild de vinger op de wonde. In onze consumptie model is er eigenlijk nauwelijks iemand die de schadelijke gevolgen van goederen en diensten kan aan banden leggen. Wil iemand elke dag een halve kilo voedsel weggooien dan mag dan. Wil iemand zijn huis elke nacht verlichten met zware spots? Geen probleem. Wil iemand elke dag heen en weer vliegen naar Parijs, hij zal er veel airmiles mee verdienen. Wil iemand een openluchtzwembad in de winter verwarmen? Dat kan. Als we er maar voor betalen lijkt alles mogelijk.

Energie duurder maken (wat onvermijdelijk is) kan wel helpen, maar dan nog heb je mensen die zo rijk zijn waarvoor het toch geen verschil maakt. De enige oplossing is het eerlijk verdelen van de uitstoot. Als elke Belg maar 10 ton CO2 per jaar mag uitstoten, dan ligt de lat voor iedereen gelijk. Technisch zou zo’n model kunnen worden opgezet, politiek is het natuurlijk (nog) niet haalbaar.

Kijk maar eens naar onderstaand filmpje. Hoewel ik als Gentenaar content ben als de buffalo’s een match winnen is dit toch bijzonder. Veldverwarming die dagen voor de wedstrijd moet opstaan én nu ook ‘groeilampen’ om het gras in de winter te doen groeien…

http://www.standaard.be/video/videoplayer.aspx?videoid=12219113

voedsel is afval


Sinds het boek van Braungart is de term ‘afval is voedsel’ algemeen ingeburgerd geraakt. Maar wat blijkt nu uit recente cijfers: voedsel is meer en meer afval.

Op de site Taste the Waste kan je een paar schokkende cijfers lezen over voedselverspilling. Zo wordt in Nederland voor 2,4 miljard euro aan voedsel weggegooid. In ons land moet het over ongeveer 1,75 miljard gaan voortgaande op de cijfers van Oivo. Zij melden dat 15 kg voedsel per inwoner en per jaar verspild wordt. Tijdens de feestperiode, en specifiek ter gelegenheid van Nieuwjaar, wordt 13% van de voorziene voedingsproducten weggegooid: dat is het dubbele van wat op de andere dagen in de vuilnisbak belandt.

Het gaat meestal om voedsel dat te veel is gekocht en zodoende de versheidsdatum overschrijdt. In de vuilnisbak ermee dus, terwijl het in veel gevallen nog wel eetbaar zal zijn. Als je beseft dat er om 1 calorie voedsel te produceren er ongeveer 10 calorieën fossiele energie nodig is, wordt duidelijk over welke verspilling het gaat. En dat terwijl pakweg een miljard mensen niet genoeg te eten hebben.

En we kunnen natuurlijk wel met de vinger wijzen naar de supermarkten, en naar de reglementering van de overheid enzo, maar dit is een probleem dat we zelf in grote mate in de hand hebben. Verstandig en met de juiste maat kopen is de beste remedie.  Wie nog twijfelt: bekijk dit filmpje maar eens.

De vreselijke verspilling der bankkaarten…


Weet je wat er gebeurt als een bankautomaat je bankkaart om één of andere reden inslikt? Neen? Ik sinds een half uur dus wel. In de bank waar de automaat staat wordt de kaart onderschept en enkele dagen bijgehouden. Als je dan langs komt om ze op te halen krijg je ze niet mee. Ondanks alle mogelijke identificatiebewijzen en dramatische gelaatsuitdrukkingen. Want de procedure moet gevolgd worden. De kaart wordt naar Brussel gestuurd. Daar wordt ze gecontroleerd (op vingerafdrukken??) en per definitie vernietigd, ongetwijfeld met een geavanceerd elektrisch apparaat. Dan moet de eigenaar een nieuwe kaart aanvragen bij de bank. Die kaart moet aangemaakt worden (ook in Brussel). Dan wordt ze opgestuurd, en in een andere brief krijg je dan de codes. (Soms krijg je eerst nog een brief om te melden dat je een brief met codes zal ontvangen). Tel maar uit hoeveel bewerkingen, papier, energie, afval en gezucht dit oplevert… Komaan Quickie, zo’n verspillende procedures aanpakken lijkt me een kolfje naar jou hand!

 

Met dank aan Dimitri Leue om bereidwillig zijn bankkaart te vergeten in het Fortis filiaal van Sint-Amandsberg.